Studenten zetten kerk op stelten met dancefeest in Gods tempel: “Wij gaan dit netjes doen”

De wolk was niet enkel roze, de studenten haalden zich de woede op de hals van christelijk gelovigen op de Veluwe. Liefst vier kerkgemeenten in Apeldoorn deelden hun onvrede per brief aan de bestuurders van de kerk: verbied de goddeloze beats in Gods tempel!  “Tsja, het is ook voor ons lastig te zeggen wat God van techno vindt.”

Vrienden, plaatsgenoten, compagnons en zielsverwanten in muzieksmaak. Saxion-studenten Daan Eikelenboom en Nicky Schuddebeurs zijn veel van elkaar. En dan volgen ze ook nog eens dezelfde opleiding. Daan: “Ondernemerschap aan Saxion in Deventer.”

Die opleiding moet je helpen bij het worden van een goed ondernemer. De studie is erg praktijkgericht. Daan: “Oftewel: probeer ook daadwerkelijk een bedrijf van de grond te krijgen. En we worden gecoacht om vooral te ondernemen binnen je ultieme passie. Pas dan stijgen je ideeën op.”

Nicky: “Nou, we zijn al heel lang vrienden en onze gedeelde hartstocht is en blijft techno en house-muziek én feesten bezoeken waar dj’s juist die muziek draaien.” Daan: “Heel simpel. Dát moesten we dus gaan doen: dance-events organiseren.”

Bootfeest

Nicky: “Daarvoor richtten wij de onderneming Abnørmaal op. Onze ondernemersfilosofie, belofte en onderscheidende vermogen is: feesten geven op plaatsen waar je ze niet verwacht. Waar ze niet voor de hand liggen.” Daan: “Feesten op abnormale plaatsen.”

Ze debuteerden in de evenementenbranche met een feest op een aangemeerde boot. Ze verkochten het in no time uit. Daan: “Dat smaakte gelijk naar meer. We zochten al snel een nieuwe vreemde locatie. Een kerk, gaaf. Nieuwe muziek in een oeroud gebouw.”

Zo’n feest willen houden in een huis dat van God zou zijn, in een nog draaiende kerk op de Veluwse Biblebelt ook nog eens… Wees eerlijk, dachten jullie eerst niet: dit idee is tè abnormaal, dat gaat ons nooit lukken?
Daan: “Ja, toch moest het in ons brein de Grote Kerk bij ons in Apeldoorn zijn, de grootste en bekendste kerk in de omgeving. Geen makkelijke keuze. Maar hij is zo mooi, groots en sferisch.”

Nicky: “We proberen die kerk als eerst, dachten we, en kijken dan wel verder.”

Daan: “Niet geschoten is altijd mis. We mailden en het kerkbestuur liet direct weten dat we in ieder geval op gesprek mochten komen. Een opening… Dat nieuws gaf wel een gevoel van verrassing, ja.”

Want neem het Engelse Canterbury als voorbeeld, begin deze maand. Daar brak een massaal volksprotest voor de kerk uit toen jongeren erin feesten. En dan moesten jullie in Apeldoorn eraan toevoegen geen Mozart of Beethoven te gaan draaien, maar techno en house. Voorvoelde je dat er frictie kon ontstaan?
Daan: “We hadden natuurlijk wel verwacht dat uit zwaardere kerkelijke hoek wat geluid zou komen, wat tegenstand.”

Nicky: “Daar moeten we doorheen, zeiden we vooraf tegen elkaar.”

Daan: “Met het kerkbestuur ging het ook niet over één nacht ijs. We hebben meerdere gesprekken gehad. We hebben ons beleid voorgehouden, voor de hele avond, dat overtuigde uiteindelijk. Het kerkbestuur heeft na al die sessies besloten, en wel unaniem, het te willen. Ze wilden bijdragen aan activiteiten voor jongeren in Apeldoorn, dat was hun argument voor. Wij dragen op onze beurt bij aan de continuïteit van de kerk, door een huursom te betalen. Dat speelde vast ook mee.”

Nicky: “Nee, hoeveel geld die huursom was gaan we niet zeggen.”

Kerkgemeenschappen die diensten houden in de Grote Kerk waren boos en stuurden protestbrieven. Housemuziek, daar horen goddeloze dingen bij als drugs, vechtpartijen, wapens en misschien wel vuurwerk. Niet in onze kerk!
Daan: “Die vooroordelen bestaan inderdaad.”

Nicky: “Daar vecht je als ondernemer van dit soort feesten enigszins tegen. Wij voeren alleen een zerotolerancebeleid hierop. Geen agressie, wapens, vuurwerk en ook geen drugs. Iedereen wordt grondig gefouilleerd bij binnenkomst. We konden het kerkbestuur onder meer overtuigen het toe te staan, door te vertellen dat wij strikte huisregels hanteren. Bij die regels hoort trouwens ook: heb respect voor het gebouw. De kerk. Wij gaan dit netjes doen.”

Als laatste, wat zou God eigenlijk van een technofeest vinden?
Nicky: “Wij zijn niet gelovig, het is lastig om je dan in God te verplaatsen. De plek is bedoeld om samen te komen als mensen. Dat gebeurt nu wel, we zijn uitverkocht.”

Daan: “We hopen dat, als-ie bestaat, hij er daarom goedkeurend bij knikt.”