Oekraïense Saxion-studenten dreigen massaal af te haken, als het tarief van hun collegegeld niet omlaag gaat. Dat zegt de Oekraïense Fashion & Textile Technologies studente Ruslana Bosakevych. “Met name de eerstejaars die ik spreek kiezen er dan voor om in een goedkoper land verder te studeren. Het is een zorg bovenop alle andere zorgen.”
This article is also avalaible in English
De Oekraïners betalen nu nog het hoge tarief voor non-EU-studenten; zo’n 8.000 euro aan collegegeld per jaar. Dat bedrag is mede door de oorlog lang niet meer door iedereen op te brengen, en dat leidt tot grote zorgen over het aankomende collegejaar. Bosakevych (19): “Zelf heb ik bijvoorbeeld al twee maanden geen geld meer gehad van mijn ouders. Als ik zelf niet al midden in mijn studie had gezeten, was ik ook vertrokken. ”
Op Saxion studeren zo’n 75 Oekraïense studenten. Bosakevych zegt ze vrijwel allemaal te kennen, en ook die op bijvoorbeeld Artez en de UT in Enschede. “Het is een enorme zorg, bovenop alle andere zorgen. Vooral voor eerstejaars is het nu heel reëel om naar een goedkoper land te gaan, waar je voor dit geld makkelijk én kan leven en je school betaalt.”
Ze doet een hartstochtelijk pleidooi voor een lager tarief. “Wij verdienen deze hoge prijzen niet. In Oekraïne vechten we nu voor Europa en Europese waarden. We betalen met onze levens.”
Saxion kan het hoge non-EU-tarief voor Oekraïnse studenten zelf niet verlagen. Eerder pleitte Saxion al bij minister Dijkgraaf om dat tarief snel te verlagen, toen hij op Saxion drie Oekrainse studenten ontmoette. De Vereniging Hogescholen en de Stichting voor Vluchteling-Studenten UAF stuurden vorige week een brief naar Dijkgraaf. Daarin beargumenteren ze dat Oekraïense studenten dezelfde status moeten krijgen als studenten uit de EER, waardoor ze aanspraak kunnen maken op studiefinanciering en lager collegegeld. En daar moet snel duidelijkheid over komen, vinden ze, want juist op dit moment staan veel studenten voor de keuze wat ze volgend jaar gaan doen.
Verblijfsstatus
Een woordvoerder van de minister laat per e-mail weten dat het ministerie de zorgen van studenten ‘begrijpt’. ‘De groep Oekraïense vluchtelingen (dus ook de huidige en de aankomende studenten) kan een tijdelijke beschermde status krijgen.’ Volgens hem wordt onderzocht wat de rechten worden van deze verblijfstatus. ‘Zoals bijvoorbeeld instellingscollegegeld of het wettelijk collegegeld. De Kamer wordt hierover zo spoedig mogelijk geïnformeerd.’
Eerder stelde Saxion al een financiëel noodpakket in voor Oekraïense studenten, de school liet toen weten dat nog gewerkt wordt aan oplossingen voor de langere termijn. Volgens het ministerie is er bovendien recentelijk extra geld vrijgemaakt voor steun; 2,5 miljoen euro.
Volgens Ruslana Bosakevych kan een beslissing over het collegetarief niet snel genoeg komen vanuit de politiek. “Wij hebben gekozen voor Nederland, heel bewust. Het is nu aan hen.”
Ruslana Bosakevych: "Dit is een zorg bovenop alle andere zorgen." Foto: Cees Elzenga/hetoog.nl
Gerelateerde artikelen
Column: Kunstmatige hypocrisie
Fuck AI. Zo stond ik erin, een jaar geleden, in mijn eerste column. Ik walgde van alles waar die twee letters op stonden, zeker toen mijn opleiding het ons lichtelijk door de strot duwde om ons te “prikkelen”. In de tussentijd ben ik ambivalenter geworden; de ene dag verbaas ik me over wat deze technologie kan, de andere dag wens ik dat we de stekker er al lang uit hadden getrokken.
Voorgenomen verkoop ‘heel chill’ Epy Drost verrast bijna niemand, maar de reacties lopen uiteen
De dag die je wist dat zou komen was gisteren daar. Saxion bracht naar buiten dat het min of meer akkoord is met buurman ROC van Twente over de verkoop van het Epy Drostgebouw. Over wat die verkoop betekent, lopen de reacties uiteen: van weemoed over het gebouw, tot enthousiasme over de nieuwe plek, tot pure onverschilligheid. “Ik ga die verhuizing toch niet meer meemaken.”
Joëlla liep ongevraagd de Pabo binnen om te praten over hoogbegaafdheid: “Als je zelf niet in beweging komt, verandert er niks”
Een onbeantwoorde mail hield Joëlla Moes niet tegen. Ze stapte zonder afspraak het Edith Stein-gebouw van Saxion in Enschede binnen. Ze hoopte een teamleider te spreken over haar theatervoorstelling over hoogbegaafdheid. Tijdens het lange wachten kreeg haar innerlijke criticus de ruimte. Toch liet ze zich niet tegenhouden. En met succes: er volgde een vervolgafspraak.