De Academie Mens & Maatschappij (AMM) komt deze hele week in actie voor de aardbevingsslachtoffers in Turkije en Syrië. “Het kan gewoon niet zo zijn dat wij nu niks doen”, zegt docente Eveline Kroes Dijkdrenth. Social Work-studente Gamze Açikgöz, van wie familie dakloos raakte door de ramp, is trots op haar opleiding. “Mooi om te zien dat we zo samen één kunnen worden, ongeacht geloof of afkomst.”
Voor Eveline Kroes Dijkdrenth is het kraakhelder. Als sociaal werker heb je een maatschappelijke opdracht. Die gaat onder meer over rechtvaardigheid, over mensen helpen, zegt ze. Als zich dan een ramp van een omvang voltrekt als die nu in Syrië en Turkije, dan kun je niet volstaan met het nieuws volgen. “Dan moet je ook echt iets doen.”
Dat is precies wat de academie deze week doet; de hele week komen de studenten uit het eerste jaar in actie om zoveel mogelijk geld (en spullen) in te zamelen voor de slachtoffers van de aardbeving. Het streefbedrag is 10.000 euro. Daarbij komen opleiding en goede doel samen: alle eerstejaars van de opleiding gaan aan de slag, voor het vak ‘de maatschappelijke opdracht van het sociaal werk’. Kroes Dijkdrenth: “Daar hadden we al een andere invulling voor, maar we hebben unaniem besloten om nu hier voor te gaan.”
Veel studenten en medewerkers getroffen
De eerstejaars gaan zelf aan de slag, met acties klein en groot, om zo zoveel mogelijk geld en spullen op te halen. Daarnaast staan ze vrijdag in de centrale hal in Enschede, om morele steun te bieden. “Zo laagdrempelig mogelijk, met tafels, stoelen, koffie thee en een luisterend oor, dat is het idee.”
Vanochtend, toen de actieweek in een hoorcollege werd besproken, werd het emotioneel, zegt Eveline Kroes Dijkdrenth. “Volgens mij is het nog nooit zo stil geweest in een hoorcollege”, zegt ze. “Een van de redenen is dat we bij onze studenten en medewerkers ook heel veel familie en vrienden zien die getroffen zijn. Zij zijn hier 24 uur per dag mee bezig.”
Onzekerheid
Een van hen is eerstejaars Social Work Gamze Açikgöz (21), die familie heeft in de zwaargetroffen stad Gaziantep. “We zijn wel op school”, zegt ze. “Maar ons hoofd is daar.”
Toen de beving plaatsvond, zat familie van haar in de auto. Daarna lukte het niet om contact met ze te krijgen, een dag lang. Dat was een ongelofelijk onzekere periode. “Gelukkig hebben ze het overleefd, maar ze hebben geen huis meer.”
Zij zag niet alleen dat het hoorcollege emotioneel werd, ze zag ook dat haar docente emotioneel werd. “Mooi om te zien dat mensen zo mee kunnen leven met anderen.”
Enige wat we kunnen doen
Ze gaat met haar groepje flessen inzamelen waar statiegeld op zit, om zoveel mogelijk geld te verzamelen voor het goede doel. “Wij zijn hier, en zij zijn daar, dit is enige wat wij kunnen doen eigenlijk.”
Açikgöz zegt heel trots te zijn op haar school. “Ik zit ook in het bestuur van de moskee, en ik vind het ook echt mooi om te zien dat Saxion bloemen heeft opgestuurd. Daar wil ik ze voor bedanken.” Bovenal is ze trots op haar opleiding, zegt ze. “Het is heel mooi om te zien, dat we zo samen één kunnen worden, ongeacht geloof of afkomst.”
Bijdragen aan de actie?
Het hoofdkwartier van de actie is E3.06 in Enschede. Doneren kan via deze link: https://aardbeving.inactievoorgiro555.nl/teams/saxion-social-work
Foto: Penaber49 via Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0
Gerelateerde artikelen
Facility Management bestaat 50 jaar: ‘Wij waren de eerste met deze opleiding’
Wat in 1976 ooit begon als Toegepaste Huishoudwetenschappen groeide in 50 jaar door naar Facility Management. Dus viert de opleiding dit jaar een feestje, maar wel op een manier ‘die past bij een ‘tijd vol bezuinigingen’. In die 50 jaar veranderde een hoop voor de opleiding en haar studenten, zegt opleidingsmanager Dicky van der Plas. “Toen we hier mee begonnen waren er nog helemaal geen computers.”
Column: Epy Drost
In een mededeling op mijnsaxion liet ons College van Bestuur bijna terloops weten dat er een onderzoek komt naar de mogelijkheden het Epy Drost-gebouw in Enschede af te stoten door verkoop of verhuur. Een bericht dat nogal een verrassing was voor de honderden mensen die in dat gebouw werken.
Asle Lubbers ontfermt zich over in auto opgesloten hond; maar een bedankje zit er niet in
Asle Lubbers heeft net haar eindgesprek gehad voor de deeltijdstudie Integrale Veiligheidskunde, als ze vanuit haar auto de kop van een hond omhoog ziet komen in de auto ernaast. Ze belt de politie, die de ruit intikt om de hond te bevrijden. De eigenaresse van de hond verschijnt ook, maar is lijkt zich van geen kwaad bewust. “Vindt u dit zelf niet erg dan?”