In deze tweede aflevering van Opgevallen: docent civiele techniek Patrick de Lange, die al dertig jaar les geeft op Saxion. Studenten roemen zijn verhalen uit het werkveld, zelf wil hij vooral dat niemand buiten de boot valt. “Ik heb best veel studenten uit het moeras getrokken, daar ben ik trots op. Het is niet zo dat ik die trots graag deel, dat is eigenlijk gewoon iets tussen mij en de student. Ik ga voor ze door het vuur.”
Penningmeester Sten Leferink van S.V. Construct hoeft niet lang na te denken over een docent die voor hem het verschil maakt. “Dat is onze docent vloeistofmechanica: Patrick de Lange. Tijdens zijn lessen gaat het in het eerste half uur over de stof, de rest van de tijd vertelt hij persoonlijke anekdotes over zijn werkervaring. Dat is heel anders dan hoe andere docenten te werk gaan. Veel studenten vinden dat erg nuttig, omdat je op deze manier direct een goed beeld krijgt van het werkleven.”
Opgevallen
Welke docent maakt voor jou het verschil, gaat door waar anderen ophouden of doet precies wat anderen juist niet doen?
In Opgevallen dragen studenten, studieverenigingen of medewerkers zelf docenten aan die zij heel bijzonder vinden. Wij vragen ze vervolgens het spreekwoordelijke hemd van het lijf. Waarom doen ze dingen anders? Wat drijft ze? Hoe ziet hun privéleven eruit?
Heb je ook een docent die je is opgevallen? Mail ons dan via [email protected]
Uw naam kwam gelijk naar voren bij S.V. Construct. Waarom is dat, denkt u?
“Ik heb hier eens over goed nagedacht en weet het eigenlijk niet zo goed. Misschien ben ik wel opgevallen omdat ik heel gewoon ben. Ik ben bang dat ik andere docenten te kort doe als ik zeg dat ik dingen anders doe. Het is een makkelijke vraag, maar het antwoord is heel moeilijk. Ik neem studenten heel serieus, ik zie iedereen gelijk en ik oordeel niet snel. Ik probeer studenten altijd te begrijpen, in iedereen zit wel iets goeds. Ik ben ook heel geduldig. Studenten mogen me zo vaak vragen stellen als ze maar willen, zolang ik ze maar kan helpen.
Ik filosofeer vaak in mijn lessen. Ik vertel over wat ik allemaal meemaakte in de praktijk, studenten vinden dat soms nog interessanter dan de lesstof. Ik vertel niet alleen over het technische aspect, maar ook over het menselijke aspect van het werkveld. Dat is misschien wat mijn lessen bijzonder maakt.”
Patrick de Lange met studenten en een Portugese begeleider in Lissabon.
Uw studenten roemen de vele voorbeelden die gebruikt uit het werkveld. Waar werkte u zoal?
“Ik werkte eerst bij Rijkswaterstaat bij de Directie Bruggen, daar ging ik bruggen en viaducten ontwerpen. Maar dat vond ik saai, want als ik een berekening maakte ging het nooit fout. Ik heb dit ruim een jaar gedaan, maar het was uiteindelijk niks voor mij. Daarna werkte ik bij het Rijksinstituut voor Kust en Zee op de afdeling Algemeen Onderzoek Fysica en Golven gewerkt. Mijn taak daar was dat ik het moest oplossen, als dingen fout gingen. Dat vond ik veel leuker. Hoe kan ik dit probleem oplossen? Waar ligt het aan? Soms deed ik er een uur over deze vragen te beantwoorden, en soms een jaar.
Voorbeelden van dit soort problemen die ik ook vaak aan studenten vertel: er was eens een haven in Mexico waar hele rare hoge golven binnenkwamen. Dan ging ik onderzoeken hoe dat nou eigenlijk kwam. Of bijvoorbeeld de Maeslantkering in de Rotterdamse haven, die zou eigenlijk twee keer zo zwaar moeten zijn als hij is, omdat ik een foutje vond in de berekening.”
De Lange als spreker op een symposium in Tirana. Foto: eigen foto.
Waarom bent u overgestapt naar het onderwijs?
“Toen ik op school zat vond ik dat docenten altijd heel erg moeilijk deden, terwijl het allemaal niet zo ingewikkeld hoeft te zijn. Ik probeer studenten altijd vertrouwen te geven en gerust te stellen: het valt allemaal best mee. Ik probeer ze per persoon te benaderen, ik heb niet graag dat er studenten achter blijven. Ik denk echt: als studenten het willen dan kunnen ze het allemaal. Als je studenten individueel aandacht geeft, werkt dat heel goed. Ik beschouw studenten niet als een hele groep, maar benader ze als individu. Als studenten een schriftelijke toets maken, kan ik alleen aan hun antwoorden al zien wie het is, omdat ik mijn studenten zo goed leer kennen.”
U houdt ervan om studenten te helpen. Waarom vindt u dat zo belangrijk?
“Voor studenten die normaal buiten de boot vallen, kan ik het verschil maken. Als je studenten soms even wat extra’s geeft, kan dat heel veel voor ze betekenen. Ik heb best wel veel studenten uit het moeras getrokken, daar ben ik trots op. Het is niet zo dat ik die trots graag deel, dat ik gewoon iets tussen mij en de student. Maar ik ga voor ze door het vuur.
Ik val ook op bij oud-studenten. Ze weten eigenlijk altijd precies nog wat ik ze heb verteld, en dan gaat het niet per se over lesinhoud. Ik kreeg pasgeleden nog van een oud-student (die nu 48 jaar oud is) te horen: ‘Het komt door u dat ik hier nu sta. Dertig jaar geleden heeft u mij geholpen en ik weet precies nog wat u mij toen allemaal heeft verteld.”
Rubrieken
Gerelateerde artikelen
Marc Vink in Opgevallen: “Ook voor de klas durf ik kwetsbaar te zijn”
In deze aflevering van Opgevallen: Marc Vink (54), docent aan de Hospitality Business School. ‘Ieders favoriete docent’, noemt een studente hem gelijk. Misschien komt dat omdat hij het niet eng vindt zijn emoties te tonen, zelfs als dit betekent dat hij met natte ogen naar een presentatie staat te kijken. “Ik ben dan zo trots dat ze zichzelf de kans gunnen om te groeien.”
Opgevallen: docente Sabine van der Donk was voor studente Samantha onvergetelijk
Docente Sabine van der Donk was voor oud-studente Samantha van onschatbare waarde. Ze leerde van de docente Toegepaste Psychologie om aan zichzelf te denken, gas terug te nemen, juist toen ze eigenlijk doordraaide, in een van de meest intensieve en kwetsbare periodes van haar leven. “Ze leerde me iets wat ik nooit zal vergeten: vertragen is soms net zo krachtig als doorgaan.”
Mark Okhuijzen Mulder in Opgevallen: “Eigenlijk verdient hij wel een loonsverhoging”
Telkens als Mark Okhuijzen Mulder wegreed van Saxion, dacht hij: ‘dit is echt heel leuk, hier moet ik iets mee doen’. Dus hakte hij op een gegeven moment de knoop door. In plaats van directeur van een goedlopend bedrijf in de bouw is hij nu docent. En hij valt op. “Ik word hier wel verlegen van.”