Plaatjestage.jpg

Workshop stagediscriminatie: “Op grapjes reageerde ik maar niet, omdat ik bang was ontslagen te worden”

Students 4 students hield vorige week een workshop over stage-discriminatie. Onderzoek wijst uit dat het lastig is om daarover te praten; studenten willen geen slachtoffer zijn. Toch spraken verschillende studenten zich uit tijdens de workshop. “Zelf heb ik nog nooit stage gelopen, maar heb ik wel vaker grapjes over autisme moeten horen op werkplekken.”

Kansen verbeteren voor studenten met een migratie-achtergrond en eerstegeneratiestudenten, dat is het doel van Students 4 Students, heeft projectleider Itje Wijshake net uitgelegd. We zitten in een lokaal van Saxion, waar iedereen net een warm welkom heeft gekregen. Een handjevol studenten is op de workshop afgekomen.

Een van hen is Kelen Lin, tweedejaarsstudente Creative Business, met als specialisatie journalistiek. Ze is sinds kort aan het werk bij Students 4 Students. Ze wil zich goed voorbereiden op stage en is daarom bij de workshop. “Ik ben zelf een Chinees-Nederlandse vrouw met autisme, dus ik weet dat ik te maken kan krijgen met stagediscriminatie. Zelf heb ik nog nooit stage gelopen, maar heb ik wel vaker grapjes over autisme moeten horen op werkplekken.”

Geïntimideerd

Daar reageerde Kelen dan niet op, omdat ze bang was om bijvoorbeeld ontslagen te worden. “Of opmerkingen over mijn ogen, die ik dan maar als grapjes van me afschudde. Als het collega’s waren met meer werkervaring dan ik, was ik ook enigszins geïntimideerd.”

Een tijdje terug volgde Kelen een voorlichting over stage op Saxion, opnieuw om zich zo goed mogelijk voor te bereiden. “Daar werd niks vermeld over dingen als stagediscriminatie of bijvoorbeeld grensoverschrijdend gedrag. Terwijl dit toch echt heel belangrijk is.”

Meisjestagediscriminatie.jpg

Kelen Lin. 

Debra Sweers (26) is studente Social Work en is bezig met een vrije minor om de studentenparticipatie, onder studenten met een functiebeperking, te vergroten. “Studenten met een functiebeperking ervaren stagediscriminatie, waaronder ikzelf. Ik heb een aangeboren heupafwijking, waardoor ik me in een rolstoel voort beweeg.”

Als ze contact heeft met bedrijven die nog niet weten dat ze in een rolstoel zit, merkt ze vaak dat ze super enthousiast zijn. Maar zodra ze dat vertelt, wordt er al  gauw afgehaakt. “Dan noemen ze verschillende taken op die ik volgens hen niet zou kunnen doen. Terwijl ik zelf toch echt wel weet waartoe ik in staat ben. Daarnaast zou ik zelf niet solliciteren bij een werkplek waarvan ik weet dat het niet handig is om te werken in een rolstoel.”

Bij ons niet

Bij deze workshop wil Debra vooral leren hoe ze om kan gaan met zulke situaties. “Ik heb dit ooit tussen neus en lippen door met een docente besproken, waarop ze antwoordde: “Je zal het wel verkeerd begrepen hebben, want in ons sociale werkveld gebeuren dit soort dingen niet.””

De studenten krijgen tijdens de workshop vooral ook praktische ondersteuning; tips als heb je vaardigheden op orde, zorg voor een goed CV en een goede sollicitatie. Bouw daarnaast diverse netwerk op, laat je enthousiasme zien en begin tijdig met zoeken. En ook heel belangrijk: mocht je toch te maken krijgen (of hebben gehad) met stagediscriminatie, meld dit dan direct waar mogelijk.

Ligt niet aan jou
En dat stage-discriminatie of baandiscriminatie niet voorkomt? Dat is in tegenspraak met wat Ömer Ekici, afstudeerstudent Ondernemerschap & Retail Management en medewerker van Students 4 Students zegt. Hij vertelt: “Uit onderzoek blijkt dat mensen met een migratieachtergrond 40% minder kans hebben op een sollicitatie-uitnodiging, en dat mensen met Nederlandse namen meer kans hebben op een uitnodiging.”

Hij drukt de studenten op het hart: “Onthoud, er is sprake van kansenongelijkheid: het ligt niet aan jou.”

Debra Sweers

Debra Sweers. 

sou

Souad Shamoun