Docente Femke Welink deed mee aan regionale ‘Wie is de Mol?’; “Ik zie mijzelf niet als een goede leugenaar”

In het spel, dat sterk lijkt op het programma Wie is de Mol?, was Welink niet alleen deelnemer, ze kreeg ook de rol van Dwarsligger. Zij moest tijdens de spellen zorgen dat er zo min mogelijk geld in het laatje kwam. Dit natuurlijk zonder op te vallen. “Het was intensief. Ik moest constant op mijn woorden letten.” Wat het niet makkelijker maakte voor Welink, was dat ze kandidaten natuurlijk al kende uit het dorp. “Met Marieke, een van de kandidaten, geef ik volleybaltraining, naar haar toe moest ik echt goed acteren.”

Hoewel ze zichzelf niet als een goede leugenaar ziet, werd ze uit de acht kandidaten gekozen om De Dwarsligger te zijn. “Ik denk altijd dat mensen het meteen aan mij kunnen zien als ik lieg.” Welink wist met haar acteerkunsten veel kijkers om de tuin te leiden.

Zelfs de twee finalisten wist ze tot het einde te overtuigen van haar onschuld. De overige twee finalisten hadden namelijk elkaar als verdachte. Doordat Marco Nijmeijer meer vragen goed had, werd hij de winnaar. De verliezer is mede-volleybaltrainster Marieke Maatman. Welink wist 1.670 euro uit de pot te spelen, waardoor Nijmeijer een bedrag van 1.180 aan zijn gekozen goede doel mocht schenken.

Welink heeft niet alleen haar dorpsgenoten beter leren kennen, ook Twente kent ze nu een stuk beter. “Met de opnames zijn we door heel Twente geweest, ook plekken waar ik nog geen beeld van had. Ze hebben hiermee de regio goed op de kaart gezet.”

Liegen tegen de kinderen

De opnames vonden in het voorjaar plaats, waardoor Welink haar deelname nog een tijd voor zich moest houden. “Ik merkte toen hoe graag ik klets. Ik wilde iedereen meenemen in mijn enthousiasme, maar dat kon nog niet.” Het ergste vond Welink om te liegen tegen haar kinderen. “Voor de opnames moest ik thuis een smoesje verzinnen waarom ik er een paar dagen niet was. Mijn zoon vroeg op een gegeven moment zelfs of ik ruzie had met papa.”

Toen de afleveringen eindelijk online kwamen, kon ze het aan iedereen vertellen. “Ik kreeg heel veel enthousiaste reacties. Eigenlijk ben Ik nu een soort van BE’er, bekende Enternaar.”

Er kwam in aanloop van de afleveringen ook onzekerheid bij Welink. “Ik begon te denken over hoe ik op beeld over zou komen. Ik dacht ook: wat als studenten dit gaan zien.” Toen ze eindelijk zelf de afleveringen kon zien, verdween dit gevoel. “Nu ben ik zo trots. De opnames zijn heel professioneel en ik ben echt trots op iedereen die hieraan heeft meegewerkt.”

Tijdens de uitslag in de live-uitzending was het hoge woord er eindelijk uit. Dat maakte tranen los bij Welink. “Helemaal niet van verdriet hoor, alle spanning en opluchting kwam er opeens uit. Ik kwam het podium op en toen zag ik mijn kinderen in het publiek zitten. Die zie ik dan denken; dat is mijn mama. Toen voelde ik mij heel trots.”