Docent Tom Wagemans ruilt het klaslokaal in voor acht dagen afzien: “Ze zeggen dat ik knettergek ben”

Waar sommigen al moe worden van het idee, krijgt Wagemans er juist energie van. In acht dagen moet hij met zijn drie teamgenoten 500 kilometer afleggen, te voet, op de fiets en met de kajak. “We mikken op vier uur slaap per nacht, maar je weet maar nooit hoe het loopt.”

Naast deze zware activiteiten moeten de deelnemers ook zelf de route bepalen en navigeren. “We krijgen een kaart met een aantal verplichte en niet-verplichte checkpoints. Het spelletje is uiteindelijk wie het snelst met de meeste checkpoints over de finishlijn komt.”

Wagemans komt niet gespannen over, maar hij vertelt dat de gezonde spanning inmiddels toch wel begint te komen. Tegelijkertijd kijkt hij vooral uit naar het avontuur: Corsica is voor hem nog onbekend terrein.

En juist dat is wat de sport voor hem zo leuk maakt. “Je gaat echt van de gebaande paden af, je ziet zoveel nieuwe plekken waar niemand komt. Het heeft wat magisch.”

Hij vindt de race iets weg hebben van Kamp van Koningsbrugge. “Je bent op elkaar aangewezen, je hebt naast wat basic spullen, zoals een EHBO-kistje en wat extra kleding, alleen elkaar. Als iemand het zwaar heeft, help je diegene.”

Van klaslokaal naar het WK

Volgens Wagemans is zijn baan op Saxion goed te combineren met de sport. “Ik heb twee weken vrij gekregen om mee te doen aan het WK, daar ben ik heel dankbaar voor. Het trainen doe ik vooral in het weekend.”

Voor zijn voorbereiding op het WK heeft hij niet veel aan zijn trainingen veranderd. “Ik trainde sowieso al veel, ook lange afstanden.” Volgens Wagemans is het vooral belangrijk dat ze met het hele team samenkomen om dingen te bespreken en samen te trainen. “Je moet goed op elkaar afgestemd zijn. Wie doet wat en wat hebben we aan elkaar? Mijn taak is voornamelijk pakezel. En tweede navigator met lopen.”

Van het team is Wagemans degene die het makkelijkst loopt. “Ik gooi mijn spullen in de tas en ik sleep ze wel mee. Ik word natuurlijk wel een dagje ouder, dus ik loop niet zo snel meer als die jonge knaapjes, maar ik blijf wel gaan. Op dat vlak ben ik eigenlijk een diesel.” Daarentegen is zijn navigatie niet zo sterk. “Daarom ben ik een back-up. Als het nodig is, kijk ik mee of neem ik het over.”

Niet altijd zo fanatiek

Toch was Wagemans niet altijd de fanatieke sporter die hij nu is. Hij groeide op in een klein dorpje, waar de keuze simpel was: voetballen of niets doen. “Voetballen kon ik niet en vond ik ook niet zo leuk.”

Op zijn achttiende kwam hij in aanraking met survivalruns, hardloopwedstrijden waarbij deelnemers onderweg verschillende hindernissen moeten afleggen. Via die sport kwam in 2021 adventure racing op zijn pad. Inmiddels is dit zijn derde adventure race en zijn eerste wereldkampioenschap. “Deze race is wel een stuk langer dan wat ik eerder heb gedaan.”

Wagemans kijkt het meest op tegen het kajakken. “Ik ben gewoon niet zo’n waterrat. Het hoort erbij, maar laat mij maar lekker op het land, dan heb je meer het gevoel van controle.” Ook het slaaptekort kan een uitdaging worden, toch is dat in zijn ervaring altijd goed gegaan. “Je komt in een ritme en sleept jezelf erdoorheen.”

“Als het niet goed gaat? Dan heb je altijd je teamgenoten nog.” Goed blijven communiceren en elkaar helpen waar het kan, is volgens hem key. Ook om irritaties te voorkomen, is het volgens Wagemans heel belangrijk om te blijven communiceren. “We willen ook weer met zijn vieren onderweg naar huis door één deur kunnen.”

Gezond de finish halen

Het WK winnen zal niet lukken volgens Wagemans. Maar ze gaan strijden om eerste te worden van de vier Nederlandse teams die meedoen. “Ons belangrijkste doel is om alle checkpoints langs te gaan en gezond over de finish te komen. Dat is al een grote uitdaging.”

“Mijn omgeving vindt mij knettergek. Dat ik vrijwillig, in hun woorden, zo’n martelgang ga doen, begrijpen ze niet.” Toch vinden sommigen het ook wel heel tof en krijgt hij veel support van de mensen om hem heen. “Er is een groepsapp waar heel veel vrienden, familie en zelfs collega’s in zitten.”

Tijdens de race hebben de sporters geen telefoon bij zich. Maar in het pak dat ze aanhebben, zit een gps. Op die manier kunnen de mensen thuis hen vanaf een afstandje volgen. “Tijdens de race wordt de groepsapp vol gespamd met screenshots van locaties waar we op dat moment zouden moeten zijn.”

Na de race verwacht Wagemans dat hij wel even zal moeten bijkomen. “De eerste maand heb je ook echt nog geen zin om te sporten.” Toch zal Wagemans niet lang stilzitten: “In augustus staat de vierde race al gepland, in Finland.”