Het voelt een beetje als ondernemen, zegt docente Anouk van den Hoeven. Maar dan wel voor het goede doel. Door marathons te lopen – maar vooral door heel creatief te zijn - sleepte ze de afgelopen jaren tienduizenden euro’s uit het vuur voor stichting KIKA. Zondag volgt het klapstuk; dan loopt ze met vriendin Marije voor 35.000 euro de marathon van New York. “Het is deel van ons leven geworden.”
Bellen met de burgemeester van Hengelo en die ook nog eens zover krijgen daadwerkelijk langs te komen. Heel veel gratis ijsjes scoren bij de Makro. Een tijdelijke zitzakkenhandel. Een deal sluiten met bakkerij Nollen voor kerststollen voor half geld, om die vervolgens voor meer te verkopen. In een heel Sinterklaasweekend wel vijftig huizen aandoen als Pieten, om maar genoeg geld binnen te halen. Wekelijks voorlichting geven op basisscholen, die met een sponsorloop haar goede doel steunen.
Op allerlei manieren werkte, sjacherde en praatte Anouk van den Hoeven (38) de afgelopen jaren tienduizenden euro’s bij elkaar. Samen met vriendin Marije Peelen loopt ze straks gesponsord de 42.195 meter van de marathon van New York. Het enorme bedrag van 35.000 euro gaat dan naar de Stichting Kinderen Kankervrij (KIKA).
Het is niet het eerste bedrag dat Van den Hoeven, in het dagelijks leven docent aan de SFIB, bij elkaar sprokkelde voor het onderzoek naar kinderkanker. Met haar gezin haalde ze de afgelopen jaren, ook door marathons te lopen, al 20.000 euro binnen voor dezelfde stichting.
Foto's: Cees Elzenga
Heel leven
En dat voelt goed. Om meerdere redenen, zegt Van den Hoeven, in het dagelijks leven docent aan de School of Finance and International Business (SFIB). “Mijn schoonzus is overleden aan kanker. Die liet een vijfjarig dochtertje achter. Ik was toen niet zo gezond, een stuk zwaarder, en dacht; zij had heel graag gezond willen zijn. Ik ben toen begonnen met hardlopen, en besloot al vrij snel dat voor het goede doel te doen. Voor mij was het toen de keus tussen KWF en KIKA, en dat werd KIKA. Een kind heeft nog een heel leven voor zich.”
Ze had toen ze begon in 2017 net een burn-out doorgemaakt, vertelt ze. Het hardlopen zorgde ervoor dat ze zich een stuk beter ging voelen. Inmiddels geeft ze complete bootcamp-trainingen om ook andere vrouwen zich weer fit te laten voelen. Maar uit het rennen voor het goede doel haalt ze veel meer dan alleen een leeg hoofd en een fit lijf. “Het voelt een beetje alsof je zelfstandig ondernemer bent, met alle creativiteit en energie die daarvoor nodig is. Maar dan voor een goed doel, met de verbinding die daarbij hoort. Dat vind ik echt heel mooi.”
Niet droog
Met alle respect voor andere goede doelen; KIKA vindt ze daarbij een geweldig goed doel om zich voor in te zetten. Er is niemand die dat geen goed doel vindt, zegt ze. “Ik ben laatst nog eens wezen collecteren. Dan geeft praktisch iedereen. Ik denk dat dit doel enorm raakt; als ik zelf met een kindje met kanker wordt geconfronteerd, dan houd ik het ook niet droog.”
Een onderzoek naar kinderkanker kost ongeveer 100.000 euro, rekent ze voor. “Als gezin hebben we daar een groot deel van bij elkaar gebracht. De kinderen zijn zich heel bewust van het goede doel; die zeggen ook soms, doe maar naar Kika.”
Zondag loopt ze dus in New York. Sponsoren kan nog steeds. Daarna gaat de fondseninzameling deels noodgedwongen op een wat lager pitje. “Het zal vanaf dan op een wat kleinere schaal zijn.” Sinds een coronabesmetting heeft ze last van haar longen, al bieden medicijnen wat soelaas. Dit wordt waarschijnlijk de heftigste marathon tot nu toe voor haar. “Dit wordt een hele zware. Een snelle tijd zal het niet worden, maar de eindstreep haal ik sowieso.”
Gerelateerde artikelen
Hogeschool onderzoekt verkoop Epy Drost-gebouw
Saxion overweegt de verkoop van het Epy Drost-gebouw, in de volksmond ook wel bekend als ‘de glasbak’. In dat gebouw is nu nog de Academie Creatieve Technologie (ACT) gehuisvest. Voor de opleidingen van die academie zou dan een andere plek moeten worden gezocht.
Vijf voor twaalf voor moestuin; docent Vera Bextermoeller wil tuintje redden nu het nog kan
Als voor de zomer zich nog steeds niemand ontfermt over de moestuin bij Ko Wierenga in Enschede, dan gaat niet de schoffel, maar de streep erdoor. Dat is de onomwonden boodschap van Dennis Meijer (teamleider facilitair bedrijfsvoering). Dit geluid kwam ook bij SFIB-docent Vera Bextermoeller terecht. Zij wil de moestuin misschien wel onder haar hoede nemen. “Zó jammer als de tuin zou verdwijnen.”
Nieuwe HR-dienst: persoonlijk gesprek bij vragen over reorganisatie
Medewerkers met persoonlijke zorgen of vragen over de gevolgen van de herinrichting en bezuinigingen, kunnen sinds deze week een ‘Wat nu?-gesprek’ aanvragen met een medewerker van Human Resources. Deze extra dienst is opgezet omdat HRM ziet dat de informatie op intranet of direct via de leidinggevende soms niet afdoende is.