Evelien (23) geeft les in Nepal: “Er zijn gewone dingen, die ik hier niet doe”
Het is een wereld van verschil, studente toegepaste psychologie Evelien Bruns (23) vertrok een paar weken geleden naar Nepal voor haar stage. Ze went aan het chaotische verkeer, en vooral aan een andere cultuur. Ze geeft les aan monniken, vrouwen en scholieren, steeds vanaf een andere locatie. Nu vanuit een klooster in Pokhara waar Evelien ’s ochtends en ’s avonds lesgeeft aan monniken. “Ik leef echt met ze mee.”
Evelien nam zelf contact op met SaxNow, is mijn stage niet leuk voor een verhaal? Ze had al ervaring met voor een groep staan, als student-assistent Professionele Gespreksvoering & Training gaf ze les aan eerstejaars op Saxion. “Eigenlijk is die interesse blijven hangen. Over een paar jaar zou ik best voor de klas willen staan op Saxion.”
Maar dat is natuurlijk onvergelijkbaar met nu, in Nepal. Hier geeft ze les aan zeven ‘kleine jongetjes’ – allemaal monniken. “De lessen bereid ik zelf voor”, zegt Evelien. “Meestal geef ik Engels of aardrijkskunde. Dat vinden ze heel interessant. Ze hangen aan mijn lippen tijdens een presentatie over het zonnestelsel.”
Het beeld dat ‘wij in het westen’, hebben van de stereotype monnik klopt niet, aldus Evelien. “Rustig en gesloten? Welnee. Monniken zijn gewoon normale mensen, ze hebben alleen een ander ritme dan andere jongetjes van die leeftijd.”
Buitenlandse droom
Het idee om naar het buitenland te gaan spookte al langer door haar hoofd. Ze bekeek verschillende stages over heel de wereld, van de Filipijnen tot Zuid-Afrika. Het werd Nepal. Het bevalt Evelien uitstekend, want ze heeft veel vrijheid: “De stage is heel veelzijdig, je werkt met verschillende mensen. Als ik een project niet leuk vind, dan kan ik ermee stoppen en doorgaan met een ander project.”
Maar vanzelf gaat het allemaal niet. Evelien vertrok helemaal alleen naar de stad. Daar zitten volgens haar voor- en nadelen aan. “De eerste week was het wel moeilijk”, zegt ze. “Gelukkig zijn er andere vrijwilligers, want mijn stage loopt via een vrijwilligersorganisatie. Dat helpt echt: met deze mensen praat ik over de cultuurverschillen, want daar loop je wel tegenaan. Bijvoorbeeld de enorme hoeveelheid mensen in de hoofdstad. Maar ook de honden. Door het nachtelijk geblaf is slapen er soms niet bij.”
Grote verschillen
Die verschillen tussen Nederland en Nepal ziet Evelien overal. Het meest in het oog springend: de financiële gesteldheid. “Omdat ik er westers uit zie, gaan mensen er vanuit dat ik veel geld heb”, zegt ze. “Ik moest er echt aan wennen dat ik werd nageroepen als ik langs winkels loop: ze denken dan dat ik geld te besteden heb.” Maar niets is minder waar. “Zoals zoveel studenten heb ik een studieschuld.”
In Nepal is het verschil tussen mannen en vrouwen groot, vertelt Evelien. “Pas sinds een jaar of vijftien mogen vrouwen naar buiten om hun eigen ding te doen”, leerde ze. Onlangs had ze een gesprek met een van de vrijwilligers en twee Nepalese jongens over genderongelijkheid.
Het choqueerde haar: “In Nepal is het heel normaal dat meisjes niet in huis mogen slapen als ze ongesteld zijn. Dan moeten ze maar in de stal slapen bij de koeien. De jongens gaven aan dat ze het heel normaal vonden. Bizar, toch? Ik kon het mij bijna niet voorstellen: hoe onveilig is het niet voor zo’n meisje.”
En dus let Evelien, als jonge vrouw, goed op. “Er zijn dingen die ik hier niet zou doen en in Nederland wel. Ik ga ’s avonds bijvoorbeeld echt niet alleen naar buiten.” Maar dat neemt de toffe ervaring die ze daar opdoet niet weg. “Over het algemeen valt het allemaal mee voor mij, het zijn kleine dingen waar je als toerist en vrouw op moet letten”, geeft ze aan.
Gerelateerde artikelen
Facility Management bestaat 50 jaar: ‘Wij waren de eerste met deze opleiding’
Wat in 1976 ooit begon als Toegepaste Huishoudwetenschappen groeide in 50 jaar door naar Facility Management. Dus viert de opleiding dit jaar een feestje, maar wel op een manier ‘die past bij een ‘tijd vol bezuinigingen’. In die 50 jaar veranderde een hoop voor de opleiding en haar studenten, zegt opleidingsmanager Dicky van der Plas. “Toen we hier mee begonnen waren er nog helemaal geen computers.”
Column: Epy Drost
In een mededeling op mijnsaxion liet ons College van Bestuur bijna terloops weten dat er een onderzoek komt naar de mogelijkheden het Epy Drost-gebouw in Enschede af te stoten door verkoop of verhuur. Een bericht dat nogal een verrassing was voor de honderden mensen die in dat gebouw werken.
Asle Lubbers ontfermt zich over in auto opgesloten hond; maar een bedankje zit er niet in
Asle Lubbers heeft net haar eindgesprek gehad voor de deeltijdstudie Integrale Veiligheidskunde, als ze vanuit haar auto de kop van een hond omhoog ziet komen in de auto ernaast. Ze belt de politie, die de ruit intikt om de hond te bevrijden. De eigenaresse van de hond verschijnt ook, maar is lijkt zich van geen kwaad bewust. “Vindt u dit zelf niet erg dan?”