Het water staat studenten aan de lippen, gaf de Landelijke Studentenvakbond (LSVb) deze week aan in protest tegen de dreigende avondklok. Gaan ze kopje onder in isolement en verveling nu die maatregel daadwerkelijk wordt ingevoerd? “We missen veel van wat de tijd van ons leven zou moeten zijn.”
Jasper Vrij (17), student interior design & styling, omschrijft zijn huidige leven als behoorlijk saai en eentonig. “Gevoelsmatig ben ik alleen maar met school bezig, terwijl dit de tijd is dat je eruit op wil. Dit zou de tijd van ons leven moeten zijn, de tijd waarin je los kunt gaan.”
Door de avondklok zal zijn coronabestaan er alleen maar eentoniger op worden, vreest hij. "Je kunt vrijwel niets meer; dit levert alleen maar beperkingen op. We missen nu veel van wat mensen die al wat ouder zijn geweest al wel hebben meegemaakt.”
Hij is wel van plan zich aan de avondklok te gaan houden, vertelt hij, al wordt in de vriendengroep wel nagedacht over mazen in de maatregel. “Dat we dan tot na 04.30 uur doortrekken bijvoorbeeld, en dan weer op pad gaan. Maar ik denk niet dat ik dat doe; dit is bedoeld om het bezoek te beperken en het voelt zo onbenullig om dan gelijk op zoek te gaan naar de grenzen.”
Een optie zou kunnen zijn om tot na 04.30 door te trekken, maar ik denk niet dat ik dat ga doen.
Christel Bomhof (19, studente toegepaste psychologie) is kort. "Het is een behoorlijke inperkingen van mijn vrijheid, maar als het helpt, dan moet het maar even. ” Aan die gedachte, dat de avondklok helpt, besmettingen te voorkomen, houdt ze zich vast.
Toch zegt ze ook dat sociale contacten juist in deze levensfase essentieel zijn. "Dat erop uit gaan, die zoektocht, die is enorm belangrijk in deze fase en toch een groot deel van je identiteit. Juist in dit stadium zijn die contacten enorm belangrijk.”
Anderzijds hebben veel studenten een voordeel, juist door hun leeftijd, denkt ze. “Ik denk dat mensen van mijn leeftijd vaak heel flexibel zijn. Dat we ons zo makkelijk aanpassen aan een nieuwe situatie dat we ook hier mee om kunnen gaan. Dus hoewel het in deze fase heel belangrijk is om contacten te hebben, denk ik dat we dit zeker te boven komen.”
Ik wil niet zeuren hoor, want ik denk dat de maatregelen echt nodig zijn. Dat vertrouwen heb ik.
Jonna van de Water (eerstejaars fashion and textile technologies) zal haar achttiende verjaardag moeten vieren onder de avondklok. “Dat is wel een tegenvaller”, zegt ze. “Ik wil niet zeuren, hoor. Want ik denk dat de maatregelen wel echt nodig zijn, dat vertrouwen heb ik. Maar ik had flink naar m’n verjaardag uitgekeken. Het is gewoon een saaie tijd. Toen ik van de middelbare school ging geen feestjes, de hele dag thuis studeren en in het weekend een keer een borreltje en een filmpje bij een vriendin. Zelfs dat zit er niet meer in.”
Maar ze zal zich houden aan de maatregelen en dus ook de avondklok, want dat doet ze al sinds maart. “Gewoon omdat het de regels zijn. Maar vooral omdat ik geen onnodig risico wil lopen voor mijn ouders en opa en oma. Maar dat steekt ook wel een beetje. Want er zijn mensen die zich helemaal niet aan de regels houden. Bijvoorbeeld in de supermarkt waar ik werk, dan komen er klanten die geen mondkapje op willen zetten. Iedereen heeft natuurlijk zijn eigen waarheid, maar het lijkt me handig als we ons aan de regels houden, zodat we straks weer naar normaal kunnen.”
Gerelateerde artikelen
Facility Management bestaat 50 jaar: ‘Wij waren de eerste met deze opleiding’
Wat in 1976 ooit begon als Toegepaste Huishoudwetenschappen groeide in 50 jaar door naar Facility Management. Dus viert de opleiding dit jaar een feestje, maar wel op een manier ‘die past bij een ‘tijd vol bezuinigingen’. In die 50 jaar veranderde een hoop voor de opleiding en haar studenten, zegt opleidingsmanager Dicky van der Plas. “Toen we hier mee begonnen waren er nog helemaal geen computers.”
Column: Epy Drost
In een mededeling op mijnsaxion liet ons College van Bestuur bijna terloops weten dat er een onderzoek komt naar de mogelijkheden het Epy Drost-gebouw in Enschede af te stoten door verkoop of verhuur. Een bericht dat nogal een verrassing was voor de honderden mensen die in dat gebouw werken.
Asle Lubbers ontfermt zich over in auto opgesloten hond; maar een bedankje zit er niet in
Asle Lubbers heeft net haar eindgesprek gehad voor de deeltijdstudie Integrale Veiligheidskunde, als ze vanuit haar auto de kop van een hond omhoog ziet komen in de auto ernaast. Ze belt de politie, die de ruit intikt om de hond te bevrijden. De eigenaresse van de hond verschijnt ook, maar is lijkt zich van geen kwaad bewust. “Vindt u dit zelf niet erg dan?”