Na anderhalf jaar laptop-les: ‘Bijna gestopt, wel beter leren plannen’

“Waar ik het meest blij mee ben, en wat ik het belangrijkste vind, is dat dat je weer mensen ziet. Daarbuiten vind ik dat je meteen verschil merkt in de kwaliteit van de lessen. Hoe goed Saxion en haar docenten het ook proberen, online les is niet zo effectief als fysiek les. Ik merk dat ik in de paar lessen die ik nu weer had, veel meer op heb gestoken dan tijdens online lessen.

Thuis les voelde als een enorme sleur. Opstaan, lessen volgen, huiswerk maken en dat elke dag opnieuw. De interactie die je normaal tijdens een fysieke les hebt, mis je daarbij. School werd een dagelijkse taak in plaats van een leerzame bezigheid.

Ik ben van begin af aan mijn ritme een beetje verloren. Ik probeerde mijn ritme wel steeds meer op te bouwen, maar dat was lastig. Het was voor mij heel erg moeilijk om motivatie te houden en niet te stoppen met mijn studie. Wat mij hielp was de gedachte dat het over een jaar weer voorbij zou zijn, even doorbijten. En ik wilde deze periode niet maar gewoon thuis zitten, zonder studie. Omdat ik buiten de lessen toch vrij weinig kon doen, besloot ik uiteindelijk om door te pakken. Daarbij focuste ik me op goed contact te houden met medestudenten.

Ook merkte ik dat mijn cijfers achteruitgingen. Al moet ik zeggen dat de eerste online toetsen wel erg makkelijk waren. De leraren kwamen er na de eerste toetsweek achter dat ze het ons wel iets té makkelijk hadden gemaakt. Daarna ging het slechter met mijn cijfers. Vooral na deze iets te makkelijke toetsweek kreeg mijn cijferlijst een harde klap.

Ik vind het knap dat Saxion alles zo snel op heeft gepakt. Toen we te horen kregen dat we online les zouden krijgen hebben ze supersnel gehandeld. We konden eigenlijk meteen van start. Ik heb het gevoel dat ze de kwaliteit van de lessen goed gewaarborgd hebben, maar ze hadden meer kunnen kijken naar hoe het mentaal met de studenten ging.

Ik had het persoonlijk fijn gevonden als er vaker ingecheckt werd om te kijken hoe het ging. Ook vind ik dat er meer rekening gehouden kon worden met de situatie, door bijvoorbeeld bepaalde deadlines uit te stellen.

Wel heb ik door het thuiszitten het een en ander geleerd. Zo ben ik nu beter in het zelf aan dingen werken. In mijn studiejaar stonden oorspronkelijk vooral opdrachten gepland die je met z’n tweeën moest doen. Deze opdrachten zijn door de omstandigheden individueel gemaakt, daardoor moest ik veel alleen aan de slag. Ik leerde daardoor meer verantwoordelijkheid te nemen voor dingen.

Ook merk ik dat ik vaker een planning maak. Voorheen deed ik dit amper, ik liet het gewoon z’n gang gaan. Door een planning op te bouwen creëerde ik toch enige structuur in de chaos waar ik in zat.”