Studente Adelina laat de artiesten uit haar geboorteland Mozambique zien, omdat niemand anders het deed

Als Adelina tijdens haar reis door een smal straatje in Mozambique loopt, stuit ze op een poster vol evenementen. Er staat een lijst aan artiesten die allemaal gratis optreden. Ze besluit een kijkje te nemen en verwondert zich over de getalenteerde artiesten. Ze is verbaasd als ze hoort dat er niemand is die foto’s maakt van de artiesten. “Op hun Instagram stonden alleen de posters, helemaal niks van de optredens of artiesten.”

Ze heeft toen twee maanden lang gratis foto’s gemaakt van de optredens. “Het werd ontzettend gewaardeerd, de artiesten voelden zich echt gezien.” Ze hoopte bij te kunnen dragen aan de waardering voor de artiesten. Toen ze zelf op Instagram keek miste ze een beeld bij die hele lijst aan artiesten. “Door de foto’s krijg je een beeld van wat ze kunnen.”

De waardering voor podiumkunst ontbreekt volgens haar nog sterk in Mozambique. “Bij kunst draait het om de waarde die mensen eraan hechten.” In Mozambique krijgen artiesten weinig tot geen geld voor hun optredens. “Ze doen het uit liefde voor de kunst en houden hoop dat ze betaald gaan worden.” Ze merkt daarin een groot verschil met Nederland. “Je hoort hier mensen die leven van fotografie, dat is in Mozambique onwerkelijk.”

Verlegen

Dat Adelina zelf waardering gaat krijgen voor haar werk met de expositie, maakt haar wel nerveus. “Ik ben verlegen en straks sta ik toch een beetje in het middelpunt.” Tegelijkertijd is Adelina trots op wat ze heeft bereikt en hoopt ze ervan te leren. “Misschien komen mensen wel met tips of ervaringen, dat kan ik alleen maar waarderen.”

Adelina’s passie voor fotografie is door haar reis sterk gegroeid. “Ik wilde meer tijd besteden aan mijn omgeving. Ik had het gevoel dat de wereld langs mij heen ging.” Door haar camera kijkt ze anders naar de wereld. “Het gaat om het zoeken van de juiste beweging en de juiste emotie.” Ze benadrukt daarbij dat je geen dure materialen hoeft te hebben om een goede kunstenaar te zijn. “Werk met wat je hebt, mijn camera kon ook veel meer dan ik dacht.”

Naast een groeiende passie voor fotografie, heeft Adelina door haar reis een grote droom ontdekt. “Het liefst keer ik terug naar Mozambique om daar artiesten te fotograferen.” Ze durft daarmee het risico te nemen dat ze weinig tot niet betaald wordt.

“Ik wil proberen nog een paar jaar in Nederland geld te verdienen, maar daarna wil ik graag terug.” Mozambique maakt iets in Adelina los, wat ze in Nederland nog niet heeft kunnen vinden. “Mozambique is mijn land, ik voel mij daar levendiger, gelukkiger en het meest mijzelf.”