Emme op pad voor een betere wereld: “Niet alleen de straat, maar ook mijn hoofd is leeg”
Bij de hoofdingang van Saxion Apeldoorn stonden de prikstokken en vuilniszakken gisterochtend al klaar, maar daar bleef het ook bij: behalve twee Green Office-medewerkers was er niemand. En dat terwijl ‘Plandelen’ de manier is om je steentje bij te dragen aan moeder natuur én ook nog eens je stappenteller op te krikken. SaxNow-redactrice Emme deed wél mee en genoot onverwachts met volle teugen. ‘Eigenlijk zou iedereen dit eens een uurtje moeten proberen.’
Het is eigenlijk onvoorstelbaar wat je allemaal tegenkomt als je van station Apeldoorn naar Saxion loopt. De opsomming duurt bijna langer dan de drie minuten die je nodig hebt om het te lopen: wc-rollen, koek- en snoepverpakkingen, maar ook bijzondere items als een Rituals-giftcard (waarschijnlijk wel leeg). Als topstuk? Een fietsframe, hoewel alle onderdelen er al wel vanaf zijn gestolen.
Nou blijken deze spullen nog makkelijk op te ruimen. Voor een ander stuk zwerfvuil geldt dat ik er kramp in mijn hand van kreeg: sigarettenpeuken. Honderden, zo niet duizenden zijn er te vinden tijdens het plandelen op het bescheiden stukje tussen Saxion en ‘Apeldoorn Centraal’. Maar newsflash: pas na 10 tot 15 jaar is een sigarettenpeuk – vooral de filter – afgebroken in de natuur.
Lisa Mast en Mieke van der Gulik zijn beide Green Office-medewerker. Zij begeleiden het plandelen dit jaar. Betere mede-plandelers kan ik me eigenlijk niet voorstellen; ik had misschien twee duurzame ‘gekkies’ verwacht, maar dit blijken twee superleuke en gezellige meiden. Zelf steken ze ook hun handen uit de mouwen. Mast: “Mensen kijken alleen naar het grote plaatje. Dat lijkt dan te veel werk, maar een uurtje afval rapen maakt ook al verschil.”
Klas
Ze vertellen ook dat het nu in Apeldoorn dan wel rustig is, in Enschede en Deventer zijn er meer aanmeldingen. Zo is er in Deventer zelfs een docent die zijn complete klas heeft vrijgemaakt om mee te gaan. Ook in Enschede is er veel animo.
Grote vraag die blijft: waarom blijven mensen eigenlijk gewoon hun afval doodleuk op de grond gooien? “Het is denk ik de combinatie van luiheid en oprechte onwetendheid over de afbreekperiode van afval. Daarom is iets als plandelen ook zo belangrijk, om bewustzijn te creëren” zegt Van der Gulik.
Na ongeveer een uur afval rapen is ons plandelteam zo’n honderd meter opgeschoten. Met volle vuilniszak en opgeheven hoofd is het tijd terug te keren naar Saxion. “Het is best leuk om te doen, maar stom dat het nodig is”, zegt Mast. En ik zelf? Ik heb onverwacht genoten. Eigenlijk zou iedereen dit een uurtje moeten proberen. Niet alleen de honderd meter die we hebben afgewerkt is opgeruimd, dat geldt net zo goed voor mijn hoofd. Heerlijk.
Plandelen?
Plandelen?
Plandelen is een samentrekking van het Zweedse ‘plocka’ (verzamelen) en wandelen. Tijdens het wandelen afval plukken dus. Het is een aantal jaren geleden verzonnen, met als insteek om de wereld wat schoner te maken. Er stonden deze week in totaal zes plandelingen op de kalender bij de verschillende locaties van Saxion.
Gisteren was Apeldoorn aan de beurt, maar vandaag kun je meedoen in Enschede (12.00 – 12.45 en 13.00 – 13.45). Donderdag wordt Deventer schoongeplukt, zo is het plan. Daar kun je meedoen van 12.00 tot 12.45 en 13.00 tot 13.45.
Gerelateerde artikelen
Facility Management bestaat 50 jaar: ‘Wij waren de eerste met deze opleiding’
Wat in 1976 ooit begon als Toegepaste Huishoudwetenschappen groeide in 50 jaar door naar Facility Management. Dus viert de opleiding dit jaar een feestje, maar wel op een manier ‘die past bij een ‘tijd vol bezuinigingen’. In die 50 jaar veranderde een hoop voor de opleiding en haar studenten, zegt opleidingsmanager Dicky van der Plas. “Toen we hier mee begonnen waren er nog helemaal geen computers.”
Column: Epy Drost
In een mededeling op mijnsaxion liet ons College van Bestuur bijna terloops weten dat er een onderzoek komt naar de mogelijkheden het Epy Drost-gebouw in Enschede af te stoten door verkoop of verhuur. Een bericht dat nogal een verrassing was voor de honderden mensen die in dat gebouw werken.
Asle Lubbers ontfermt zich over in auto opgesloten hond; maar een bedankje zit er niet in
Asle Lubbers heeft net haar eindgesprek gehad voor de deeltijdstudie Integrale Veiligheidskunde, als ze vanuit haar auto de kop van een hond omhoog ziet komen in de auto ernaast. Ze belt de politie, die de ruit intikt om de hond te bevrijden. De eigenaresse van de hond verschijnt ook, maar is lijkt zich van geen kwaad bewust. “Vindt u dit zelf niet erg dan?”