Student Jorian is Nederlands kampioen schaatsen: “Ik denk dat ze nu wel weten wie ik ben”

“Dat is verrassend”, riep de door de wol geverfde NOS-commentator Herbert Dijkstra toen de student Biologie en Medisch Laboratoriumonderzoek als eerste zijn schaats over de finishlijn drukte. Nog voor zijn veel gerenommeerdere ploeggenoot bij Reggeborgh, Bart Hoolwerf, topfavoriet en titelverdediger, bleek de geboren Apeldoorner de snelste op het Nederlands Kampioenschap massastart.

“Voor het grote publiek was het verrassend dat ik won”, zegt Ten Cate er een paar dagen later over, vanuit zijn woonplaats Heerenveen, waar hij naast ijstempel Thialf woont. “Maar ik denk dat binnen mijn ploeg niemand ervan opkeek.” Ook zijn meer gevestigde ploeggenoot Hoolwerf niet. “Ik weet zeker dat hij liever zelf had gewonnen, maar hij gunde het me ook wel. Bart is natuurlijk een gevestigde naam, ik ben nu up-and-coming.”

Ook nu, vijf dagen later, kan hij maar nauwelijks omschrijven hoe het voelt om Nederlands kampioen te worden in een vol Thialf. “Dit is de vetste plek waar je kunt winnen en dan ook nog eens op een NK. Ik heb eigenlijk geen woorden voor hoe het is om met de vlag door Thialf te mogen rijden.”

Klungelen met de vlag

Winnaars van het NK rijden namelijk traditioneel een rondje met de Nederlandse vlag om zich te laten toejuichen door het grote publiek. Op dat vlak kan Ten Cate nog wel wat verbeteren, zegt hij zelf. “Dat ga ik een volgende keer anders doen, ik kreeg een knuffel toegeworpen, en ik probeerde de vlag boven mijn hoofd te houden, maar dat ging allemaal helemaal niet goed. Heel eerlijk: je bent totaal met je hoofd in de wolken.”

Ten Cate is van huis uit skeeleraar en marathonschaatser, maar hij houdt er wel rekening mee dat deze overwinning op de massastart zijn carrière in een stroomversnelling kan brengen. “Het is gewoon supermooi dat dit er al uit is gekomen.”

Misschien over vier jaar

Hij hoopt dat straks het Olympisch Kwalificatietoernooi mag rijden, maar beseft ook dat een plek op de Olympische Spelen volgend jaar in Milaan nog erg ver weg is. Zeker voor een plek op de massastart is de kwalificatieprocedure een doolhof waarin een postduif nog zou verdwalen, waar begrippen als aanwijsplekken en een prestatiematrix bij komen kijken. Het is niet voor niks dat de technisch directeur van de schaatsbond bij de NOS aangaf niet van alle schaatsers te verwachten dat ze alle selectieregels snappen.

Ten Cate weet in ieder geval prima waar hij staat. “Het is nog niet realistisch”, zegt hij erover. En hij vult aan: er zijn veel meer doelen in het schaatsen. Die Spelen, daar ligt voor het grote publiek natuurlijk de focus, maar schaatsen is veel meer dan dat. “Ik ben dus nu nog niet zo heel erg met de Spelen bezig. Maar uiteindelijk is het natuurlijk wel een heel mooi doel. Misschien over vier jaar.”