Karin Hobbelink in Opgevallen: “Wat ik heel erg mooi vind, is dat je studenten echt ziet groeien.”
In deze aflevering van Opgevallen: docent fysiotherapie Karin Hobbelink (53), die bijna 14 jaar op Saxion werkt. Studenten roemen het enthousiasme, de betrokkenheid en de duidelijkheid waarmee ze hen door hun studieloopbaan helpt. “Ik probeer mijn studenten altijd vertrouwen te geven, dat vind ik heel belangrijk.”
Over een docent die voor hem echt opvalt hoeft Aron Brok, SB-voorzitter bij S.V. Tabula Rasa, niet lang na te denken. De naam Karin Hobbelink komt onmiddelijk. “Ik had bijvoorbeeld een uitgesteld BSA, niemand wist hoe dat nou precies in elkaar zat. Toen heeft Karin mij echt geholpen, op elke vraag die ik stelde had ze een antwoord. Wist ze het even niet? Dan stuurde ze mij een halfuur later een mailtje met het antwoord. Ook straalt ze een bepaalde rust uit, waardoor ik tijdens praktijktoetsen geen stress ervaar."
Opgevallen?
Welke docent maakt voor jou het verschil, gaat door waar anderen ophouden of doet precies wat anderen juist niet doen?
In Opgevallen dragen studenten, studieverenigingen of medewerkers zelf docenten aan die zij heel bijzonder vinden. Wij vragen ze vervolgens het spreekwoordelijke hemd van het lijf. Waarom doen ze dingen anders? Wat drijft ze? Hoe ziet hun privéleven eruit?
Heb je ook een docent die je is opgevallen? Mail ons dan via [email protected]
Uw naam kwam onmiddellijk naar voren, met veel lof, had u dat verwacht?
“Ik vind het ontzettend leuk. Wel was ik heel erg verrast, zoiets zie je niet aankomen. Maar daardoor voel ik me wel echt vereerd. Het maakt me heel gelukkig om te weten dat ze mij waarderen.”
De studenten gaven aan dat u een bepaalde rust uitstraalt, doet u dat met opzet?
“Nou als ik heel eerlijk ben, dan ben ik eigenlijk niet zo’n rustig type. Misschien komt het door de duidelijkheid of een bepaalde structuur die ik bied. Tijdens mijn lessen probeer ik veel praktijkvoorbeelden te geven ter verduidelijking. Maar je zou echt aan de studenten moeten vragen of ze dat als rust ervaren, ondanks mijn drukke aanwezigheid. Ik probeer mijn studenten wel altijd vertrouwen te geven, dat vind ik heel belangrijk.”
Wat vindt u het leukste van het vak?
“Wat ik heel mooi vind, is dat je studenten echt ziet groeien. Ik geef namelijk les in het eerste jaar, maar ook in het vierde jaar. Op dit moment kom ik net terug van een stage in Zwolle bijvoorbeeld. Dan zie je dat studenten zichzelf echt ontdekken, maar ook ontwikkelen als mens. Ik heb het niet alleen over studenten die echt hun passie vinden in het vak, maar ook over studenten die erachter komen dat fysiotherapie uiteindelijk niet hun einddoel wordt. De ontwikkelingen van de studenten meemaken is het allerleukst. Het advies wat ik ze wil meegeven is blijf nieuwsgierig, het is life long learning, je hele leven lang ben je bezig met leren. Dus wees ook kritisch naar jezelf en je omgeving.”
Naast al deze positiviteit, wat is het lastige aan het vak?
“Waar ik veel moeite mee heb, is het werken met studenten die geen effort plegen. Het is nou eenmaal een praktijkvak en dat betekent dat je moet oefenen. Heel simpel gezegd. Ik vergelijk het met autorijden of skiën, dat moet je ook eerst oefenen voordat je het ukunt. Soms zijn er studenten die het idee hebben dat ze na het kijken van een video kunnen. Die beseffen niet dat dit een vak is waarmee je met mensen werkt, waar je echt moeite in moet steken. Het is dan lastig om ze te overtuigen.”
Waarom heeft u er eigenlijk voor gekozen om het onderwijs in te gaan?
“Zelf ben ik fysiotherapeute en ik vind mijn vak heel leuk. Op een gegeven moment werd ik veertig. Toen dacht ik, als ik nog een keer wat anders wil, dan zal ik het nu moeten doen. Dus die sollicitatie ging de deur uit. Daarnaast vind ik het heel erg leuk om met jonge mensen te werken. Vanuit mijn ervaring heb ik een bepaald beeld over wat belangrijk is als fysiotherapeut en wat je kan bieden aan een patiënt. Dat wil ik graag delen met de studenten.”
Bent u van plan tot uw pensioen voor de klas te blijven staan?
“Voorlopig wel, ik moet nog best lang, nog 15 jaar. Maar Saxion is een geweldige werkgever en er zijn heel veel nieuwe ontwikkelingen waar ik voldoende uitdaging uit haal. In de toekomst kijken kan je natuurlijk niet. Maar als de interactie met de studenten zo blijft bestaan, dan blijf ik het net zo leuk vinden als nu."
Foto's: Noor oude Brunink
Rubrieken
Gerelateerde artikelen
Marc Vink in Opgevallen: “Ook voor de klas durf ik kwetsbaar te zijn”
In deze aflevering van Opgevallen: Marc Vink (54), docent aan de Hospitality Business School. ‘Ieders favoriete docent’, noemt een studente hem gelijk. Misschien komt dat omdat hij het niet eng vindt zijn emoties te tonen, zelfs als dit betekent dat hij met natte ogen naar een presentatie staat te kijken. “Ik ben dan zo trots dat ze zichzelf de kans gunnen om te groeien.”
Opgevallen: docente Sabine van der Donk was voor studente Samantha onvergetelijk
Docente Sabine van der Donk was voor oud-studente Samantha van onschatbare waarde. Ze leerde van de docente Toegepaste Psychologie om aan zichzelf te denken, gas terug te nemen, juist toen ze eigenlijk doordraaide, in een van de meest intensieve en kwetsbare periodes van haar leven. “Ze leerde me iets wat ik nooit zal vergeten: vertragen is soms net zo krachtig als doorgaan.”
Mark Okhuijzen Mulder in Opgevallen: “Eigenlijk verdient hij wel een loonsverhoging”
Telkens als Mark Okhuijzen Mulder wegreed van Saxion, dacht hij: ‘dit is echt heel leuk, hier moet ik iets mee doen’. Dus hakte hij op een gegeven moment de knoop door. In plaats van directeur van een goedlopend bedrijf in de bouw is hij nu docent. En hij valt op. “Ik word hier wel verlegen van.”