Student Jesse Rutgers is de winnaar van de Hbo-Jong-Talent-Prijs van de Nederlandse Natuurkundige Vereniging (NNV). Die prijs kreeg de jonge Winterswijker voor zijn stage in zijn derde jaar, waarin hij werkte aan een mass flow controller, een regelaar voor de gasindustrie. De prijs betekent voor hem vooral een ‘enorme erkenning en inspiratie’, zegt hij zelf. Toch was die inspiratie ook wel eens minder. “Twee jaar geleden had ik niet kunnen bedenken dat ik hier nu zou staan.”
Rutgers kreeg de prijs afgelopen vrijdag uit handen van NNV-voorzitter Christa Gooijer. De jury prees vooral zijn professionaliteit in haar oordeel, zegt hij. “En ik denk dat ze het waarderen dat we hier een volledig nieuw product hebben ontwikkeld, met goede onderbouwingen. Dat er echt iets is toegevoegd.”
Dat hij nu deze prijs wint betekent vooral heel veel erkenning, zegt hij, en een flinke steun in de rug. “Als ik naar mezelf kijk twee jaar geleden, toen ik net het theoriegedeelte achter de rug had, had ik nog geen flauw idee wat me te wachten stond.”
Motivatie
En hoewel hij altijd wel wist dat Natuurkunde zijn ‘ding’ was, speelden ook hem motivatie-problemen wel eens parten. “Dat had weinig met de opleiding te maken, maar meer met mezelf, en het mentale gedeelte. Ik heb daardoor ook wat langer over mijn tweede jaar gedaan.”
Volgens hem hielpen bijdrages op YouTube om dat te doorbreken, met name van de omstreden Canadese klinisch-psycholoog Jordan Peterson. “Voor mij is belangrijk dat ik van hem heb geleerd mijn eigen kruis te dragen, mijn eigen verantwoordelijkheid te nemen.”
Zelf komt hij niet uit een technisch nest. “Mijn moeder runt een tweedehands winkel, mijn vader werkt meer in de financiële hoek.” Toch wist hij zelf al langer dat hij natuurkunde wilde ‘doen’. “Ik ben altijd al heel nieuwsgierig geweest naar hoe dingen werken. En het is toch de moeder aller wetenschappen.”
Uitleggen wat hij doet is dan niet altijd even makkelijk. “Dat probeer je dan wel, in Jip-en-Janneke-taal, maar dan zie je dat soms de interesse al snel wegebt. Dat is niet erg, niet iedereen heeft dezelfde interesse in techniek.”
Goud Kopen
Rutgers is niet de enige winnaar van de prijs; ook Aaron de Jong (HHS) en Stijn van den Bosch (Fontys) werden beloond voor hun stage. Met de prijs wil de NNV jonge talenten van de hbo-opleiding Technische Natuurkunde in het zonnetje zetten.
Bij de prijs hoort een geldbedrag van 500 euro. Dat gaat hij niet gelijk uitgeven. “Ik ga denk ik sparen, door goud te kopen. Misschien niet heel spannend, maar je moet toch iets doen tegen de inflatie, uiteindelijk wil ik toch vermogen opbouwen, om bijvoorbeeld een keer een huis te kopen.”
Op dit moment is hij aan het afstuderen bij Bronkhorst High-Tech, het bedrijf waar hij ook stage liep. “Over dik een maand hoop ik klaar te zijn.” En daarna? “Dan wil ik aan het werk, maar daarnaast wel blijven leren. Dit is een goede stimulans om me te blijven ontwikkelen.”
Gerelateerde artikelen
Column: Kunstmatige hypocrisie
Fuck AI. Zo stond ik erin, een jaar geleden, in mijn eerste column. Ik walgde van alles waar die twee letters op stonden, zeker toen mijn opleiding het ons lichtelijk door de strot duwde om ons te “prikkelen”. In de tussentijd ben ik ambivalenter geworden; de ene dag verbaas ik me over wat deze technologie kan, de andere dag wens ik dat we de stekker er al lang uit hadden getrokken.
Voorgenomen verkoop ‘heel chill’ Epy Drost verrast bijna niemand, maar de reacties lopen uiteen
De dag die je wist dat zou komen was gisteren daar. Saxion bracht naar buiten dat het min of meer akkoord is met buurman ROC van Twente over de verkoop van het Epy Drostgebouw. Over wat die verkoop betekent, lopen de reacties uiteen: van weemoed over het gebouw, tot enthousiasme over de nieuwe plek, tot pure onverschilligheid. “Ik ga die verhuizing toch niet meer meemaken.”
Joëlla liep ongevraagd de Pabo binnen om te praten over hoogbegaafdheid: “Als je zelf niet in beweging komt, verandert er niks”
Een onbeantwoorde mail hield Joëlla Moes niet tegen. Ze stapte zonder afspraak het Edith Stein-gebouw van Saxion in Enschede binnen. Ze hoopte een teamleider te spreken over haar theatervoorstelling over hoogbegaafdheid. Tijdens het lange wachten kreeg haar innerlijke criticus de ruimte. Toch liet ze zich niet tegenhouden. En met succes: er volgde een vervolgafspraak.