Viktoriia (17) uit Oekraïne kan dankzij benefiet op Saxion studeren: “Nu wil ik voor altijd in Nederland blijven”
Viktoriia Stepanova moest vluchten voor de oorlog in haar vaderland Oekraïne. Nu woont ze in een vluchtelingenopvang in Zenderen, waar ze met een benefietconcert geld inzamelden zodat ze op Saxion verder kon studeren. Met dank aan de gemeenschap studeert ze nu IHRM. De hulp die ze daar kreeg, wil de getalenteerde pianiste terug geven via haar muziek. “Ik word blij als ik mensen kan helpen met mijn muziek.”
This article is also available in English
Eigenlijk was haar grote wens om in Kiev psychologie te studeren, maar daar stak de oorlog een stokje voor. Dus kwam de 17-jarige Oekraïense Viktoriia Stepanova met haar moeder en broertje vanuit Zaporizja naar Nederland. Haar vader blijft in Oekraïne in het leger. In eerste instantie vluchtten ze naar Polen. Al snel merkte ze dat ze daar niet op hun plek zaten. “Polen verwelkomde ons goed, maar ik zag er geen toekomst voor mezelf. Ook waren de leefomstandigheden niet goed omdat het overbevolkt was”, zegt ze met een zwaar accent in het Engels, want voordat ze haar land verliet, had ze nog nooit een gesprek in het Engels gevoerd.
Vanuit Polen trok de familie Stepanova door naar Nederland. Ze kwamen terecht in vluchtelingenopvang De Zwanenhof in Zenderen. In Nederland zag Viktoriia op Saxion de kans om verder te gaan studeren. Alleen het collegegeld was een probleem voor het vluchtelingengezin.
Viktoriia Stepanova
Benefietconcert bij kaarslicht
Gelukkig ontmoette ze in De Zwanenhof landgenote Natalia, die tegen hetzelfde probleem aanliep. Natalia’s zus, Maria Bolduieva, dirigeert het koor van Oekraïense vrouwen en kinderen in de vluchtenopvang. Zij kwam met het idee om een benefietconcert te organiseren om zo het collegegeld voor de vrouwen in te zamelen.
Uiteindelijk werd het een concert bij kaarslicht in De Zwanenhof, dat eind augustus plaatsvond, en dat leverde ruim 4.500 euro op. Genoeg voor beide vrouwen om met hun studies te starten. Dit betekent dat het voor Viktoriia haar eerste weken zijn op de opleiding International Human Resource Management, en ze vindt het hier geweldig. Viktoriia: “Ik ben zo blij om hier te zijn, medestudenten en docenten zijn heel verwelkomend.”
Terug naar Oekraïne gaat ze alleen als ze familie of vrienden wil bezoeken, zegt ze. “Om eerlijk te zijn wil ik heel graag in Nederland blijven, ik zie mijn toekomst hier. In Oekraïne heb ik niks meer te zoeken.”
Helpen met muziek
Viktoriia hoopt binnenkort met haar moeder en broertje naar een appartement te kunnen verhuizen. “Ik vind het erg fijn bij De Zwanenhof, maar het is soms wel erg druk om met zoveel mensen te wonen”, zegt ze. Verder wil ze graag reizen en meer talen leren. “De plekken die ik het liefste wil bezoeken zijn Canada, Engeland en New York. Ik wil alle verschillende culturen verkennen.”
In Oekraïne studeerde ze af aan een muziekschool. In de hal van Saxion kruipt ze wat onwennig achter de piano. Terwijl ze ‘Lascia ch'io pianga’ (Engels: ‘Let me weep’) speelt, leeft ze op.
In Nederland heeft ze nog niet veel pianogespeeld en ze is nog opzoek naar een pianodocent, zegt ze. Ze hoopt nog meer geld te kunnen inzamelen door piano te spelen: “Misschien dat ik in de toekomst vaker een bij een benefietconcert kan spelen, ik wil graag mensen helpen, en het mooiste is als dat kan met mijn muziek.”
Gerelateerde artikelen
Facility Management bestaat 50 jaar: ‘Wij waren de eerste met deze opleiding’
Wat in 1976 ooit begon als Toegepaste Huishoudwetenschappen groeide in 50 jaar door naar Facility Management. Dus viert de opleiding dit jaar een feestje, maar wel op een manier ‘die past bij een ‘tijd vol bezuinigingen’. In die 50 jaar veranderde een hoop voor de opleiding en haar studenten, zegt opleidingsmanager Dicky van der Plas. “Toen we hier mee begonnen waren er nog helemaal geen computers.”
Column: Epy Drost
In een mededeling op mijnsaxion liet ons College van Bestuur bijna terloops weten dat er een onderzoek komt naar de mogelijkheden het Epy Drost-gebouw in Enschede af te stoten door verkoop of verhuur. Een bericht dat nogal een verrassing was voor de honderden mensen die in dat gebouw werken.
Asle Lubbers ontfermt zich over in auto opgesloten hond; maar een bedankje zit er niet in
Asle Lubbers heeft net haar eindgesprek gehad voor de deeltijdstudie Integrale Veiligheidskunde, als ze vanuit haar auto de kop van een hond omhoog ziet komen in de auto ernaast. Ze belt de politie, die de ruit intikt om de hond te bevrijden. De eigenaresse van de hond verschijnt ook, maar is lijkt zich van geen kwaad bewust. “Vindt u dit zelf niet erg dan?”