Student Johannes exposeert foto’s van Syrisch-Orthodoxe kerk; “Ik zie dingen op een andere manier”

Johannes groeide op met de Syrisch-Orthodoxe kerk, maar nam daar ook een tijdje afstand van. “Naarmate ik ouder werd merkte ik toch dat het echt onderdeel van me is, het hoort bij mijn identiteit.” Nu probeert hij weer wekelijks naar de St. Jacob van Sarug-kerk in Enschede te gaan, waar hij de priester helpt tijdens de dienst.

Hij merkt verschil in zijn eigen gemoedsstand sinds hij weer naar de kerk gaat. “Ik zie dingen op een andere manier: positiever. En ik heb beter inlevingsvermogen.” Dat inlevingsvermogen is niet alleen te danken aan het geloof, maar ook aan het feit dat hij een spierziekte heeft: een aangeboren spasme in de rechterhelft van zijn lichaam. “Het is een zegen, want hierdoor kijk ik niet anders naar bepaalde mensen, ik maak geen onderscheid.” Iedereen accepteren voor wie die is, dat zijn normen die hij heeft meegekregen.

Het heeft hem ook geholpen met zijn persoonlijkheid, die hij omschrijft als erg open. “Ik wil altijd zo duidelijk mogelijk maken in welke situatie ik zit.” Daarom vindt hij het ook fijner als mensen hem gewoon vragen hoe het komt, dat hij moeilijker loopt dan anderen. “Als je nieuwsgierig bent, vraag het dan gewoon. Ik vind het vervelender als ik het altijd maar zelf moet zeggen.”

Twijfelen

“Mijn moeder zegt altijd: waar iets ontbreekt vult God het aan”, vertelt Johannes. Hij is blij dat hij mentaal gezond is, kan studeren en zijn hobby kan uitoefenen: fotograferen. Al zo’n vier jaar fotografeert hij bij de kerk, die de foto’s gebruikt voor sociale media en voor hun archief. Zelf wil Johannes andere mensen een kijkje geven in de kerk en in zijn cultuur. En het is voor hem een manier om zich te uiten. “Ik probeer objecten vast te leggen zoals ik ze zelf zie. Ik hoop dat mensen die twijfelen aan hun geloof door mijn foto’s weer de juiste kant op worden getrokken.”

Een kelk met het bloed van Christus, een wierrookvat, liturgische waaiers: alles is vastgelegd door Johannes. Zijn camera is alleen aanwezig tijdens speciale gelegenheden, en zelfs dan is Johannes nog spaarzaam met het maken van de foto’s. “Ik kies echt alleen de belangrijkste momenten, op die manier kan ik zelf ook nog genieten van de dienst.”

Dit is zijn eerste expositie, en hij is blij dat mensen zijn werk kunnen zien. “Het is een relevant thema, een stukje cultuur, en iets uit de regio.” Voor nu wil hij de fotoserie verder uitbreiden. Maar zijn uiteindelijke doel: “Een expositie bij het Rijksmuseum Twenthe.”