Hoofddocent Erik Wierstra deed een ‘Ik vertrek’; “Alsof we honderd jaar terug in de tijd zijn”
Voor de meeste mensen blijft het bij ‘ik vertrek’ kijken en dromen van een camping over de grens. Maar niet voor docent ondernemerschap (en oud-lector) Erik Wierstra (53) en partner Janet Duursma (55). In de coronapandemie viel het besluit: wij vertrekken. Het stel verruilde de Achterhoekse woning voor de mini-camping Mesles in de Morvan (Bourgogne, Frankrijk). “Toch het klassieke verhaal: als we het nu niet doen, dan doen we het nooit.”
Vanuit de ongetwijfeld idyllische Morvan, een regionaal natuurpark, belt Wierstra via Teams. De omgeving waarin hij zit werpt je, zo zegt hij, ongeveer terug naar de jaren ’30 van de vorige eeuw. “Geen intensieve landbouw, een klein gehucht met zes woningen. Koeien die met kalveren lopen, de erfscheiding niet meer dan een lijntje.”
Maar dus ook een goedwerkende internetverbinding, waardoor hij twee dagen in de week voor Saxion kan blijven werken. Digitaal, maar dat is inmiddels een beproefd recept.
Zo enorm reislustig is hij eigenlijk helemaal niet, zegt Wierstra. Laat staan avontuurlijk. “Joh, ik ben eigenlijk hartstikke tevreden. Een mooie baan, goede relatie, prima woonboerderijtje in Haarlo.” Maar het reisvirus zit wel bij zijn vrouw Janet. “We kennen elkaar veertien jaar, en ze nam me mee in die hang naar de natuur en vrijheid”, zegt Wierstra. “We gingen kamperen, wat ik eerder nauwelijks deed, we kochten een camper”
Twaalf pakken in de kast
De pandemie opende de ogen. Beiden een goede baan. Twaalf pakken in de kast, twee auto’s voor de deur, waar het spreekwoordelijke stof op kwam te liggen. Digitaal werken, veel naar buiten. “En vooral heel veel samen doen”, herinnert de docent. “We merkten: dat lukt. We geven elkaar de ruimte én we genieten van de tijd samen die we ineens meer hadden. We bespraken de dierbaren en collega’s die we niet meer bij ons waren, veelal aan kanker. Daar werd de droom concreet: we gaan gewoon kijken naar een mooie plek, in Frankrijk.”
De luxe om dat te doen, die was er. Juist omdat ze beiden een goede baan hadden, was er ruimte voor iets nieuws. Wierstra had twee aanstellingen bij Saxion, hij houdt die van twee dagen als hoofddocent en gaat met zijn leidinggevende evalueren of deze manier van werken lukt. “Daarmee ga ik verder zoals ik in de pandemie werkte bij het begeleiden van studenten. En juist dat onderdeel beviel online heel goed.”
Het uitzicht richting Mont Touleur. Foto's: Jan Duursma
Verder: overwaarde op het huis en een markt waarin je goed kunt verkopen. “Deze mini camping koop je voor de prijs van een rijtjeswoning in Nederland”, weet Wierstra. Toch is het stel gecommitteerd aan de stap. “Dit kopen in Frankrijk is voor Nederlandse begrippen niet duur. Maar verkopen, dát is moeilijk.”
Valkuilen
De trouwe kijker van ‘Ik vertrek’ zal ze kennen, de valkuilen waarin avonturiers vallen. De taal niet spreken bijvoorbeeld, geen contact maken met de bewoners, een bouwval kopen met een beperkt budget en alleen werken met mensen uit Nederland. Wierstra lacht: “Mijn Frans is nog niet al te best, Janet spreekt het gelukkig beter. Maar we werken vooral met lokale mensen, we vertellen de omgeving dat wij hier echt gaan wonen, we gaan maximaal twee maanden per jaar naar Nederland. Daarvoor gebruiken we de camper, voor werk parkeer ik ‘m op De Gasfabriek in Deventer. Voor de overnachtingen rij ik dan naar een andere plek.”
En wat ze ervoor terug krijgen? Een kant-en-klare camping, een schitterende omgeving met prachtige natuur en ruimte, aldus Wierstra. Het vak van campinghouder, gastheer en gastvrouw gaan ze gaandeweg leren. “We zijn hier juist om los te komen van alle ambities en stress, maar je wil het toch ook goed doen en goed voor elkaar hebben. Een eerste seizoen draai je maar een keer.”
Die camping heeft een beperkt aantal plaatsen, en zijn ruim opgezet. Het stel waarvan de camping werd gekocht, zette het in de markt als een echte hondencamping. En hoewel mensen met hun viervoeter zeker welkom blijven, willen de emigrés het accent nog meer verleggen naar de natuur. Want de omgeving, dát is het sellingpoint, zegt Wierstra. “De hop, die prachtige vogel met de kam. De hagedissen, maar vooral het glooiende landschap. Hier bepaalt de natuur de mens, en niet andersom.”
De smaragdhagedis, die voorkomt in de Morvan. Foto's: Jan Duursma
Natuurlijk is iedereen welkom. Maar de docent ondernemerschap gaf nog deze week een winstwaarschuwing, toen een stel met een Efteling-emailadres boekte met een dertienjarige dochter. “Natuurlijk zijn jullie van harte welkom. Maar weet, er is hier niet veel kindervertier. Hier komen mensen voor de rust, voor de wandelingen en het eten.” Het stel bedacht zich, en bedankte Wierstra voor het realistische beeld. Wierstra: “Tevreden gasten, daar gaat het om. ”
De website van Camping Mesles Du Morvan is hier te vinden
Gerelateerde artikelen
Studium Generale over datalekken: die zijn al lang geen ver-van-je-bed-show meer
Afgelopen zomer schudde het datalek bij het bevolkingsonderzoek naar baarmoederhalskanker Nederland wakker. Vorige maand was het opnieuw raak: miljoenen Nederlanders werden slachtoffer van een hack bij Odido. Tijdens een Studium Generale-bijeenkomst werd verslaggever Sterre Woddema extra duidelijk dat datalekken en hacks allang geen ver-van-haar-bedshow meer zijn.
Eerste HBS-studenten in Verenigde Emiraten weer in Nederland, anderen komen zo snel mogelijk terug
De twaalf studenten van de Hospitality Business School die voor hun stage of afstuderen in de Verenigde Emiraten zijn, komen terug naar Nederland. De eerste studenten zijn gisterochtend aangekomen, voor de anderen zijn terugvluchten georganiseerd, laat Inge Doeve (International Office) weten. Saxion wil niet dat ze hun stage afmaken in de regio vanwege het conflict rond Iran.
Column: Poep
De website van het CBS is soms een mooie en wonderlijke plek voor informatie die ik nog niet had, maar waarvan ik ook niet wist dat het leven er een beetje grappiger door zou worden. Bijvoorbeeld hoe oud motorrijders en hun motor zijn of hoeveel mensen last hebben van hondenpoep in hun buurt (6 op de 10 in 2024, een stijging van 57% ten opzichte van 2023). Gemeentes zijn er maar druk mee.