We werven internationale studenten, maar hoe wordt Saxion een écht diverse hogeschool?

This article is also available in English.

Onlangs mailde Jarosiewicz SaxNow: “Leuk dat we weer een onafhankelijk nieuwsplatform hebben, maar houden jullie ook rekening met internationale studenten door bijvoorbeeld in het Engels te publiceren? Of beter nog, door hun perspectief mee te nemen, die soms duidelijk afwijkt van het Nederlandse?”

Splijtzwam

Die vraag is relevant. Internationalisering splijt de geesten en is daarmee een journalistiek belangrijk thema. Voorstanders van internationalisering zeggen dat de international classroom een kwaliteitsimpuls is voor het hoger onderwijs en nodig is voor de arbeidsmarkt. En we kunnen, in demografische krimp, de kwaliteit van het hoger onderwijs niet in stand houden zonder studenten van over de landsgrens. Tegenstanders vinden dat internationalisering gedreven is door geld en de Engelse taal het Nederlands verdringt. Hierover worden rechtszaken en politieke debatten uitgevochten.

Vragen

Ondertussen is de internationalisering ingezet. SaxNow duikt de komende tijd in dit thema en zoekt uit hoe één en ander op Saxion zit. Hoe vergaat het de internationale studenten? Zijn ze van plan te blijven na hun studie? Wat wil de hogeschool, wat doet Saxion goed en wat laat ze liggen in de uitvoering van de internationalisering? Zit de buitenwereld echt te wachten op internationale afstudeerders? Dat zijn voorbeelden van vragen waarmee we op pad gaan. En we horen graag welke onderwerpen we nog meer moeten onderzoeken, jullie – ons publiek – zitten natuurlijk dicht op het vuur én hebben de expertise in huis. Jullie inbreng helpt ons bij het formuleren van vragen en antwoorden.      

“Integratie werkt twee kanten op”

Jarosiewicz ziet in ieder geval weerstand bij medewerkers van Saxion tegen het echt werk maken van goede integratie en hij ziet een gebrek aan wederzijdse inzet. “Juist bij collega’s die denken goed Engels te spreken en regelmatig naar het buitenland gaan. Integratie werkt twee kanten op: we mogen een inspanning verwachten van inkomende studenten, maar ook zeker van Saxion. Studiemateriaal in het Engels aanbieden, is niet genoeg.”

Eigen ervaring

Uit eigen ervaring weet Jarosiewicz dat er cultuurverschillen zijn, en dat je moeite moet doen die te overwinnen. Hij kwam als Duitser naar Saxion om te studeren en werkt tegenwoordig vanuit Münster voor Saxion. “Als ik dat vertel, dan zeggen collega’s – wat een eind weg. Terwijl Münster - Enschede niet veel verder is dan Enschede - Deventer. In het dagelijks werk merk ik ook verschillen. Allemaal prima overkomelijk, maar je moet je eerst bewust zijn dat die culturele verschillen er zijn.”

Elkaar begrijpen

Jarosiewicz gelooft in de voordelen van een internationale organisatie. “Trump, Brexit – dit soort wereldwijde ontwikkelingen zijn, denk ik, terug te voeren naar een basiselement: we verstaan en begrijpen elkaar niet goed. Voor Saxion ligt hier een enorme kans, we zouden als voorbeeld kunnen dienen van een internationale organisatie, diep geworteld in de regio. Maar nu zie ik te vaak dat we studenten werven en vervolgens weinig samen optrekken.”

Coronacrisis

Toen de coronacrisis in maart insloeg, is er te weinig aandacht geweest voor de internationale studenten, vindt Jarosiewicz. “Natuurlijk, iedereen was hartstikke druk met de crisis beheersbaar maken. Maar we vergaten die internationale studenten toch wel in de lockdown. Zij zaten ver van huis, in een kamer van negen vierkante meter. De Buddy Box was eigenlijk de enige concrete actie specifiek voor internationale studenten. En dat was een initiatief van betrokken medewerkers, maar we zouden als organisatie meer kunnen doen.”

Internationalisering moet op een Saxion-manier

Pasklare antwoorden voor een succesvolle internationalisering, heeft Jarosiewicz ook niet. “Maar laten we eerst constateren dat er uitdagingen zijn en dat integratie moeite kost. Veel Nederlandse Saxion-studenten wonen gewoon thuis, gaan op zaterdag naar het voetbal in het dorp. Zij zitten over het algemeen niet te springen om nieuw contacten, zoals dat in grote studentensteden vaak wel zo is. Dit is het vertrekpunt. Hoe gaan we dan faciliteren dat studenten wél met elkaar gaan optrekken en van elkaar leren? En hoe maken we van Saxion die echt internationale hogeschool, die niet alleen zegt dat ze daar waarde aan hecht, maar daar ook naar handelt?’