Pabo-studente Carmen schiet thuiswerkouders te hulp: ‘Heel fijn om iets te kunnen doen’

Op de facebook-pagina Vraag en Aanbod: Hulp in het thuisonderwijs (inmiddels 2.500 leden) lees je soms de wanhoop tussen de regels van de tientallen oproepjes door. ‘Ik ben bang dat mijn dochter een ontwikkelingsachterstand oploopt’ en ‘ik hoop dat het nog niet te laat is om iemand te vinden’,  klinkt het ietwat amechtig. Hulp staat gelukkig paraat: de pagina staat net zo goed bomvol met berichtjes van studenten die bijstand aanbieden, al dan niet tegen betaling.

Een van hen is Carmen Nijenhuis uit Holten. De behoefte aan professionele assistentie is enorm, merkt de tweedejaarsstudente Pabo-studente op Saxion. “De berichtjes van ouders blijven maar binnenstromen, ze benaderen zelfs mijn ouders.” Dat snapt ze wel: “Je eigen werk doen én je kinderen bezighouden en onderwijzen is heel ingewikkeld. En: ouders weten soms echt niet hoe ze hun kinderen de stof moeten uitleggen.”

Carmen helpt de vijfjarige Lidewij en Reinier, die zes is. Compleet wanhopig is hij niet, zegt hun vader Henk Scheven,  maar een thuisschool runnen is wel degelijk een ingewikkelde opgave. Zijn vrouw is landschapsarchitect, hijzelf drukbezet ondernemer. “Je gunt jezelf niet altijd de rust om te gaan zitten met je kinderen, al is mijn vrouw daar beter in dan ik. Bovendien kun je door de hele situatie wel eens een kort lontje krijgen én dat voelen kinderen natuurlijk haarfijn aan.”

Hij en zijn vrouw zijn allebei academisch opgeleid, maar dat maakt ze nog niet gelijk didactische wonderen. “Dat betekent zeker niet dat we alles kunnen uitleggen. En wat je ook ziet: naar anderen lijken ze toch altijd beter te luisteren. Als het bevalt zou ik Carmen bijna een contract voor het leven aanbieden”, zegt hij met een knipoog.

Voor Carmen snijdt het mes in dit geval op meerdere manieren aan twee kanten, legt ze uit.  “Ik werk normaal in de horeca, maar nu zit ik alleen maar thuis. Dus het is fijn om iets te kunnen doen. Ik vraag er wel wat geld voor, omdat ik bijvoorbeeld ook moet reizen, maar zeker niet de hoofdprijs. Ik leer op mijn beurt hier ook weer van.”

Vergelijkbare bewoordingen gebruikt haar studiegenote Marlies Kieft, die aan het afstuderen is. Ook haar studentenleven kwam door de lockdown tot stilstand. Niet piepend en krakend, maar vrij abrupt. “Ik ben eigenlijk alleen maar met afstuderen bezig. Zo kom ik mooi uit die sleur.”

Voor haar is geld niet de belangrijkste motivatie. “Ik wil vooral de kinderen helpen.” Ze legde de betalingsvraag in beide gevallen bij de ouders zelf neer. “En in beide gevallen kwamen ze tot de conclusie: we willen je er wel iets voor geven.”

Op haar beurt leert ze zelf net zo goed van de lessen achter de voordeur. “Een van de jonge kinderen die ik begeleid heeft heel veel moeite met concentreren. Voor mij is het een puzzel hoe we daar iets aan kunnen doen. Een ministage? Zo zou je het zeker kunnen noemen.”