Er staat wel drie keer in de week een postbezorger op de stoep bij rechtenstudente Jikke Veldmaat. Altijd met een pakket vol nieuwe kleren. Ze omschrijft het zelf als een koopverslaving, die ze niet van een vreemde heeft gekregen. “Mijn moeder is net zo erg, dus we houden het eigenlijk samen in stand.”
De feloranje trui van Jikke valt op tussen de zee aan grijze truien en donkere jassen. Als we elkaar spreken is het officieel nog lente, maar de zon laat het nog afweten, waardoor nog veel studenten in hun winterkleren lopen. Kleding die naar mijn mening toch vaak ietwat saai is. Jikke daarentegen heeft al een beetje de zomer in haar bol en dat is aan haar felle Napapijri trui af te lezen.
“Ik hou van kleding, ik hou van shoppen, en doe dat de laatste tijd ook vaak in thriftshops”, vertelt Jikke met een sprankeling in haar ogen. “Ik heb wel een koopverslaving hoor, elke twee à drie dagen staat er wel een pakketbezorger bij ons thuis op de stoep.” Veel van de dingen die Jikke online tegenkomt, koopt ze ook meteen.
Een eigenschap die ze stiekem van haar moeder heeft overgenomen. “Wij laten altijd aan elkaar zien wat we hebben gekocht. Dat werkt zo aanstekelijk.” Jikke heeft de afgelopen tijd ook het besef dat ze niet meer alles nieuw hoeft te kopen. “Er bestaat al zo veel kleding op de wereld. Ik koop zo veel, dat ik vind dat het niet meer allemaal nieuw mag zijn.”
De Stijl Van?
Jullie mogen gezien worden! In De Stijl Van nemen we - je raadde het misschien al – de stijl van studenten onder de loep. Wat hebben ze aan en waarom? En wat zegt dat over hen?
Dus heeft de pakketbezorger het iets rustiger en zijn de thriftshops in de stad haar nieuwe doelwit. “Ik vind het vooral heel leuk om dure merken te vinden”, vertelt Jikke. Ze heeft al verschillende tweedehands items van bijvoorbeeld Gucci of Louis Vuitton. De echte parel uit haar kast is een tas van Balenciaga. “Ik heb daar vierhonderd euro voor betaald, terwijl het origineel wel de duizend euro aan kan tikken.”
Het is niet de tas die ze vandaag om haar schouder heeft hangen en daar is een goede reden voor. “Ik moet sinds ik rechten studeer altijd tassen kiezen waar mijn wettenbundels in passen.” Ook haar kledingstijl moet ze soms voor haar studie aanpassen. Waar ze normaal gesproken altijd voor een wijde broek en trui gaat, is dat op advocatenkantoren not done. “Dat vind ik soms wel jammer.”
Daarom hangen er in Jikke haar kast ook een paar zwarte pantalons. Toch hoopt ze in de toekomst haar wijde broeken te kunnen blijven dragen. “Hoe ik denk en hoe ik mijn werk doe, dat heeft niks te maken met de kleren die ik draag. Ik hoop dus stiekem dat het nog gaat veranderen in de juridische wereld.”
De bon
Schoenen, UGG: €140
Broek, Zara: €55
Trui, Tweedehands Napapijri: €15
Tas, House of Luxury: Gekregen van haar moeder
Sieraden: Grotendeels gekregen
Rubrieken
Gerelateerde artikelen
De stijl van Espen Fölkner: “Mijn broertje vindt een shirt van mij net behangpapier”
Pabo-student Espen Fölkner valt met zijn kledingstijl niet direct op tussen de meute, maar blend ook niet volledig in. Met een nette okergeel gestreepte polo, donkere jeans en een witte sneaker is hij ‘netter gekleed dan anderen.’ Vooral zijn klasgenoten weten wel wat dingen over zijn kledingstijl te zeggen. “Ik hou een Excel-bestand bij van de kleren die Espen draagt.”
De stijl van Kilian (21): “Soms ziet hij eruit als een opaatje, ik hou daarvan”
Kilian Nee heeft één motto waar hij zich heilig aan houdt als het om kleding gaat; the looser, the better. Je zult hem nooit in een skinny jeans of nauwsluitende longsleeve zien. “Anders voel ik mij beperkt om te bewegen. Het gaat mij meer om hoe het voelt, dan hoe het eruitziet.”
De stijl van Carmen (21): “Roze is helend voor mijn innerlijke kind”
In dit koude seizoen lijkt het lastiger voor Saxion-studenten om zich te onderscheiden qua kleding. Het overgrote deel pakt een baggy jeans uit de kast, gooit er een donkere trui of hoodie op, om vervolgens in hun dikste donkere winterjas de straat op te gaan. Begrijpelijk, maar ook erg saai als je het mij vraagt. Tussen deze donkergekleurde meute valt Carmen Kienhuis meteen op.