Studentenredacteur Linde Verschoor merkt dat de eerste weken terug op school niet alleen de grote voorspelde verlossing zijn. ‘In het weekend ben ik totaal uitgeput.’ En dat voelt een beetje raar, want zou ze niet heel blij moeten zijn dat ze weer naar school mag? Ze vraagt studentenpsycholoog Veronique Tijhuis om raad. “Zoveel prikkels zijn we niet meer gewend.”
Het klagen over online lessen deden we allemaal de afgelopen anderhalf jaar. Ja, ik ook. Geen goede werkplekken, te traag internet, docenten die geen jota begrepen van technologie. En ja; veel studenten kampten daardoor met motivatieproblemen.
Maar stiekem was het ook wel fijn om lekker thuis te blijven. Vijf minuten voor de les je laptop onder je bed vandaan trekken en met de camera uit de les volgen in je pyjama. Of tijdens een saaie presentatie even een boterham smeren. Na al dat geklaag en de gedwongen isolatie van je klasgenoten zou je verwachten dat mijn terugkeer op school één groot feest was. Maar dat valt tegen, gek genoeg.
Na de eerste week terug op school was ik in het weekend zo uitgeput dat mijn vrienden aan mij vroegen: ‘Gaat het wel goed met je?’. Ik had het hele weekend nodig om weer op te laden voor de volgende week. Waar we eerst hele dagen thuis zaten, zijn we nu van het een op het andere moment weer volle dagen weg van onze veilige thuishaven. Ik ben benieuwd hoelang het gaat duren voordat dit weer als het ‘nieuwe normaal’ gaat voelen.
Ik merk dat ik vaak terugdenk aan de tijd voor corona en hoe toen alles anders was. Ik probeer alles zo goed mogelijk op te pakken zodat het hopelijk snel weer voelt alsof alles op rolletjes loopt. Medestudenten en docenten die ik in tijden niet heb gezien of gesproken, vertellen me: ‘Ik ben zo blij om weer op school te zijn!’. Ik ben benieuwd wanneer hun enthousiasme ook mij aansteekt.
'Na de eerste week terug op school was ik in het weekend zo uitgeput dat mijn vrienden aan mij vroegen: ‘Gaat het wel goed met je?’ | Foto's: Floor Vinke
Volgens studentpsycholoog Veronique Tijhuis is het heel logisch dat de terugkomst op school onwennig voelt. Zoveel prikkels zijn we niet meer gewend, zegt ze, en je hebt tijd nodig om je weer aan te passen aan je nieuwe omgeving. Balans vinden tussen wat goed voelt en wat te veel is, is de sleutel, zegt ze. “Als je dat niet doet dan kan je over je eigen grenzen heengaan en oververmoeid raken.”
Hoeveel tijd studenten nodig hebben om te acclimatiseren, verschilt van persoon tot persoon. De ene student is erg blij om weer naar school te gaan en heeft het sociale contact gemist, terwijl de andere student het erg moeilijk vindt om sociale contacten weer op te bouwen. Tijhuis: “Kijk goed naar wat er bij jou past. Het is heel normaal dat je je soms niet comfortabel voelt en je moet niet denken dat dat raar is, of dat je zelf raar bent.”
Volgens Tijhuis is het druk bij de studentenpsycholoog, al is dat eigenlijk elk jaar zo aan het begin van het schooljaar. “We krijgen net als ieder jaar veel aanmeldingen binnen aan het begin van het schooljaar. Gelukkig hebben we extra collega’s om iedereen op te vangen. Er is altijd plek voor studenten om zich aan te melden.”
Na het gesprek met haar ben ik in ieder geval zelf gerustgesteld; het is blijkbaar helemaal niet gek dat ik me zo voel, heel veel studenten hebben moeite met alle plotselinge prikkels. Ik ben niet de enige. Dat helpt: ik voel me opeens een stuk minder alleen in mijn onwennigheid.
Gerelateerde artikelen
Asle Lubbers ontfermt zich over in auto opgesloten hond; maar een bedankje zit er niet in
Asle Lubbers heeft net haar eindgesprek gehad voor de deeltijdstudie Integrale Veiligheidskunde, als ze vanuit haar auto de kop van een hond omhoog ziet komen in de auto ernaast. Ze belt de politie, die de ruit intikt om de hond te bevrijden. De eigenaresse van de hond verschijnt ook, maar is lijkt zich van geen kwaad bewust. “Vindt u dit zelf niet erg dan?”
Hogeschool onderzoekt verkoop Epy Drost-gebouw
Saxion overweegt de verkoop van het Epy Drost-gebouw, in de volksmond ook wel bekend als ‘de glasbak’. In dat gebouw is nu nog de Academie Creatieve Technologie (ACT) gehuisvest. Voor de opleidingen van die academie zou dan een andere plek moeten worden gezocht.
Vijf voor twaalf voor moestuin; docent Vera Bextermoeller wil tuintje redden nu het nog kan
Als voor de zomer zich nog steeds niemand ontfermt over de moestuin bij Ko Wierenga in Enschede, dan gaat niet de schoffel, maar de streep erdoor. Dat is de onomwonden boodschap van Dennis Meijer (teamleider facilitair bedrijfsvoering). Dit geluid kwam ook bij SFIB-docent Vera Bextermoeller terecht. Zij wil de moestuin misschien wel onder haar hoede nemen. “Zó jammer als de tuin zou verdwijnen.”