Sjahrzad Khodadadeh is de eerste winnares van de Saxion Kunstprijs. De studente aan de AKI krijgt een bedrag van 3.500 euro en gaat daarvoor een werk maken voor het lectoraat Social Work. Ze had de winst niet zien aankomen, zegt ze. “Ik heb mijzelf onderschat en ben nog helemaal verbaasd.”
Khodadadeh (26) kreeg de prijs vanmiddag uitgereikt op de derde verdieping van het Elderink, tussen de passerende studenten. Ze gebruikte de eeuwenoude ambachtskunst etsen om haar prijswinnende werken mee te maken. Historische grottekeningen vormden een belangrijke inspiratie voor haar werk. Dat maakte ze op eigenhandig gerecycled papier. De kunstenares vindt het belangrijk dat haar werk in balans is. “Ik maak geen verschil tussen goed en kwaad, is een figuur in mijn tekening luguber of eng, dan teken ik er een bloemetje op.”
Geiten komen ook vaak terug in haar werk. “Die worden in de kunst vaak als iets negatiefs gebruikt, maar bij mij zijn het vaak lieve geiten.”
Naast Khodadadeh waren ook de Roemeense kunstenares Iulia Paraipan en de Portugees Cristóvão de Castro Maçarico genomineerd voor de prijs. Laatstgenoemde haakte uiteindelijk af, omdat hij niet bij de uitreiking aanwezig kon zijn, wat wel een voorwaarde was. Uiteindelijk ging het daarom tussen Khodadadeh en Paraipan.
Die maakten werk in een compleet verschillende stijl. Iulia Paraipan maakt gebruik van acrylgaren en een tuftpistool. Ze maakte daarmee grote, kleurrijke werken en verwerkte daarin haar Roemeense achtergrond. “Ik heb een plaatje in mijn hoofd en van daaruit ga ik te werk”, zegt ze. Ze vindt het belangrijk dat mensen blij en gelukkig worden van haar kunst, daarom gebruikt ze alleen maar felle kleuren.
‘Ging er blanco in’
Het was de eerste keer dat de Saxion Kunstprijs werd uitgereikt. Deze prijs wordt uitgereikt aan een jonge veelbelovende kunstenaar uit de omgeving van Saxion. Belangrijk doel is om kunst, met name van jonge kunstenaars, op Saxion en in de regio op de kaart te zetten.
De jury bestond uit: juryvoorzitter Josien Beltman (curator Moderne Kunst Rijksmuseum Twenthe) Monique Engelbertink (lectoraat Social Work), student Mathijs Fokkema, voormalig artist-in-residence Tessa Wiegerinck en Peter van Roosmalen (oud-directeur Architectuurcentrum Twente). Na uitvoerig overleg kozen zij voor Sjahrzad Khodadadeh en haar werk. Het werk dat die met de uitgereikte 3.500 euro gaat maken valt rond de kerst op Saxion te bewonderen. De werken van de genomineerden zijn nog tot 27 september te zien op de derde verdieping van Elderink.
Khodadadeh was na afloop in de wolken met haar prijs. “Normaal gesproken ben ik heel gestrest voor dit soort dingen, maar nu ging ik er blanco in. De zenuwen en spanning komen eigenlijk nu pas.”
Sjahrzad Khodadadeh kreeg de prijs uitgereikt van Josien Beltman (curator Moderne Kunst Rijksmuseum Twenthe).
Het werk van Sjahrzad Khodadadeh.
Iulia Paraipan tussen haar kleurrijke werken.
Gerelateerde artikelen
Column: Kunstmatige hypocrisie
Fuck AI. Zo stond ik erin, een jaar geleden, in mijn eerste column. Ik walgde van alles waar die twee letters op stonden, zeker toen mijn opleiding het ons lichtelijk door de strot duwde om ons te “prikkelen”. In de tussentijd ben ik ambivalenter geworden; de ene dag verbaas ik me over wat deze technologie kan, de andere dag wens ik dat we de stekker er al lang uit hadden getrokken.
Voorgenomen verkoop ‘heel chill’ Epy Drost verrast bijna niemand, maar de reacties lopen uiteen
De dag die je wist dat zou komen was gisteren daar. Saxion bracht naar buiten dat het min of meer akkoord is met buurman ROC van Twente over de verkoop van het Epy Drostgebouw. Over wat die verkoop betekent, lopen de reacties uiteen: van weemoed over het gebouw, tot enthousiasme over de nieuwe plek, tot pure onverschilligheid. “Ik ga die verhuizing toch niet meer meemaken.”
Joëlla liep ongevraagd de Pabo binnen om te praten over hoogbegaafdheid: “Als je zelf niet in beweging komt, verandert er niks”
Een onbeantwoorde mail hield Joëlla Moes niet tegen. Ze stapte zonder afspraak het Edith Stein-gebouw van Saxion in Enschede binnen. Ze hoopte een teamleider te spreken over haar theatervoorstelling over hoogbegaafdheid. Tijdens het lange wachten kreeg haar innerlijke criticus de ruimte. Toch liet ze zich niet tegenhouden. En met succes: er volgde een vervolgafspraak.