Fransje Immink, docent beeldende vorming, trok vandaag haar met ‘fuck’ bedrukte shirt aan. En Hanneke Messelink, docente taaldidactiek, was gisteravond ‘kapot’, toen ze hoorde over de nieuwe lockdown. Hoewel iedereen de noodzaak inziet van de maatregelen, gaan we weer een zware periode in, is de consensus. "Het wordt schipperen."
“Fuck. Dat is hoe die nieuwe lockdown voelt”, zegt Immink. “In maart zat ik nog vol energie, maar dat is nu anders. Met kinderen van 7 en 3 jaar oud en een man in het onderwijs, gaat het een zware tijd worden.” En na negen maanden thuiswerken, is het energieniveau bij Immink heel anders dan in maart. “Toen maakte ik ’s nachts mijn powerpoints, maar daar heb ik nu echt geen zin in”, zegt ze. “Die instelling van ‘ervoor gaan’, die is er nu niet. Het wordt schipperen, met thuisonderwijs én het werk.”
Immink heeft moeite met de handelswijze van Saxion. “Je krijgt een oekaze: we gaan weer naar compleet online onderwijs. Maar hoe de collega’s met jonge kinderen dat oplossen, dat zoeken ze zelf maar uit. Daar mag wel wat meer aandacht voor zijn. Maar we doen het voor de studenten. Ik wil alle colleges zo goed mogelijk doen, hoewel het behelpen is.”
"Toen maakte ik ’s nachts mijn powerpoints, maar daar heb ik nu echt geen zin in”
Regelstand
Hanneke Messelink gooide er gisteravond een tweet uit, ook uit frustratie over de communicatie vanuit de Rijksoverheid. Want de scholen gaan dicht zodat ouders dan thuiswerken. “Ik werk al sinds maart thuis en ben maar vier keer op Saxion geweest”, zegt ze. “En mijn man, die bij defensie werkt, werkt ook vanuit huis. Dan vind ik zo’n boodschap niet gepast.”
Ze merkt dat het haar tegenstaat om meteen weer in de regelstand te komen, maar het moet. “Opvang regelen voor de zesjarige en bijna driejarige, onze agenda’s vergelijken en kijken wie kan werken en wie thuis oppast en lesgeeft”, vervolgt Messelink. “Morgen kunnen de kinderen gelukkig naar de noodopvang, zodat ik de intervisie van mijn afstudeergroep kan doen.”
“Ik werk al sinds maart thuis en ben maar vier keer op Saxion geweest”
Eenzaamheid
De situatie bij beleidsmedewerker facilitaire serviceorganisatie Jolanda Buld – Bok is anders. Zij heeft een zestienjarige dochter, die zich goed zelf redt. Haar man is internationaal chauffeur en alleen in de weekenden thuis. “Ik merk dat ik de nieuwe lockdown lastig vind, vooral vanwege de eenzaamheid die het met zich meebrengt”, zegt ze. “Mijn vader overleed afgelopen week, en bij de dienst mochten niet meer dan zestig mensen zijn, waaronder twee collega’s. Ik ben veel alleen thuis en snel afgeleid. Deze manier van werken past niet bij me, ik floreer als ik onder de mensen ben. Het vooruitzicht van minimaal vijf weken thuis, het is niet prettig.”
"Deze manier van werken past niet bij me, ik floreer als ik onder de mensen ben."
Opladen
Lars Lanke is coördinator van de minor Spirit en geeft les. Zijn partner werkt ook op Saxion. “We hebben het geluk dat we van de noodopvang gebruik mogen maken voor de tweejarige”, zegt hij. “Dat is wel echt onze redding. Op deze manier vind ik thuiswerken niet eens zo heel erg. Ik heb twee persoonlijkheidskenmerken, ben zowel introvert als extravert. Bij die eerste past deze situatie wel. Maar dat zal voor collega’s en studenten heel anders zijn. In de kerstvakantie kunnen we trouwens geen gebruik maken van de opvang. Dat vind ik wel jammer, wat we kijken er ook naar uit om even op te laden.”
"Ik heb twee persoonlijkheidskenmerken, ben zowel introvert als extravert. Bij die eerste past deze situatie wel."
De voordelen van het thuiswerken zijn voor Lanke dat hij niet zo snel overprikkeld raakt, zoals dat wel op locatie gebeurd. “Aan het einde van de dag heb ik nog energie over en dat is heel prettig, wat dan heb ik ruimte om nog te spelen met mijn kind. Wat dat betreft zie ik niet echt op tegen de lockdown. Maar het online lesgeven, daar ben ik wel zo klaar mee. Ik vind het heerlijk om hoorcolleges te geven. Maar de interactie is nu weg. Soms denk ik: wat bazel ik toch allemaal.”
Gerelateerde artikelen
Evi komt eten bij Noor: een busblunder, virale TikTok-pasta en een stierenring
Evi gaat eten bij Noor Buisman (21), een sportieve studente Social Work die haar hele leven al in Bornerbroek woont, waar de muren net zo kleurrijk blijken als haar verhalen. Van een septumpiercing, een busblunder (van Evi), tot Noors opvallende haarverleden: er staat genoeg op het menu. “Op mijn werk in de ouderenzorg zeggen ze dat ik op een stier lijk.”
Column: Digital footprint
“Ik heb je gevonden op het internet”, zei een van mijn cliënten – ik werk in de zorg - uit het niets tegen mij. Ik raakte in de war en eerlijk gezegd schrok ik er een beetje van. Vrijwel al mijn social media-accounts staan namelijk ingesteld op privé, om te voorkomen iedereen alles zomaar kan zien.
Docent Ahank Kano-Tarah geeft met podcast stem aan jongeren: “Ze verliezen hoop op een andere baan dan die van fietskoerier”
Eén thema staat centraal in het leven van Ahank Kano-Tarah: jongeren. Ze werkt als docent bij de academie Mens en Maatschappij, is raadslid van de gemeente Enschede en heeft sinds kort een eigen podcast. Daarmee wil ze een stem geven aan een generatie die niet goed gehoord wordt. “We nemen jongeren niet serieus.”