Lieve Bas, lieve Rik,
Ik ben eerstejaars op Saxion. Erg leuk en spannend allemaal. Mijn vriendinnen blijven thuis wonen, maar ik ga op kamers in Enschede. Ik ben best sociaal maar het lijkt me slim om lid te worden van een studentenvereniging. Zal ik dat doen en hebben jullie tips om mijn nieuwe leven goed te beginnen?
X-jes een eerstejaarsje...
Beste Eerstejaarsje,
Heel het leven is een grote marketingbabbel. Zoek de authenticiteit maar eens in een winkelstraat met neonverlichting. Als student ben je prooi voor de big boys; banken willen je kapen omdat je straks geld te besteden hebt, merken willen met je jeugd gezien worden. Schopenhauer noemde het ‘de wereld als wil en voorstelling’, maar die zit vast niet meer in het curriculum.
Als eerstejaars studente val je onder een kwetsbare groep, tal van onderzoeken wijzen uit dat jij en je leeftijdgenoten het bepaald niet makkelijk hebben. Niet zo gek, een enorme studiedruk, een opvoeding met fluwelen handschoenen en een picture perfect leven op de socials.
Ik wil natuurlijk niet degene zijn die je in deze rubriek over het randje duwt.
Maar ik kan je wel voorzichtige raad geven. Voor de één is de studietijd de mooiste die er is, voor de ander is het hel en verdoemenis. Met een beetje geluk zit je meteen in de goede studie, krijg je vrienden voor het leven en volgt de ene enerverende ervaring op de ander. Het tegendeel kan ook. De studie valt tegen, je komt in isolement en de tunnel is uitzichtloos.
Alcohol
Hoopvol is dat je jezelf omschrijft als ‘best sociaal’. Dat scheelt een slok op een borrel. Niet in het glas spugen, helpt natuurlijk ook om te integreren in het studentenleven. De Indianen rookten gezamenlijk hun heilige pijp, studenten heffen het glas én drinken die leeg. Toch staat sociaal zijn niet gelijk aan het nuttigen van alcohol. En een gratis advies erbij moet natuurlijk zijn: drink met mate.
Je vraag om tips hoe het studentenleven goed te beginnen, is even oud als onbenullig. Eenieder die ooit student is geweest, zal die vraag anders beantwoorden.
Eenheidsworst
Lid worden kun je zien als verrijking van je studentenleven. Je ontmoet mensen, bouwt aan jezelf en je netwerk. Daar heb je nu en in de rest van je leven wat aan. Doen dus. Maar je kunt het ook zien als een militaire aangelegenheid, compleet met ontgroening en rituelen die je klaarstomen om eenheidsworst te worden. Is dat wat je wil, je identiteit overdragen aan de duvel zodat je als het zoveelste nummer door het leven rolt?
Je vraag is onbenullig, maar niet minder relevant. Ieder club draagt in zich de belofte van het volwaardig lidmaatschap. Maar daarvoor geef je een deel van jezelf over. Of je dat doet en aan wie, ligt bij jou. Het is niet heel anders dan de rest van je leven: hopen op een gelukkige keuze, buigen maar niet barsten en een beetje lol hebben met de wereld als wil en voorstelling.
Gerelateerde artikelen
Asle Lubbers ontfermt zich over in auto opgesloten hond; maar een bedankje zit er niet in
Asle Lubbers heeft net haar eindgesprek gehad voor de deeltijdstudie Integrale Veiligheidskunde, als ze vanuit haar auto de kop van een hond omhoog ziet komen in de auto ernaast. Ze belt de politie, die de ruit intikt om de hond te bevrijden. De eigenaresse van de hond verschijnt ook, maar is lijkt zich van geen kwaad bewust. “Vindt u dit zelf niet erg dan?”
Hogeschool onderzoekt verkoop Epy Drost-gebouw
Saxion overweegt de verkoop van het Epy Drost-gebouw, in de volksmond ook wel bekend als ‘de glasbak’. In dat gebouw is nu nog de Academie Creatieve Technologie (ACT) gehuisvest. Voor de opleidingen van die academie zou dan een andere plek moeten worden gezocht.
Vijf voor twaalf voor moestuin; docent Vera Bextermoeller wil tuintje redden nu het nog kan
Als voor de zomer zich nog steeds niemand ontfermt over de moestuin bij Ko Wierenga in Enschede, dan gaat niet de schoffel, maar de streep erdoor. Dat is de onomwonden boodschap van Dennis Meijer (teamleider facilitair bedrijfsvoering). Dit geluid kwam ook bij SFIB-docent Vera Bextermoeller terecht. Zij wil de moestuin misschien wel onder haar hoede nemen. “Zó jammer als de tuin zou verdwijnen.”