In vier jaar studietijd heb ik zo ongeveer een wandelvierdaagse aan kilometers gelopen van en naar Saxion. Routes die je blindelings loopt, soms wel 10 keer in één week. Ze zijn stuk voor stuk een beetje saai, maar ook niet afgrijselijk. Al moet je in Enschede goed uitkijken dat je niet van de sokken wordt gereden. En wat dacht je van de loszittende stoeptegels in het grotendeels kleurloze Deventer?
Looproute Enschede
Vanaf spoor 1 door de stationshal, brengen dertien traptredes mij naar het grijze, grauwe en in de ochtend vaak drukke plein voor station Enschede. In de ochtend word je gelukkig niet gestoord door van die vervelende ‘ik zeg je geen baan aan te bieden, maar dat doe ik onder mijn slappe gelul stiekem toch’-verkooptypes. Waar dit op de terugweg, eindelijk weer naar huis, vaak wel het geval is.
Natuurlijk steek ik daarna het busplein schuin over, die paar extra meter vermijd ik graag. Net als alle andere studenten om mij heen trouwens. Kuddegedrag.
Na dit drukke ‘busstuk’ loop je op de stoep. Lekker veilig. Onder het Randstadgebouw door, die trouwens als goede beschutting dient tijdens dikke plensbuien. Voor een klein stukje dan. Daarna loop je weer onbeschut door. Als je denkt dat de regen dan je grootste vijand is, dan heb je het mis. Na het drukke busplein te hebben overleefd, komt hier een nog veel gevaarlijkere oversteek. Er is van twee kanten de mogelijkheid dat er een bus, keihard, de bocht omkomt.
Gelukkig hoef je amper zelf naar links of rechts te kijken en kun je gewoon de groep studenten volgen. Kuddegedrag.
Voor de mensen die les hebben of geven in de Glasbak of het Edith Stein-gebouw, houdt de wandeling hier op. Ik wandel zelf nog een stuk rechtdoor over de stoep naar het hoofdgebouw. Links kom je langs het Fab-Lab. Waar ik als 12-jarige waarschijnlijk heel hard om zou moeten lachen (fap is de afkorting van fappen en betekent in straattaal aftrekken), en waarschijnlijk zijn er genoeg 20-jarige studenten die hier nog steeds om lachen.
Nog een stuk over het regenboogpad, dat nodig aan vervanging toe is, het plein over en dan ben je er.
Een looproute met hier en daar een boom, maar vooral veel busverkeer. De langste route van allemaal. Cijfer: 6,2
In Enschede is het op de paden blijven, om niet onverhoopt je les te missen omdat je onder een bus komt. Foto's: Evi van Keulen
Looproute Deventer
De looproute vanaf station Deventer naar Saxion is net iets korter dan die van Enschede. De route begint bij het plein voor het station waar het, vooral als de zon schijnt, altijd gezellig is. Als je achterom kijkt zie je nog het prachtige stationsgebouw. Daar kan Enschede nog wat van leren. De weg loopt verder langs het ongekend grote gebouw van Topicus, waarvan ik mij elke keer weer afvraag wat voor geheime dingen ze daar uitvoeren.
De muur links van mij heeft sinds een tijdje een nieuwe look, een beetje kinderlijke graffiti als je het mij vraagt, maar het geeft wel kleur aan je wandeling. Die kleuren moet je goed in je opnemen, want die ga je voor de rest van de wandeling moeten missen. De loopbrug waar je vervolgens overheen moet, met verraderlijk loszittende stoeptegels, is vooral grijs. Voor de mensen met hoogtevrees geldt; vooral niet naar beneden kijken. Je loopt namelijk over een drukke weg, waar auto’s af en aan onder je door rijden.
Het positieve aan deze wandeling; Saxion Deventer is al snel in zicht. Die is tenminste wel lekker groen.
Een prima afstand voor een looproute, maar wel verschrikkelijk saai. Ik mis het groen van natuur en ben vooral te spreken over het begin van deze route. Cijfer: 5.8
De niet zo fleurige route in Deventer.
Looproute Apeldoorn
Dit is verreweg de kortste route naar Saxion. Door de poortjes van het station zie je de groene letters van Saxion al. Je zou hier een paar minuten voor je les aan kunnen komen om vervolgens een Usain Bolt-achtig sprintje te trekken om nog op tijd bij je les te zijn.
Je komt eerst nog langs een rij bussen. Als ik langs het RRReis-gebouw loop, zit er een stuk of tien man buiten in het zonnetje te lunchen. Dat zorgt voor wat levendigheid tijdens deze looproute. Verder is het namelijk niet zo interessant. In acht traptredes, of een helling, sta je al bij de draaideur van Saxion Apeldoorn.
Geen fotogenieke wandeling, ook niet verbazingwekkend mooi maar wel lekker kort, alleen maar rechtdoor en met een beetje geluk is er nog wat reuring. Eindcijfer: 7,5
De Studentrecensent
Als student word je continu beoordeeld; op je verslagen, je presentaties, je toetsen en zelfs op hoe vaak je te laat komt. In De Studentrecensent draaien we de rollen volledig om en zijn het de studenten die cijfers uitdelen. En daarbij is niets of niemand veilig voor hun scherpe blik; van de saucijzenbroodjes in de kantine, het kunstwerk op het plein tot de adem van hun docenten. In elke editie een nieuw oordeel, keihard, maar goudeerlijk.
In een poep en een scheet ben je vanaf het treinstation op Saxion in Apeldoorn.
Rubrieken
Gerelateerde artikelen
De Studentrecensent: een 5 voor de merchandise van Saxion
Ik heb er nog nooit een student in zien lopen, de quotes voelen een beetje als een Facebook-moeder aan en: wat is in hemelsnaam een waterklok? In De Studentrecensent gaat het deze keer over de merchandise van Saxion. Ik kan alvast verklappen dat ik zelf een aankoop nog even uitstel.
De Studentrecensent: een 6 voor de Billie Cup
Hoewel ze dankzij de Billie Cup nu elke dag een beker met de naam van haar ex in haar tas heeft zitten, is studente Creative Business Sterre overtuigd van het nobele doel van de welbekende beker. En toch heeft ze haar bedenkingen. ‘In dat randje daar bovenaan, die ene centimeter vanaf de bovenkant, daar verzamelt zich de viezigheid.’
De Studentrecensent: een 4 voor mijn propedeuse-uitreiking
Eerlijk gezegd snapte ik niet zo veel van de opzet van mijn propedeuse-uitreiking. De late aankondiging, de hele opzet met een route en de aankleding: dit moet toch veel beter kunnen. ‘Die tekst ‘I’m ready for a smart world’ had van mij wel van het bord gemogen.’