De ochtend na de kroegentocht: “Als je niet eet, kan je ook niet kotsen”

Sanne is nog druk aan het ontbijten (een appeltje) als we haar aantreffen op een dun slaapmatje. De studente woont in Hardenberg bij haar ouders thuis, en is dus iets meer luxe gewend.

Goedemorgen, hoe heb je geslapen?
“Tja, matig. Zo’n twee uur ook maar. De lampen gingen een aantal keer aan, ook vanochtend om zes uur. Ik geloof dat studenten dat deden. Misschien per ongeluk maar wel bloedirritant. Ik lag er denk ik om vier uur in, en was dus om zes uur wakker.”

Voor iemand die maar twee uur heeft geslapen zie je er wel fris uit.
“Ja dank je, ik heb genoeg tijd gehad om mezelf op te frissen vanochtend. Dat was ook wel nodig na gisteravond. We zijn bij vier kroegen geweest en hebben daarna nog een tijd op straat gehangen.”

Wat staat er op de planning voor vandaag?
“Ik ga zo maar eerst eens mijn telefoon proberen op te laden. In deze hele zaal zijn maar zes oplaadpunten, en dat voor tweehonderd studenten… Ik heb geen powerbank meegenomen, ook al stond dat wel op de paklijst.”

Wat heb je nog meer thuisgelaten van de paklijst?
“Mijn knuffel, een beer genaamd beertje. Die heb ik al sinds ik één ben. Daar hou ik zoveel van, die wil ik niet kwijtraken.”

In zijn hand een blikje energydrank en naast hem nog eens drie lege blikjes. Zou hij het nodig hebben?

Alles goed Bart?
“Gaat goed, ik leef nog. Ik ben gisteravond hard gevallen. Ik ga je niet vertellen wat er is gebeurd, schrijf maar op dat ik van de fiets ben gevallen.”

Lekker geslapen?
“Ja, ik was om twee uur terug en ben toen direct lekker in slaap gevallen. Ook al ben ik een kussen vergeten mee te nemen, ik gebruik nu mijn rugzak als kussen.”

Heb je al ontbeten?
“Nee, en dat ga ik ook niet doen. Kijk: als je niet eet, kan je ook niet kotsen. Ik heb nog één bullitje, dus ik moet straks even nieuwe inslaan.”

Wat ga je doen vandaag?
“Kop d’r af zuipn.”

Het brandalarm – een studente die een stijltang in het verkeerde stopcontact stopt - blèrt door de sporthal maar dit lijkt Sander alleen maar aan te moedigen.

Hoeveel uur slaap heb je kunnen pakken?
“Ik geloof zo’n drie uur, ik was stipt om zeven uur wakker. Ik stond als eerste onder de douche en heb al ontbeten: één bolletje met ham, eentje met kipfilet en een banaan.”

Genoeg energie voor vandaag na gisteravond?
“Zeker, we hebben de kroegentocht gevolgd. Hoeveel drankjes ik heb gehad? Dat is niet op twee handen te tellen. Ik gok zo’n twaalf baco’s. Oh, en bier. En flügel. Weet je wat ook lekker is: baco met flugel.”

Hoe zou je dat noemen?
“Flubacol. Mag je zelf weten hoe je dat gaat spellen.”

Heb je al eerder gestudeerd?
“Ja, de Calo op Windesheim. Daar was ik ook dispuutshoofd dus ik weet wel een beetje hoe het studentenwereldje in elkaar steekt. Ik heb hiervoor een jaar als militair bij de landmacht gewerkt maar dat was het ook niet helemaal. Dus hier ben ik dan, om het opnieuw te proberen als student.”

Hij heeft zijn ogen nog dicht als we het groepje aanspreken waar Menno bij hoort. Als hij hoort dat hij zijn verhaal mag doen is hij plotseling klaarwakker.

Lag je nog te slapen?
“Ja half, ik heb een beetje hoofdpijn. Voor de rest gaat het wel goed. Ik heb wel bijna zeven uur geslapen, maar zo voelt het niet.”

Heb je een leuke avond/nacht gehad?
“De kroegentocht was echt een succes. We zijn bij Aspen Valley, Friends en de Generaal geweest. Een biertje hier en daar. Ik denk dat het er in totaal wel twintig waren. Dat verklaart de hoofdpijn wel hè. En toen moesten we nog helemaal terug hier naartoe lopen, wat een eind.”

Wat zit er allemaal in die gigantische tas van je?
“Geen idee eigenlijk. Niet dat mijn moeder ‘m heeft ingepakt hoor, dat heb ik dan wel zelf gedaan. Truien, shirts, onderbroeken, sigaretten, zwembroek. Moet ik nog verder gaan? Zoveel interessants zit er niet in namelijk.”