Column: Storm

Voor de helderheid, ‘vacaturestop’ betekent in deze niet alleen een stop op externe vacatures - dat is op zich nog begrijpelijk - maar vooral ook dat mensen die nu op een tijdelijk contract zitten met in principe uitzicht op vast. Dat laatste nu kunnen vergeten. Dat wil dus zeggen dat er Saxion-medewerkers zijn die een vaste baan buiten de hogeschool hebben opgegeven om bij ons te werken, en nu te horen hebben gekregen dat ze op termijn op straat staan.

Nog hallucinanter, we hebben opleidingsmanagers die hier alleen maar werken omdat het CvB afgelopen jaar besloot dat elke opleiding verplicht een eigen manager moest hebben. Die krijgen nu dus na een paar maanden van datzelfde CvB te horen dat ze weer moeten vertrekken. Dit is geen hypothetische situatie. Wel een behoorlijk absurde.

De les die academies, opleidingen en diensten hieruit zouden moeten trekken is er één die veteranen van de invoering van het Saxion Onderwijs Model (RIP) jaren geleden al hebben geïnternaliseerd: doe nóóit wat het CvB van je vraagt, want de kans dat het beleid weer is aangepast voor je kunt worden aangesproken op je passiviteit is aanmerkelijk groter dan het alternatief.

Goed werkgever

Om nog wat extra zout in de wonde te strooien is bij de vacaturestop een Q&A gepubliceerd met als vraag “Wat doet dit met ons werkgeverschap?”, en daarop het antwoord “Saxion is en blijft een goede werkgever”. Ik ken wel wat mensen die daar inmiddels anders over denken. En had een goed werkgever er niet aan gedacht dat het niet zo tactvol is om een paar uur na deze ontslagaankondiging een uitnodiging voor de feestelijke opening van het academisch jaar in september uit te doen?

Een feestelijke opening, overigens, waarbij demissionair premier Schoof aanwezig zal zijn, al lijkt onze hogeschool de demissionaire status van het kabinet te zijn ontgaan in de uitnodiging. Ikzelf zal met deze eregast dit jaar de opening aan me voorbij laten gaan. De redenen daarvoor verdienen een aparte rant, en wellicht op een andere plek dan deze, omdat hoofdredacteur Rik zenuwachtig wordt als ik te vaak termen als “slippendrager van het eigentijds fascisme” gebruik.

Terug naar onze storm. Het wordt waarschijnlijk allemaal nog erger voor het beter wordt. Ik heb weinig advies voor u. Mopperen over beleid in een column is het equivalent van schreeuwen in een storm. Het lucht misschien op, je voelt je tijdelijk beter, maar het noodweer zelf zal zich er weinig van aantrekken.

Maar één tip wil ik wel meegeven. Dit is waarschijnlijk een verstandig moment om lid te worden van een vakbond, als u dat nog niet bent. Voor het behoud van onze eigen banen, en die van onze collega’s. Zie verschillende opties hier, hier, hier en hier. Of voor studenten, hier.

Als er een storm opkomt, kan je je het beste aan iets stevigs vastklampen. Laten we beginnen met aan elkaar.