SG Dartagnan lichterimg_6352_1.jpg

Het mysterie wordt alleen maar groter, maar in de zoektocht naar D’artagnan lijkt een nieuwe Saxion-held opgestaan

Saxion-docent en archeoloog Raphael Panhuysen speelt een hoofdrol in de zoektocht naar de vierde musketier. In een zeldzaam publiek optreden over dat onderzoek liet hij gisteren bij Studium Generale in Deventer maar weinig los, maar tegelijkertijd werd er heel veel duidelijk.

Is het hem? Het is de allereerste vraag uit de zaal aan Raphael Panhuysen. En niet ten onrechte: het is de vraag die al op ieders lippen brandt sinds in maart 2026 een skelet werd opgegraven in een klein kerkje in het Limburgse Wolder. Dat skelet is misschien wel van Charles de Batz de Castelmore, beter bekend als de beroemde musketier D’artagnan, een van Frankrijk grootste volkshelden.

Is het hem? Het is die vraag en misschien wel overtuiging die leidde tot arrestatie van archeoloog van Wim Dijk, de vroegere stadsarcheoloog van Maastricht, die D’artagnan zo graag wilde vinden, dat hij het skelet illegaal opgroef en botresten (ook al illegaal) over liet brengen naar Duitsland.

Passie?

“Dit project kwam door passie op ons pad”, zei Panhuysen gisteren diplomatiek over de internationale rel die vervolgens ontstond, op zich al een hoofdstuk uit een jongensboek dat door Dumas geschreven had kunnen zijn.

Om u als publiek niet te lang in spanning te houden (dat deed Panhuysen ook niet): of het skelet echt van D’artagnan is, dat weet de Saxion-archeoloog nog lang niet. Sterker nog: hij maakte gisteren heel duidelijk dat de kans klein is dat we daar ooit achter gaan komen.

En mocht het gevonden skelet niet van D’artagnan blijken te zijn, dan zullen we mogelijk nooit weten van wie het wel is. “Dit soort onderzoeken vergt stevige budgetten en belangstelling. Ik vrees dat dat laatste wegvalt als het hem niet is.”

Panhuysen had zich voorgenomen om niets te zeggen over de uitkomsten van het op dit moment gaande vervolgonderzoek naar de identiteit van het skelet en hield zich daar heel behoorlijk aan.

Toch was het ook weer niet zo dat hij helemaal niets zei. Zo werd duidelijk dat hij het meest verwacht van het zogenaamde aDNA-onderzoek dat momenteel in Leuven wordt uitgevoerd. “Ik denk dat onze eigen resultaten daar hooguit ondersteunend aan kunnen zijn”, temperde hij de verwachtingen.

Wel legde hij haarfijn uit hoe dat aDNA-onderzoek in zijn werk gaat. Dat is een interessante techniek waarbij precies de juiste 30 of 40 afstammeling van D’artagnan opgespoord worden. In hun DNA worden gezamenlijke kenmerken gezocht, dat wordt vergeleken met het dna van het skelet.

Historicus Pepijn Reeser, die de zoektocht in perspectief zette, en ook duidelijk maakte dat de historische figuur D'artagnan waarschijnlijk maar weinig overeenkomsten heeft met de romanfiguur D'artagnan. Foto's: SaxNow

Begin volgend jaar resultaten

Panhuysen gaf desgevraagd bovendien aan dat hij denkt dat de onderzoekers begin volgend jaar hun nieuwe resultaten gaan bekendmaken. “We verwachten dat eind van dit jaar alle lijnen wel uit onderzocht zijn.”

En dan? Dat vatte hij perfect samen. “Misschien hebben we hem wel gevonden. Misschien hebben we hem niet gevonden. Maar dat maakt het mysterie niet gelijk kleiner.”

Die woorden sloten perfect aan bij die van de andere spreker, historicus Pepijn Reeser, die uitlegde dat de mythificatie van D’artagnan een gevalletje is van klassiek heldendom. De legendarische vierde musketier is de man die we eigenlijk zelf allemaal wel zouden willen zijn.

Is het hem? De grote vraag was uiteindelijk of dat überhaupt iets uitmaakt.

Reeser: “Dit gaat om een jongensboek. Om jongensdromen. Om identificatie.”

Wie het oorverdovende applaus en gejoel hoorde dat Panhuysen uit de volle zaal ten deel viel, nog voor hij maar een woord gesproken had, zou de conclusie kunnen trekken dat hier alvast een nieuwe Saxion-held is opgestaan.

Panhuysen en Reeser, gisteren bij Studium Generale in Deventer.