Een groepje kunstliefhebbers verzamelde zich woensdagmiddag op het Ko Wierenga-plein voor een Enschedese kunstwandeling. Onder leiding van Ruben Sinkeldam, coördinator kunst, staan we stil bij de verschillende werken die Saxion tentoon stelt. Want zonder dat je het doorhebt, loop je dagelijks heel wat bijzondere werken voorbij.
De kunstwandeling maakt deel uit van het Global Village-festival deze week. Sinkeldam is blij dat hij op deze manier meer kunst kan laten zien. Want, zegt hij: “Kunst geeft je nieuwe inzichten.”
Na een korte introductie van Sinkeldam begint de kunstwandeling in het Kunstkabinet (F1.25), waar Creative Business student Ruud Wiggers met zijn expositie ‘Student’ staat. ‘Pilsboeren’, ‘kabouterdans’ of ‘piano man’, een greep uit de titels van de foto’s die hij de afgelopen vijf maanden maakte als onderdeel van zijn vrije minor kunstfotografie. Maandagavond opende de expositie, waarbij de gang binnen de kortste keren volstond met vrienden, familie en klasgenoten. Ook het fotoboek dat hij uitbracht, kan hier doorgebladerd worden. Wiggers is blij met de twintig exemplaren die al verkocht zijn. “De expositie blijft nog een maand hangen, dus ik hoop natuurlijk nog meer boeken te verkopen.”
Ruud Wiggers met zijn expositie 'Student'. Foto's: Cees Elzenga/hetoog.nl
We blijven in de gang in Forum staan als Sinkeldam ons vraagt naar boven te kijken. Daar hangt de Pentidisk gemaakt door Fabien Vienne. Volgens Sinkeldam is dit een mooi voorbeeld van een kunstwerk waar je dagelijks langsloopt, maar eigenlijk nooit echt naar kijkt. De Pentidisk is gemaakt van speelgoed, en dat roept een vraag op: is het wel kunst? Inge Eppink, projectleider Learning Communities Smart Solutions Semester, denkt van wel. Eppink: “Ik zie er een heleboel in. Een doorgang, een opening. En daar hoort een gevoel bij, dus dat is wat het voor mij kunst maakt.”
Het volgende kunstwerk op de route is misschien wel het bekendste kunstwerk van Saxion, en ieder in geval de grootste in de collectie. Namelijk ‘Reis naar de Horizon’. Die naam zegt waarschijnlijk niet veel Saxion’ers iets, maar als je het hebt over de gekleurde kar op het plein, dan weet iedereen waar je het over hebt. Dit kunstwerk, gemaakt door Koos Kroon, weerspiegelt de reis van de studenten die ze maken in een onderwijsinstelling.
Reis naar de Horizon
Sinkeldam vraagt de groep of ze het mooi vinden. Marta Grzesko-Nyczka, academical teacher aan de universiteit van Leszno in Polen, is op bezoek op Saxion voor het Global Village-festival. Zij vindt kunst iets waarvoor je respect moet hebben. “Je hoeft het niet mooi te vinden, je hoeft er zelfs helemaal niets van te vinden.”
Buiten het Edith Stein gebouw staat het bronzen paard van Cees Willemsen, dat volgens Sinkeldam beter andersom had kunnen staan. “Nu lijkt het net alsof ‘ie naar binnen rent.” Vlak ernaast staat het groenverlichte ‘Memorial Statue’, een kunstwerk bedacht, ontworpen en uitgevoerd door Saxion-studenten. Wanneer er iemand uit de gemeenschap van Saxion komt te overlijden, kleurt het licht rood.
De kunstwandeling eindigt op de traptreden van het Edith Stein gebouw, met het monument voor huisarts/dichter Willem Brakman. De traptreden moeten nodig eens schoongemaakt worden, wordt opgemerkt door de groep. Het gedicht is nog goed leesbaar. ‘De filosofie duidt, de wetenschap verklaart, maar de kunst toont, en wel dat wat zij niet zeggen kan.’
Pentidisk
Memorial Statue
Gerelateerde artikelen
Diversity Officer verdwijnt: “Maar dit is juist een volgende stap”
In de nieuwe organisatie is geen plaats meer voor het Diversity Office in zijn huidige vorm: de functie van Diversity Officer is opgeheven. Dat is ‘opvallend waar het gaat om de ambities van Saxion’ én levert zorgen op. “Is er straks nog wel een centraal aanspreekpunt op dit vlak?”
In het hok bij studievereniging LiNK: “Ik durf te zeggen dat wij de leukste docenten van heel Saxion hebben”
Bij studievereniging LiNK, van de opleidingen Creative Business en Fashion and Textile Technologies, slaapt studente Mila vaak op de bank, halen ze voor docent Daan zijn favoriete merk ijsthee, hebben ze een eigen burger en zit niemand stil. “Ik heb hier alles wat mijn hartje begeert.”
Analyse: Zo verklaart de CMR haar instemming met de reorganisatie
In zeven A4-tjes legt de Centrale Medezeggenschap uit waarom zij vorige week instemde met de reorganisatieplannen van het college van bestuur. Niet omdat alle twijfels die de CMR had zijn weggenomen, integendeel. Vrijwel iedere pagina bevat nieuwe zorgen, voorwaarden of waarschuwingen aan het CvB. Toch zegt de CMR uiteindelijk 'ja'. Hoe kan dat?