Eindelijk versoepelingen: gratis koffie, croissants, onwennigheid én ouderwetse gezelligheid

Alleen aan het eenzame kraampje op het plein en de rode loper voor de ingang van het hoofdgebouw in Enschede is te zien dat er iets te vieren valt. Het is 11:30 uur en er valt geen student te bekennen op het plein voor het Saxiongebouw. De vrouw die bij de kraam hoort gaat er ook maar bij zitten en zet haar zonnebril op tegen de felle lentezon.

Rond 12:00 uur druppelen eindelijk een paar studenten het plein op. Een aantal loopt alleen en gaat helemaal op in de muziek uit hun koptelefoon, maar de meeste studenten lopen in groepjes van twee of drie richting de school en zijn druk aan het kletsen en lachen.

Gratis koffie
De vrouw van het kraampje staat snel op en deelt coupons uit aan de studenten. “Daar kun je koffie of thee van halen en een croissantje”, vertelt ze. De bonnetjes worden gretig aangenomen door de Saxion-studenten. Ze lopen door naar de rode loper en wachten in een rij tot ze door de draaideur kunnen.

Ook in Deventer vinden de bonnetjes voor gratis koffie volop aftrek. Bij de kantine verzamelt zich voor het koffiezetapparaat een lange rij met studenten. Coupon in de aanslag, want dat gratis kopje koffie wordt in ieder geval niet overgeslagen op deze feestelijke dag. 

Gezelligheid
Een van de studenten die terug is op Saxion is Cas Mensink. Nou ja terug, hij mocht vanwege de drukte in zijn studentenhuis al eerder terugkeren op Saxion, maar hij vindt het vooral ontzettend fijn om weer mensen te zien. “Vanwege het afstuderen heb ik geen lessen meer, dus ben ik al een paar weken mijn schoolwerk aan het doen in het Saxion-gebouw,” vertelt hij. “Toen was het wel erg leeg. Er was totaal geen gezelligheid.”

Gelukkig is het nu anders. “Ik vind het heel leuk weer mensen te zien. De studenten zijn vrolijk en je kan weer met anderen samen een kopje koffie gaan drinken. Ik merk dat het weer gaat leven.”

Superblij
Dat buiten de zon schijnt werkt ook niet tegen. In het zonnetje zitten volop studenten te kletsen. Zoals Guusje Brand (24), studente tourism management. Ook zij is blij om het Saxion gebouw weer binnen te lopen. Voor haar was het alweer meer dan een jaar geleden dat ze hier haar laatste les volgde. “Ik ben superblij hier weer te zijn. Ik merk niet veel veranderingen op de looproutes en het mondkapje na, dat vind ik erg fijn. Ook merk ik dat vrijwel iedereen zich goed aan de regels houdt en dat alles gewoon duidelijk is.”

“Ik ben ook niet per se bang om corona te krijgen, meer om het door te geven. Ik probeer dus wel voorzichtig te zijn,” vertelt ze. “Ik vind dit wel een goede stap terug naar normaal. Normaal betekent voor mij dat alles weer is zoals voorheen. Dus geen mondkapje en looproute meer. Niet per se voor mezelf, maar ik gun het mijn medestudenten gewoon heel erg. Vooral de eerstejaars.”

Op het plein in Enschede staan twee studentes druk append naast elkaar. Er wordt afscheid genomen en dan blijft er een meisje in haar eentje over. Het is verpleegkundestudente Anne. Zij ging vlak voor de huidige versoepelingen al weer iets vaker naar school. Daarvoor was ze bijna een jaar lang niet op Saxion.

De meeste recente aanpassing van de regels heeft voor haar dus niet zoveel effect, maar ze ziet ze wel gelijk verschil.  “Nu zie ik meer medestudenten en klasgenoten. Ook word ik er wat gemotiveerder en actiever van om op school les te volgen en anderen te zien”, vertelt ze.

Op de vraag of ze veel veranderingen ziet op school, vergeleken met hoe was pre-corona, antwoordt ze: “Het is nu een stuk rustiger en nu moeten iedere keer twee mensen een hesje aan om iedereen uit elkaar te halen. En we moeten nu natuurlijk mondkapjes op.”

Heel erg wennen
De 18-jarige Bastiaan is eerstejaars International Business & Management en is het afgelopen jaar maar ‘een paar keer’ op school geweest. “Ik moest er weer enorm aan wennen om met de bus naar school te gaan”, vertelt hij. “Ik denk dat ik voor de versoepeling maar vijf of zes keer eerder op school ben geweest. De rest van de lessen en toetsen heb ik allemaal online moeten volgen en doen.”

Op de vraag of hij blij is dat hij naar school, komt een gemengd antwoord: “Aan de ene kant vind ik het  fijn, want ik let nu wel meer op en leer meer dan thuis. Maar ik moet wel enorm wennen aan fysiek les. Ik kan niet meer altijd uitslapen en moet de weg binnen het Saxiongebouw nog leren kennen”, legt Bastiaan uit. Toch vindt hij het ook wel fijn om zijn klasgenoten en leraren te leren kennen.

“Ik krijg nu wel weer meer het idee dat ik echt naar school ga”, zegt hij. Hij pakt een croissantje en hij doet iets wat voor het eerst sinds lange tijd weer vanzelfsprekend is: hij loopt richting het station.