De (nieuwe) mensen van Saxion: "Ik help graag, ook als ik iemand niet ken"
"Pasgeleden zag ik een vrouw van de fiets vallen. Ik stopte en heb haar geholpen. Een paar jaar geleden had ik dat misschien niet gedurfd, of ik had niet geweten wat me te doen stond. Dan was ik misschien doorgefietst en had ik gedaan of er niks gebeurd was. Ik merk sowieso dat ik mensen graag help, ook mensen die ik niet ken.
Tijdens mijn vorige opleiding, maatschappelijke zorg, heb ik echt geleerd wie ik ben, wat mijn rol is. Met name tijdens mijn stages, waar ik wel naar de voorgrond moest treden. Ik ben een heel sociaal persoon, die zorg draagt voor anderen. Toen ik jonger was, was ik misschien meer op mezelf gericht. Ik heb ook ontdekt dat je je niet met alles moet willen bemoeien: ook mensen met een beperking willen alleen geholpen worden als dat nodig is."
Laat jezelf zien: dit zijn de mensen van Saxion
Iedereen ís een verhaal en iedereen hééft een verhaal. We portretteren daarom willekeurig de mensen van Saxion, lichtjes gebaseerd op de populaire blog Humans of New York. Daarbij draait het zeker niet alleen maar om de studie, maar vooral om wat de mensen op Saxion drijft, bezig houdt en maakt tot wie ze zijn. We beginnen niet helemaal willekeurig, maar met een groep die door de coronacrisis op voorhand een lastige start maakt: de nieuwe studenten.
"Het liefst wil ik later werken met mensen met een beperking. Ik heb ook gewerkt met ouderen, maar dat vond ik minder leuk. Dan gaat het soms meer om je aanwezigheid, terwijl je bij mensen met een verstandelijke beperking echt aan doelen kunt werken. Bovendien kan ik dan echt mezelf zijn en is er meer ruimte om te ouwehoeren.
Het maakt mij kwaad hoe er soms over mensen met een beperking of een psychische stoornis wordt gesproken. Dat merk ik zelfs binnen mijn eigen directe omgeving. Dat je een beperking hebt, betekent niet dat je er niet bij hoort.
Een van mijn cliënten is een kindje dat bijna niks zelfstandig kan. Toch zie ik voortdurend hoe het kan genieten, bijvoorbeeld van iets simpels als een aanraking. Toch vroeg iemand me: ‘wat heeft het voor zin dat zo’n kind leeft?’ Ik denk niet dat zo iemand dat aan de ouders van het kindje durft te vragen.”
Femke Heidstra (19) uit Almelo is net begonnen aan een studie Social Work.
Gerelateerde artikelen
Afscheidsinterview Willem van Oosterom: tot op het allerlaatst les ‘met het zweet onder de oksels’
Willem is cabaret, zegt een collega. Willem is een ‘legend’, zeggen een aantal van zijn studenten online. Willem heeft als docent bijna veertig jaar topsport bedreven, zegt een van zijn beste vrienden. Hoe het ook zij: na 38 jaar op Saxion gaat docent Willem van Oosterom (SCE) met pensioen.
Opinie: Waardering voor het mooie beroepsonderwijs
De zure reacties op het kabinetsvoornemen een doctorsgraad te kunnen halen op het hbo raken lector Human Capital Stephan Corporaal, schrijft hij in deze ingezonden opinie. Hij vindt dat de afgelopen jaren hard is gewerkt aan breed beroepsonderwijs dat waardering verdient.
Facility Management bestaat 50 jaar: ‘Wij waren de eerste met deze opleiding’
Wat in 1976 ooit begon als Toegepaste Huishoudwetenschappen groeide in 50 jaar door naar Facility Management. Dus viert de opleiding dit jaar een feestje, maar wel op een manier ‘die past bij een ‘tijd vol bezuinigingen’. In die 50 jaar veranderde een hoop voor de opleiding en haar studenten, zegt opleidingsmanager Dicky van der Plas. “Toen we hier mee begonnen waren er nog helemaal geen computers.”