“Ik ben een bedrijf gestart, zonder achtergrondkennis. Administratie, boekhouden en de belastingaangifte kwamen rauw op mijn dak. Daar heb ik mij écht op verkeken en het is absoluut niet het leukste van ondernemen.
Wat ook bij ondernemen hoort is op je bek gaan. Zo heb ik ooit een website gemaakt waar ik veel uren in had gestoken. Bleek er een virus in te zitten. Ik stond met mijn mond vol tanden. Dan schiet je wel in de stress. Ik dacht: hoe ga ik dit oplossen? Uiteindelijk heb ik iemand 700 euro betaald voor het opschonen van de site. Een dure les, want ik hield er zelf maar een paar tientjes aan over."
Dit zijn de mensen van Saxion
Iedereen ís een verhaal en iedereen hééft een verhaal. We portretteren daarom willekeurig de mensen van Saxion, lichtjes gebaseerd op de populaire blog Humans of New York. Daarbij draait het zeker niet alleen maar om de studie, maar vooral om wat de mensen op Saxion drijft, bezig houdt en maakt tot wie ze zijn. We beginnen niet helemaal willekeurig, maar met een groep die door de coronacrisis op voorhand een lastige start maakt: de nieuwe studenten.
"Daarnaast is de grens tussen werk en privé bewaren lastig. Daar ben ik voor gewaarschuwd. Ik was soms 60 uur in de week bezig en pakte weinig rust en vrije tijd. Vanochtend nog werd ik gebeld dat ik over een paar dagen twee werkzaamheden af moet hebben. Soms heb ik daar helemaal geen tijd voor, maar durf ik ook geen ‘nee’ te zeggen. En waarom? Dat valt niet uit te leggen.
Verder had ik mij laatst verkeken op een opdracht. Dit was een grote klus en ik hield er niks aan over. Elke dag krijg ik een mail van de klant dat er een typefout in de site staat, terwijl zij zelf de tekst hebben aangeleverd. Dit irriteert mij mateloos. Maar goed, weer een leermoment.
Het is ontzettend eng om te ondernemen, want ik kan op niemand terugvallen. Maar juist de uitdaging is wat ondernemen leuk maakt! Ik vind het ook fijn dat ik mijn uren zelf kan indelen. Die vrijheid bevalt goed. Daarnaast word ik écht vrolijk als ik een website voor iemand in elkaar mag zetten of iets mag ontwerpen. Het klinkt heel gek, maar ik haal uit dit werk misschien wel net zoveel voldoening als een verpleegster die bij iemand aan het bed staat.
Vroeger zei ik altijd dat ik dokter of leraar wilde worden. Leraar zie ik nog steeds wel zitten, maar dokter niet. Ik kan niet tegen bloed. Nu ben ik naast mijn studie ondernemer. Toen ik twijfelde of ik mij zou gaan inschrijven bij de Kamer van Koophandel, zei mijn omgeving: ‘Dat moet je doen, het liefst morgen nog!’ Die stap om het officieel te maken is goed geweest. Ik ben als persoon en als bedrijf gegroeid.”
Demi de Graas (22) uit Oldenzaal zit in het derde jaar van de studie Creative Media and Game Technologies.
Gerelateerde artikelen
‘Niet zwijgen als de wereld schreeuwt’: manifest voor dialoog in Saxion-onderwijs
Een groep medewerkers wil dat alle Saxion-opleidingen aandacht hebben voor verschillende meningen en polariserende vraagstukken en dat dit ook in het lesprogramma wordt opgenomen. Die oproep doen ze aan het bestuur met een manifest.
Dolores genomineerd voor Ad Talent Award; “Nooit verwacht”
“Dit moet het worden en anders weet ik het ook niet meer”, dacht Dolores van den Berg (24) toen ze aan de associate degree (Ad) Ondernemerschap & Retail begon. En met klinkend succes: ze is vanwege haar nieuwsgierigheid en ondernemende houding genomineerd voor de Ad Talent Awards.
Saxion-studente Elke met moeder en zus de Alpe D’huez op voor KWF: nadat moeder kanker overleefde zijn ze hechter dan ooit
Saxion-student Elke Westenbroek beklimt samen met haar moeder Marjon en zusje Veerle de Alpe d'Huez om geld op te halen voor KWF. Drie jaar geleden kreeg haar moeder namelijk de diagnose kanker. Inmiddels is ze genezen en wil ze iets terug doen voor kankeronderzoek. “Ik denk dat ik het fysiek wel aankan, maar mentaal wordt het een uitdaging.”