Ineke van Oldeniel neemt afscheid; ‘fikser’ met verantwoordelijkheid gaat genieten van ‘duurste kamer van het huis’
Ineke van Oldeniel neemt op 1 mei afscheid, na 14 jaar als vicevoorzitter van het college van bestuur. Op alle locaties is er een tafel waar je een persoonlijke boodschap voor haar kunt achterlaten. Gisteren was alvast de receptie in Enschede, met als thema: groei en bloei. “Ik heb me vanaf de zomer van 2021 op dit moment kunnen voorbereiden, maar toch heb ik dat niet gedaan; daarvoor vond ik het werk veel te leuk.”
Van Oldeniel was in haar complete tijd op Saxion verantwoordelijk voor de bedrijfsvoering. Minister van Financiën van Saxion dus, zoals voorzitter van de raad van toezicht Karl Dittrich haar typeerde. “En ze was een goede minister”, zei hij erbij. Maar ze was ook instrumenteel in de digitalisering, de totstandkoming van het nieuwe Centrum voor Veiligheid en Digitalisering (CVD) en hoofdverantwoordelijk voor het personeelsbeleid.
Maximaal twee speeches, want het moet wel gezellig blijven. Dat was de strenge, maar sympathieke opdracht van de vertrekkende bestuurder aan de sprekers op haar receptie. Met name Anka Mulder hield zich daar goed aan; in een boeiende speech met veel zelfspot bleek ze Van Oldeniel goed geobserveerd te hebben, van taalgebruik tot kledingkeuze. Die taal was altijd precies en correct. “Dat verraadt haar achtergrond als juriste.”
Fikser
Van Oldeniel is ook een harde werker, zei ze, en behept met een zeer groot verantwoordelijkheidsgevoel. “Saxion is een kleine stad, en reken maar dat Ineke haar portie gedoe heeft opgepakt.” En Ineke was goed in dingen regelen, benadrukte ze. “Een fikser, zoals Timo Kos haar eens noemde, dat is een goede typering.”
De hele receptie stond in het teken van het thema groei en bloei; een metafoor voor haar tijd op Saxion, maar het is ook een publiek geheim dat Van Oldeniel een zeer fervent tuinier is. “De tuin is de duurste kamer van het huis”, was volgens Mulder een van haar vaste uitspraken. Ook kreeg ze drie 3D-geprinte bloembakken, waar alvast een zaadje in gepoot was door een alumnus; symbolen voor haar ‘tijdperken’ op Saxion.
Bescheiden
Van Oldeniel zelf toonde zich bescheiden; ze dankte voor de grote opkomst in het voor sommigen vergelegen Enschede, en ze memoreerde drie mensen die veel voor haar hadden betekend: haar moeder, Carel van Eijkelenburg, en Roel in ’t Veld.
Als ‘minister van financiën’ had ze niet nagelaten een berekening te maken; ze zag 100.000 studenten binnenkomen in haar tijd, 7.000 medewerkers, zo’n 50 directeuren en ‘godzijdank’ maar drie bestuurders. Verder hield ze het, geheel in stijl, behoorlijk kort. “Ik heb vanaf de zomer vanaf 2021 de tijd gehad om me op dat afscheid voor te bereiden, maar dat heb ik niet gedaan. Daarvoor vond ik het werk veel te leuk.”
SaxNow publiceerde vorig jaar een uitgebreid interview met Ineke van Oldeniel: dat lees je hier.
Ineke van Oldeniel wordt opgevolgd door Jan-Willem Meinsma: een interview met hem lees je hier.
Gerelateerde artikelen
Student Thomas begint petitie om Epy Drost niet te verkopen; “Er is sfeer, karakter en sociale interactie”
De mogelijke verkoop van het Epy Drost-gebouw heeft ‘grote onrust’ gebracht bij de academie Creatieve Technologie. Creative Business-student Thomas Pluim is met studenten, oud-studenten en docenten een petitie gestart om het gebouw te behouden.
Column: Assessments
De laatste weken voor de zomervakantie betekenen voor de meeste docenten dat het seizoen van schriftelijk werk nakijken en assessments afnemen begint. Ik heb het idee dat de combinatie van beiden zo langzaam de norm begint te worden in ons onderwijs. Je toetst schriftelijk of de theorie wel goed in de praktijk is uitgevoerd, en vervolgens mondeling of die uitvoering wel door de student zelf heeft plaatsgevonden, en niet door AI.
Heerst de oranjekoorts op Saxion? “Geloof mij maar, Nederland wordt wereldkampioen”
Hoever slaat de oranjethermometer op Saxion uit? Centraal lijkt het erop dat het WK wel voor de deur stond, maar er niet werd opengedaan. Toch nemen genoeg Saxionners het heft in eigen hand. Ze scoren met shirts, vlaggetjes, hoedjes, én met een verkeerd gespelde achternaam van een legendarische speler. “We moeten het zelf gezellig maken.”