De deeltijdmaster Fysiotherapie (manuele therapie of sportfysio) zit in zwaar weer. Al een aantal jaar zijn er te weinig studenten, waardoor de master een fors tekort draait. De oplossing zou kunnen zijn dat de master bekostigd wordt door de overheid. Maar particuliere partijen die een vergelijkbare master aanbieden, liggen daar voor.
De master Fysiotherapie zit op een kantelpunt, zegt opleidingsdirecteur Frank Klein Overmeen. Vier hogescholen bieden de master aan, maar ook een aantal private partijen. Die partijen ageren tegen het voorstel van de hogescholen om de driejarige deeltijdmaster bekostigd te krijgen, waardoor de studenten niet het volle pond van 7.300 euro per jaar betalen, maar het wettelijk collegegeld. Aanvankelijk werd de bekostiging deels toegezegd, maar na het verzet trok het ministerie van Onderwijs die toekenning terug.
Doordat de master niet bekostigd is, komt die ook niet in aanmerking voor extra subsidies vanuit de overheid voor kleine opleidingen in krimpgebieden en tekortsectoren. Podotherapie bijvoorbeeld kreeg een subsidie van bijna 1,5 miljoen euro van de minister.
Het spel over de eventuele bekostiging van de master is nog niet uitgespeeld. In mei is er weer een zitting, waarbij de hogescholen beargumenteren dat de master wel bekostigd zou moeten worden. “Ik denk dat we dat goed aantoonbaar hebben gemaakt”, zegt Klein Overmeen.
Onder druk
Volgens hem is het heel belangrijk dat fysiotherapeuten deze master kunnen volgen. “De zorg staat enorm onder druk”, zegt Klein Overmeen. “Juist deze gespecialiseerde therapeuten werken aan de transitie in de zorg, om deze toegankelijker en goedkoper te maken. Onze afstudeerders spelen een belangrijke rol in de preventie en kunnen technologie inzetten.”
Klein Overmeen zegt dat hij uit het werkveld hoort dat het belangrijk is de opleiding bekostigd te krijgen. Fysiotherapiepraktijken kunnen de opleiding namelijk niet betalen, zegt hij. “Dat is een landelijk beeld. Therapeuten die bij ons de master doen, haal je uit de eerstelijns zorg en kunnen minder mensen behandelen. Daarmee hebben die praktijken dubbele lasten, die ze niet kunnen opbrengen.”
Los van de komende uitspraak van het ministerie van Onderwijs maakt de opleiding samen met de dienst Control, Finance en Audit (CFA) toekomstscenario’s voor de master. De afgelopen jaren is het curriculum al herzien en dat zit in de afrondende fase. “Als de opleiding niet bekostigd wordt, dan verwachten we niet dat we onze instroom kunnen verdubbelen”, zegt Klein Overmeen. “Dan moeten we weer terug naar de tekentafel, en kijken we of we de opleiding bijvoorbeeld modulair kunnen aanbieden. Maar dan moeten we wel het niveau van de opleiding kunnen waarborgen.”
Voorlopig wordt de master in de lucht gehouden. Huidige studenten kunnen sowieso hun studie afmaken. Het college van bestuur besloot dat de master drie ton tekort mag draaien. Klein Overmeen verwacht dat met het afronden van de curriculumherziening en betere managementinformatie dat tekort onder de twee ton moet kunnen blijven. “Maar we zijn ons zeer bewust dat dit drukt op een organisatie die moet bezuinigingen”, zegt hij.
Gerelateerde artikelen
De Studentrecensent: een 5 voor de merchandise van Saxion
Ik heb er nog nooit een student in zien lopen, de quotes voelen een beetje als een Facebook-moeder aan en: wat is in hemelsnaam een waterklok? In De Studentrecensent gaat het deze keer over de merchandise van Saxion. Ik kan alvast verklappen dat ik zelf een aankoop nog even uitstel.
Na vandalisme worden extra camera’s geplaatst in medewerkersfietsenstalling
Er komen camera’s te hangen in de fietsenstalling bij Ko Wierenga (Enschede). Directe aanleiding is het vandalisme waardoor deur 1 sinds dinsdag buiten werking is. Sinds de komst van de digitale sloten zijn er vaker problemen met de deuren van de fietsenstalling. De nieuwe ‘hufterproof’ digitale sloten en camera’s in de stalling moeten hier een einde aan maken.
Column: Alarmbellen
Alarm! We zijn weer in crisis. Niet de oliecrisis, of de stikstofcrisis, of de woningcrisis, of de (zogenaamde) asielcrisis, maar een studeercrisis. Studenten studeren steeds minder en komen steeds minder naar colleges. Studeren lijkt in grote mate een nevenbezigheid te worden voor onze studenten, op zijn best gelijkgesteld met bijbaantjes, sport en sociale activiteiten, en in sommige gevallen ondergeschikt daaraan.