Verkiezingen medezeggenschap: 'Tekort aan kandidaten academieraden zorgwekkend'

Dat is zorgwekkend, legt lid van de Centrale Medezeggenschapsraad (CMR) Hans de Vries uit. Hij zit in de commissie die de communicatie doet over de aanstaande verkiezingen.

“Er is een minimaal aantal kandidaten nodig. Zonder voldoende kandidaat-leden kan een Academieraad niet beginnen. Dat betekent dat studenten en medewerkers op academieniveau niet direct kunnen meepraten over belangrijke onderwerpen. Zo is er is instemmingsrecht bij de begroting, maar je kan ook meepraten over de verdeling van kwaliteitsgelden. En wat te denken van werkdruk, of nieuwe beleidsvoornemens binnen een academie. Gelukkig zijn voor de Centrale Medezeggenschapsraad wel voldoende kandidaten.”

Kan dit nog goedkomen?

De Vries: “Dat kan. Laat ik benadrukken dat het om een momentopname gaat. Vanuit het secretariaat van de CMR zetten we nu extra druk naar de contactpersonen en managers van de betreffende academies om te communiceren dat er kandidaten nodig zijn. Er moet blijkbaar wel even wat voor gedaan worden. Normaal gesproken wordt er geflyerd, hangen overal banners, maar dat proberen we nu op een andere manier op te lossen, via videomeets.”

Zijn er nu minder kandidaten dan bij ‘reguliere’ verkiezingen, zonder rondwarend coronavirus?

“Het is iets minder. Er zijn altijd wel zorgenkindjes, maar het zijn er niet zoveel als nu. Het gevaar is dat er minder Academieraden van de grond komen.”

Om welke academies gaat het?

“Maandagmiddag hadden vijf van de dertien academies plus de studentenraad van de Saxion Parttime School nog niet voldoende kandidaten. De School of Commerce & Entrepeneurship (SCE) heeft nog onvoldoende medewerkerskandidaten, de Academie Pedagogiek en Onderwijs (APO) onvoldoende medewerkers- én studentenkandidaten, de Academie Mens & Maatschappij (AMM) te weinig studenten, net als de academie Life Science, Engineering & Design (LED) en de School of Business, Building & Technology heeft dan weer te weinig medewerkers die zich kandidaat hebben gesteld.”

Waarom zou iemand eigenlijk in zo’n raad willen zitten?

“Om je invloed uit te oefenen, mee te denken, je betrokkenheid te tonen. Je kunt vormgeven aan je academie op organisatieniveau. Je hebt dus direct invloed op de kwaliteit van het onderwijs van je academie. Voor studenten is het natuurlijk ook heel mooi dat je zoiets op je cv kan zetten: je laat zien dat je verantwoordelijkheid hebt genomen op bestuurlijk niveau voor je academie. En er is een leereffect, die geldt zowel voor studenten als medewerkers: je leert onderhandelen en netwerken. Je krijgt daar ook begeleiding en scholing in.”

Flyeren en banners ophangen, dat gaat nu even niet. Hoe proberen jullie nu stemmers en kandidaten te bereiken?

“Daarvoor gebruiken we videomeets. De interne commissie communicatie van de CMR organiseert op Blackboard drie ‘Ontmoeting’-sessies. Tijdens deze sessies vertellen leden en verkiesbare leden van de medezeggenschapsraden wat ze doen als gekozen lid. Natuurlijk kunnen er ook vragen worden gesteld.”

Hoeveel mensen komen daar op af?

“Maandag was de eerste sessie; toen waren er op het hoogtepunt achttien personen. Daarvan was ongeveer een derde nieuw, dus echt mensen die informatie ophaalden. Het andere deel waren mensen die meekeken omdat ze al in een Academieraad of Dienstenraad zaten, en informatie gaven. Het zijn nieuwe kanalen die we moeten gebruiken, het was voor het eerst dat we dit deden. Daarnaast willen we los van corona dit soort videomeets vanaf januari vast op de agenda te zetten. We willen dit blijven doen.”

Je zit nu zelf twee jaar in de CMR, hebt in de academieraad gezeten. Wat ervaar jij als grootste successen?

“Wat ik als meest positief ervaar is dat je nog meer de ins- en outs van Saxion leert kennen. We hebben invloed gehad op de inzet van de kwaliteitsgelden, het geld dat is vrijgekomen door de afschaffing van de basisbeurs. Dat gaat nu deels rechtstreeks naar studenteninitiatieven. Een ander mooi succes is dat SaxNow er toch weer gekomen is; dat was al in ontwikkeling, maar wij hebben wel actief meegedacht over de borging van de onafhankelijkheid. Daar heb ik me hard voor gemaakt.”