Oud-fysiotherapie studente Anne Meijerink (23) heeft met haar scriptie een dubbele prijs gewonnen: de juryprijs en de publieksprijs van het Koninklijk Nederlands Genootschap voor Fysiotherapie. Ze kreeg voor haar scriptie over voorlichting voor een knieoperatie een 9, maar blijft bescheiden. “De onderzoeken van anderen waren net zo goed.”
Vorig jaar in juli studeerde ze af met een 9 voor haar verslag en een 8 voor de eindpresentatie. Ze kreeg toen te horen dat haar scriptie de beste was van Saxion, en dat deze werd ingezonden voor de Jaco den Dekker afstudeerprijs van het Koninklijk Nederlands Genootschap voor Fysiotherapie. Hier won ze de juryprijs. Anne is blij met de winst: “Normaal denk je: ‘ja ik moet wel’, het blijft een schoolopdracht. Maar ik vind het goed dat mijn scriptie hierdoor bij een groter publiek komt en niet ligt te verstoffen.”
Naast de juryprijs kon ze ook nog een publieksprijs winnen, waarvoor ze de meeste stemmen binnen moest halen. Op het moment dat ze hoorde dat ze de juryprijs gewonnen had, was ze drie maanden aan het backpacken in Azië. “Ik moest een promotievideo maken, waar mensen op konden stemmen. Ik had uiteindelijk meer dan vijfhonderd stemmen. Ik heb een grote familie en veel vrienden, en binnen Saxion is het ook veel verspreid.”
Perfectionistisch
Ze blijft bescheiden, want volgens haar waren de onderzoeken van haar concurrenten net zo goed. Het enige verschil is dat Anne haar scriptie alleen maakte, waar andere studenten in groepjes werkten. “Ik ben erg perfectionistisch, op deze manier hoef ik alleen rekening te houden met mezelf. Mijn eigen plan volgen en geen stress van anderen. Uiteindelijk koste me het zo wel meer tijd, maar zo kon ik in ieder geval m’n eigen gang gaan.”
Ze is een jaar lang twee dagen in de week bezig geweest met haar scriptie, die gaat over de voorlichting die patiënten krijgen voor een knieoperatie. Anne heeft als voorlichting een video gemaakt. Eerst was dit een folder, waar uit onderzoek bleek dat maar een derde van de patiënten deze leest. Met de video hoopt ze patiënten beter voor te lichten waardoor het herstel beter verloopt.
Het geldbedrag van 700 euro dat Anne vandaag in ontvangst neemt, gaat direct in de spaarpot. En dan was er nog de reis in Azië, die ook veel geld kostte. “Misschien wil ik in de toekomst ooit nog een andere studie doen binnen de gezondheidszorg, en kan ik het daarvoor gebruiken.”
Nu doet ze niet veel met haar onderzoek, maar ziet ze nog wel de mogelijkheid op een vervolg. “Mijn onderzoek is afgerond, maar het zou mooi zijn als er een vervolgonderzoek op komt, om te kijken of mijn product ook echt werkzaam is. Dat zou een mooi project zijn voor een volgende afstudeerder.”
Headerfoto: Antonie Colijn
Gerelateerde artikelen
Column: Kunstmatige hypocrisie
Fuck AI. Zo stond ik erin, een jaar geleden, in mijn eerste column. Ik walgde van alles waar die twee letters op stonden, zeker toen mijn opleiding het ons lichtelijk door de strot duwde om ons te “prikkelen”. In de tussentijd ben ik ambivalenter geworden; de ene dag verbaas ik me over wat deze technologie kan, de andere dag wens ik dat we de stekker er al lang uit hadden getrokken.
Voorgenomen verkoop ‘heel chill’ Epy Drost verrast bijna niemand, maar de reacties lopen uiteen
De dag die je wist dat zou komen was gisteren daar. Saxion bracht naar buiten dat het min of meer akkoord is met buurman ROC van Twente over de verkoop van het Epy Drostgebouw. Over wat die verkoop betekent, lopen de reacties uiteen: van weemoed over het gebouw, tot enthousiasme over de nieuwe plek, tot pure onverschilligheid. “Ik ga die verhuizing toch niet meer meemaken.”
Joëlla liep ongevraagd de Pabo binnen om te praten over hoogbegaafdheid: “Als je zelf niet in beweging komt, verandert er niks”
Een onbeantwoorde mail hield Joëlla Moes niet tegen. Ze stapte zonder afspraak het Edith Stein-gebouw van Saxion in Enschede binnen. Ze hoopte een teamleider te spreken over haar theatervoorstelling over hoogbegaafdheid. Tijdens het lange wachten kreeg haar innerlijke criticus de ruimte. Toch liet ze zich niet tegenhouden. En met succes: er volgde een vervolgafspraak.