Niet elk kind krijgt dezelfde kansen, leren APO-studenten van de ernstige zieke Ties
Eerstejaars Pabo-studenten illustreerden en schreven dit jaar voor een bijzondere samenwerking. Ze maakten een heel magazine over de wensen die de stichting Kans voor een Kind vervult voor kinderen uit Twente die het moeilijk hebben door ziekte of andere omstandigheden. Deelnemende studenten zeggen dat ze daar meer van leerden dan alleen beter tekenen en schrijven. “Je bedenkt je dat niet alle kinderen dezelfde kansen hebben. Dat niet alles voor iedereen vanzelfsprekend is.”
Gisteren overhandigden de studenten een exemplaar van de bundel aan wethouder Harmjan Vedder van Enschede. Onder hen Saskia van Zon (19) en Timber van der Hul (23), die met twee andere groepsleden schreven en tekenden hoe de grote droom van de kleine Ties uitkwam. Die is geboren met een meervoudig aangeboren hart-, vaat- en longafwijking, en is dus onlosmakelijk gebonden aan het ziekenhuis voor consulten, opnames en operaties.
Ties had een wens die voor velen even herkenbaar als vertederend zal zijn; het ontmoeten van Ernst & Bobbie, de iconische tv-vrienden uit de bijna gelijknamige kinderserie. In hun verhaal schrijven de APO-studenten hoe de dag in een waas van vreugde voorbij ging, en Ties een enorme piek in zijn nog jonge leven bezorgde.
Maatschappelijk bewustzijn
Bij het maken sneed het mes voor de studenten aan twee kanten, zo beschrijft APO-directeur Suzan Koning in het voorwoord van het blad. Het werk droeg bij aan de vakinhoudelijke kant van de vakken Nederlands en Tekenen, maar net zo goed aan hun maatschappelijke bewustzijn.
Dat blijkt ook uit de woorden van de studenten. Saskia van Zon: “Als je leest over de wensen van deze kinderen, dan bedenk je wel voor jezelf dat deze kinderen nog minder kansen hebben dan anderen. Je bedenkt je dat niet alles vanzelfsprekend is.”
Het viel de studenten op dat veel kinderen bovendien om dingen vragen, die voor andere kinderen misschien heel vanzelfsprekend zijn. Dat ging soms met gemengde gevoelens gepaard. Timber van der Hul: “Ik vind het erg zielig om te zien dat kinderen dit moeten meemaken, maar het is fijn dat er zo’n organisatie bestaat.”
Volgens Anno Oude Engberink, die namens Kans voor een Kind de totstandkoming coördineerde, is stichting blij met het resultaat. De samenwerking was voor hen onder meer een kans om verbinding te leggen met een jongere generatie, en om bij te dragen aan bewustwording. Oude Engberink: “Er is meer dan een jolig studentenleventje, dat idee. Tegelijkertijd heeft het voor de stichting een mooi PR-middel opgeleverd, om bij voorbeeld weg te geven aan relaties. Daarmee kunnen we weer anderen inspireren.”
Foto's: Tijmen Bartels
Gerelateerde artikelen
Kinderen uit groep 4 tekenen monsters voor spellen van CMGT-studenten: “Monster Home, dat ben ik gewoon”
Goudeerlijke feedback op je werk krijgen van achtjarigen in plaats van docenten, voor tweedejaars van CMGT was dat de realiteit. Leerlingen uit groep 4 tekenden monsters die de studenten gebruikten in door hun ontworpen videospellen. Ook in het ontwerpproces mochten de kinderen meepraten. “Een meisje vond haar zelfgetekende monster er toch wel heel eng uitzien in ons ontwerp.”
Hoe student Miguel illegaal werd, toen weer legaal, slaagde én mislukte, maar straks toch weg moet
Het wonderlijke verhaal van de Colombiaanse Toegepaste Psychologiestudent Miguel (22), die van illegaal tot legaal werd, weg moest en toch mocht blijven, die slaagde en toch ook weer faalde. “Ik zal een weg vinden om mijn studie hier af te ronden.”
Diversity Officer verdwijnt: “Maar dit is juist een volgende stap”
In de nieuwe organisatie is geen plaats meer voor het Diversity Office in zijn huidige vorm: de functie van Diversity Officer is opgeheven. Dat is ‘opvallend waar het gaat om de ambities van Saxion’ én levert zorgen op. “Is er straks nog wel een centraal aanspreekpunt op dit vlak?”