Initiatief om maandelijks op Saxion stil te staan bij onrecht en geweld: “We zijn allemaal mensen die iets voelen”

In een doorstuurbericht roepen de medewerkers andere medewerkers en studenten op om zich aan te sluiten. Daarin schrijven ze onder meer dat ze een wereld zien met steeds meer geweld zien en waarin mensenrechten op grote schaal worden geschonden, zoals in Gaza, ‘terwijl jij daar als individu niet aan kan doen’.

Het eerste stiltemoment staat maandag 6 oktober gepland, op het plein voor het Ko Wierenga in Enschede en voor de hoofdingang in Deventer. ‘Na het afgaan van het luchtalarm zijn we dan twee minuten stil.’

Persoonlijke titel

Het bericht is ondertekend door zo’n vijftien medewerkers, van verschillende diensten en academies. Een van hen is Max Nab, medewerker van het Saxion Sustainable Team. Hij geeft aan dat dit een initiatief is dat ze uitdrukkelijk op persoonlijke titel nemen. “Echt vanuit onszelf, niet namens onze eenheid of Saxion.”

Het stiltemoment is geïnspireerd een actie op Saxion op de eerste maandag van september. Toen sloten medewerkers en studenten van Saxion zich aan bij een landelijke actie als protest tegen het Israëlisch geweld in Gaza. Toen werd al door verschillende mensen uitgesproken dat die actie eigenlijk een vervolg moest krijgen. Nab: “Ik vond het fijn om te zien dat er mensen zijn die niet zomaar overgingen tot de waan van de dag.”

Worsteling

Hij zegt te worstelen met het geweld in de wereld. “Ik zie wat er op de wereld gebeurt, volg het nieuws, in Gaza, maar ook bijvoorbeeld nu in Amerika, en maak me daar in toenemende mate zorgen over, en ondertussen draait de wereld gewoon door.” Dit initiatief is voor hem om een manier om daar letterlijk even bij stil te staan. Daarbij willen de initiatiefnemers juist niet polariseren, zegt hij.

Nab: “Ik kan me voorstellen dat het polariserend werkt als je het heel expliciet maakt.” Hij geeft een voorbeeld. “We zouden kunnen oproepen om iets roods aan te trekken, zoals bij de Rode Lijn-demonstraties. Maar voor ons is dat niet inclusief, want daarmee sluit je ook mensen uit. Individueel is dat natuurlijk prima, dat is een eigen keuze.”

Hij wil ermee zeggen: de actie is breder dan dat. “Dit kan ook over Oekraïne gaan, over wat er in Amerika gebeurt. We willen een insteek pakken waarbij polarisatie minder op de loer ligt en de mogelijkheid er is het gesprek aan te gaan.”

Gesprek

Dat gesprek aangaan, dat is voor docent/onderzoeker Aldo van Duivenboden ook heel belangrijk. Hij is ook een van de ondertekenaars van het bericht. Hij merkt dat het soms als docent makkelijker voelt om te doen alsof er niks aan de hand, juist vanwege de polarisatie. “Maar ik kan niet doen alsof er niks aan de hand is, ik moet kenbaar maken dat ik me zorgen maak.”

Niet polariseren in een gepolariseerde tijd voelt daarbij wellicht als een haast onmogelijke oefening, geeft hij toe. “Toch moeten we dit als docenten en studenten niet uit de weg gaan. Hiermee hoop ik dat er een vorm is om het ongemak te delen. We praten te weinig over hoe de wereld in de fik staat en moeten juist niet onze kop in het zand steken.”