Het Green Office bestaat vijf jaar na de oprichting niet meer, maar is het Sustainable Saxion Team geworden. Volgens Wenda Hans, regisseur duurzaamheid, is dat een logische ontwikkeling omdat duurzaamheid in het grootste deel van de organisatie bekend is. “We richten ons nu op verankering.”
Waarom is het Green Office nu het Sustainable Saxion Team?
Wenda Hans: “Toen we ongeveer vijf jaar geleden op Saxion kwamen, stond duurzaamheid nog in de kinderschoenen. We waren er om mensen te inspireren en voor die eerste aanraking met duurzaamheid. Nu is het logisch en vanzelfsprekend dat er over duurzaamheid wordt nagedacht, dus is het tijd voor de volgende fase.”
Hoe meet je dat duurzaamheid nu vanzelfsprekend is?
“Eerder kwamen medewerkers naar ons toe met de vraag waarom ze iets aan duurzaamheid moesten doen. Nu stellen ze niet meer de vraag of ze moeten bijdragen maar hoe ze dat kunnen doen.”
Dus op basis van de vragen die jullie krijgen is deze inschatting gemaakt?
“Ja, het is zoals de 80/20-regel. Toen we hier net begonnen wist 20 procent van de mensen iets over duurzaamheid en hoe ze konden bijdragen. Nu is het zo dat 80 procent van de mensen op Saxion die basis van duurzaamheid weet. Daarom gaan we ons nu niet meer richten op het inspireren, maar juist op de verankering.”
Verankering, dat woord komt ook terug in jullie eigen communicatie, wat bedoelen jullie daarmee?
“Met die verankering bedoelen we dat duurzaamheid door heel Saxion wordt doorgevoerd. Toen we met het Green Office begonnen, kwam er veel vanuit onszelf. Die bottom-up benadering is nu niet meer nodig. We krijgen sturing vanuit het College van Bestuur en duurzaamheid is een onderdeel van het nieuwe strategische plan. We werken nu aan doorvoering van kennis over duurzaamheid binnen alle opleidingen. De docenten gaan een link leggen met duurzaamheid en het toekomstige werkveld van de studenten. Hiermee wordt duurzaamheid concreter voor de student. We hebben in de tijd van de Green Office goed gezien wat wel en niet heeft gewerkt, dat kunnen we nu gebruiken voor het Sustainable Saxion Team.”
Heb je concrete voorbeelden van wat niet heeft gewerkt?
“Het organiseren van buitenschoolse activiteiten, voornamelijk voor studenten, heeft niet gewerkt. Er was heel weinig animo voor deze evenementen. Soms organiseerde je iets en dan kwamen er één of twee studenten. Het is niet zo dat studenten geen interesse hebben in duurzaamheid, maar ze gaan niet snel naar een activiteit die buiten hun eigen lessen valt.”
En het Green Ambassador Programme? Waarom is dat niet meegenomen naar het Sustainable Saxion Team?
“Dat programma had als doel dat studenten en medewerkers elkaar zouden nomineren, maar in de praktijk deed het Green Office dit altijd zelf. De mensen die hiervoor genomineerd werden, waren al bezig met duurzaamheid. Het was mooi dat ze die waardering kregen, maar nu willen we juist de mensen die er niet of nauwelijks mee bezig zijn bereiken.”
Hebben de certificaten dan nog wel waarde?
“Jazeker, die verliezen hun waarde niet. We hebben alle medewerkers en studenten die een certificaat hebben gekregen een mail gestuurd over de stop van het programma. Maar ze blijven betrokken bij de nieuwe plannen. We hopen een community op te zetten met deze groep zodat zij andere medewerkers en studenten kunnen motiveren.”
Green Ambassador Programme
Voor het Green Ambassador Programme konden studenten en medewerkers elkaar nomineren als Green Ambassador. Was je hiervoor genonimeerd dan ontving je een certificaat. Er waren drie gradaties die je kon behalen; Green Dreamer, Green Performer en Green Ambassador.
Hiermee hoopte het Green Office dat deze ambassadors een inspiratie zouden worden voor collega's of medestudenten om ook duurzamer te leven.
Hoe kijk je nu terug op de opzet van het Green Ambassador Programme?
“We kunnen daar trots op terug kijken. De mensen hebben het nooit gedaan voor de certificaten en wij blijven met deze mensen in gesprek. Ik zie het niet als een gefaald programma, het heeft ons juist veel opgeleverd.”
Gaat het werk er voor jullie nu anders uit zien?
“Het verandert eigenlijk constant en dit is niet van de ene op de andere dag doorgevoerd. Onze werkzaamheden zijn door de jaren heen veranderd. Het is fijn dat we steeds minder vanuit onszelf hoeven aan te dragen en dat het thema duurzaamheid nu veel belangrijker is. Ons doel is dan ook dat we uiteindelijk overbodig zijn.”
Is er binnenkort dan geen Sustainable Saxion Team meer?
“Nou ik verwacht eigenlijk niet dat we die doelstelling voor 2030 gaan halen.”
Gerelateerde artikelen
Hogeschool onderzoekt verkoop Epy Drost-gebouw
Saxion overweegt de verkoop van het Epy Drost-gebouw, in de volksmond ook wel bekend als ‘de glasbak’. In dat gebouw is nu nog de Academie Creatieve Technologie (ACT) gehuisvest. Voor de opleidingen van die academie zou dan een andere plek moeten worden gezocht.
Vijf voor twaalf voor moestuin; docent Vera Bextermoeller wil tuintje redden nu het nog kan
Als voor de zomer zich nog steeds niemand ontfermt over de moestuin bij Ko Wierenga in Enschede, dan gaat niet de schoffel, maar de streep erdoor. Dat is de onomwonden boodschap van Dennis Meijer (teamleider facilitair bedrijfsvoering). Dit geluid kwam ook bij SFIB-docent Vera Bextermoeller terecht. Zij wil de moestuin misschien wel onder haar hoede nemen. “Zó jammer als de tuin zou verdwijnen.”
Nieuwe HR-dienst: persoonlijk gesprek bij vragen over reorganisatie
Medewerkers met persoonlijke zorgen of vragen over de gevolgen van de herinrichting en bezuinigingen, kunnen sinds deze week een ‘Wat nu?-gesprek’ aanvragen met een medewerker van Human Resources. Deze extra dienst is opgezet omdat HRM ziet dat de informatie op intranet of direct via de leidinggevende soms niet afdoende is.