Alledaags Saxion: Henry

De Henry, ook op Saxion volop gehanteerd, heeft zelf een glimlach. Vooral daarom is de Henry voor mij de stofzuiger der stofzuigers, terwijl andere exemplaren misschien wel harder zuigen. Houd het me ten goede, ik heb ook geen stofzuigkunde gestudeerd.

Wat ik wel weet, is hoe de Henry aan zijn iconische glimlach komt. Deze stofzuiger, van de fabrikant Numatic, kreeg namelijk op een beurs ooit een geïmproviseerde glimlach, gewoon voor de lol. Daar werd zo ‘leuk’ op gereageerd, dat de fabrikant besloot om de Henry van een permanente glimlach te voorzien.

In die zin kent de Henry zijn soortgenoot in The Joker uit de Batmanreeks, al dreef het deze sympathieke stofzuiger niet tot waanzin. Enfin, sindsdien heeft Henry een hoedje en een gezichtje en is mede daarom mateloos herkenbaar en mateloos populair. Ook bij kinderen.

Zo populair, dat het gezicht van de Henry verwijderbaar moet zijn in bepaalde landen; daar mogen kindertjes Henry niet als speelgoed zien, om te voorkomen dat ze opgezogen worden.

Fotografe Maureen kwam deze Henry tegen toen ze op een voor haar doen heel vroeg tijdstip door Saxion liep. Ze werd gelijk blij van het beeld van deze vrolijke stofzuigers die door Saxion rollen om de school weer voor iedereen toonbaar te maken.

De vloer zag er bovendien op en top uit, merkt ze op, vast met de gedachte om daarmee vooral Henry een compliment te maken.

Logisch, natuurlijk, maar elke Henry kent zijn Hetty -of zijn Herman, ik wil niet gecanceld worden- de schoonmaker die Henry met zijn vrolijke snuit door de school trekt. In het geval van ons kantoor is het de lieftallige Jolanda die Henry volop stof laat grazen. En dat doet ze met verve, zoals Maureen al opmerkte. Geen borrelnootje is veilig voor de vrolijke snuiten van Henry en Jolanda.

Maar in tegenstelling tot Henry, die vaak niet veel verder komt dan wat humeurig gebrom, komt Jolanda vrijwel altijd ook nog met een supervriendelijk woordje. Dat is niet meer dan normaal voor haar, zei ze me al een keer, maar toch: zo’n momentje kan een dag maken of breken.

Dus waar Henry iconisch en onmisbaar is, is een Henry toch eigenlijk helemaal niets zonder zijn Jolanda. Zonder nou al te stichtelijk te worden: denkt u daar vooral aan, de volgende keer dat u moet glimlachen om een Henry.