Studentes Dorinde (28) en Lieke (22) helpen met hun product, MediPress, hun zusje, oma en nog veel meer manueel beperkten. Door hun MediPress hoeven mensen geen hulp meer te vragen bij het nemen van hun medicijnen. “Mijn oma peuterde de pillen altijd met een mesje uit de verpakking, heel gevaarlijk.”
Het zusje van Dorinde Hulshof, studente Industrieel Product Ontwerp, heeft een zeldzame botziekte. Daardoor lukte het niet altijd om medicijnen zelfstandig uit hun verpakking te krijgen. “Ze is gehecht aan haar zelfstandigheid, en dan kan om hulp vragen heel vervelend zijn.”
Toch had ze een ‘gezellige’ oplossing bedacht voor haar pillenprobleem: een avond met al haar vrienden pillen uitdrukken. “Dan stuurde ze wanna play drugslab?, haar vrienden wisten dan hoe laat het was. Na zo’n avond had ze voor een langere tijd een voorraad”, vertelt Dorinde.
Maar aan de ‘drugsavondjes’ lijkt voorlopig een einde gekomen. Dorinde en mede-studente Lieke Buiter hebben namelijk een betere oplossing gevonden. De twee bedachten de MediPress: een apparaat waarmee ook manueel beperkten makkelijk medicijnen uit hun verpakking kunnen drukken.
Daarmee losten ze niet alleen het probleem van Dorindes zusje op, maar blijven ook de vingers van de oma van Lieke heel. Die heeft reuma en kreeg de medicijnen daardoor ook niet altijd fatsoenlijk uit de verpakking. “Zij peuterde hiervoor altijd met een mesje haar pillen uit de verpakking, écht gevaarlijk”, vertelt Lieke.
Dorinde en Lieke bedachten de MediPress voor een schoolopdracht, maar buiten hun eigen familie bleek ook vraag naar het apparaat. Daarom zijn ze een bedrijfje begonnen en hebben ze de MediPress ook echt op de markt gebracht. “Ik zette de MediPress op mijn portfolio, en toen vroegen bedrijven of de MediPress al ergens te koop was”, vertelt Lieke. “Ik wilde er wel graag mee verder en Dorinde gelukkig ook.”
Nu verkopen ze de MediPress op hun eigen website en gaan ze langs bij reumaverenigingen om over de MediPress te vertellen. Ze hebben drie kopers gehad via de website, waar je het apparaat voor 25 euro kan kopen. “Dat geld maakt ons niet uit, kijk we moeten geen verlies draaien, maar verder willen we mensen helpen en er zelf van leren”, vertelt Lieke.
Door bijvoorbeeld reuma of chronische pijnklachten kan het uitdrukken van medicijnen uit de verpakking lastig gaan. Met de MediPress hoeft de gebruiker veel minder kracht te zetten om een pil uit de verpakking te krijgen.
Lieke en Dorinde hebben allebei een 3d-printer thuis, waarmee ze de MediPress printen. Daardoor kan worden aangepast naar de wensen van de koper. Bijvoorbeeld een grotere of kleinere opening, voor verschillende maten medicijnen. “Sommige mensen vinden de kleuren wit en blauw die wij hebben gekozen saai, dan kunnen we zo een roze voor ze printen bijvoorbeeld.”
De reacties van gebruikers zijn heel positief vertelt Lieke. “Het feit dat twee jonge meiden denken aan zo’n probleem, dat vinden ze al heel mooi. Maar ze zijn ook enthousiast over de oplossing, omdat ze nu minder afhankelijk zijn van anderen.”
Er is zelfs een MediPress die volgens Lieke een hele reumavereniging doorgaat. “Een vrouw kon de MediPress één dag testen, daarna heeft ze hem uitgeleend. Volgens mij heeft nu gewoon elke dag een ander lid van de vereniging die MediPress thuis.”
Ook het zusje van Dorinde is superblij met de MediPress. Ze neemt hem overal mee naar toe. “Hij moest een plekje krijgen in haar koffer naar Nieuw-Zeeland en bij elke verhuizing ging de MediPress mee.”
Dat ze voor haar zusje de MediPress heeft ontwerpen, brengt ook emoties met zich mee. “Wil je dat doen voor mij?, vroeg ze helemaal verbaasd toen ik erover vertelde.”
Gerelateerde artikelen
Nieuwe huiskunstenaar gaat de favoriete geluiden van mensen op Saxion verzamelen
Willemijn Calis mag zich vanaf 1 april de nieuwe artist-in-residence van Saxion noemen. De nieuwe huiskunstenaar van de hogeschool blijkt een verzamelaar van alledaagse geluiden, of eigenlijk vooral van verhalen daarover. Dat gaat ze ook op Saxion doen, in een project dat je gerust een levenswerk zou kunnen noemen. “Ik denk dat ik dit blijf doen zolang ik leef.”
Evi’s dateleed (9): Brabantse gezelligheid
Met een hoge hartslag en zweetoksels meer dan een uur in de trein, onderweg naar Utrecht Centraal. Ja, ik kon mij weer een keer omringen met iets anders dan koeien en weilanden. Op date met een leuke Utrechtse? Nee, een echte Brabantse. Ommen en Breda liggen nogal een stuk uit elkaar, dus Utrecht werd onze ontmoetingsplek. De stad waar ik altijd wilde wonen toen ik zestien was. Al kwam dat meer door de meiden die ik daar zag lopen dan de stad. Weet ik nu.
Opinie: Herkennen we de signalen voordat het te laat is?
Net als andere instellingen in het hoger onderwijs loopt Saxion braaf aan de leiband van grote Amerikaanse techbedrijven, schrijft docent Marcel Slootweg in deze ingezonden opinie. “Wanneer wordt de handschoen binnen Saxion opgepakt en gaan we stappen zetten richting digitale onafhankelijkheid?”