‘Je maakt een grapje’, is wat de Roemeense Serena Ilie zei toen ze het cijfer voor haar afstudeerproject kreeg: een 10. De 22-jarige Creative Media and Game Technologies-studente wist wel dat ze haar project succesvol had afgerond, maar dit cijfer had ze niet verwacht. Toch blijft ze kritisch: “Als ik mezelf een cijfer had moeten geven, dan zou het een 9 zijn geweest.”
Als je LinkedIn opent zie je het een na het andere bericht voorbij komen van studenten die geslaagd zijn. Zo ook Serena: ‘Ik ben super-duper happy om te melden dat ik ben geslaagd met een 10!’
Vijf maanden was ze bezig met haar afstudeerproject bij softwarebedrijf MetaChef, waar ze een workflow creëerde voor de 3D-realisatie van transparante voedselverpakkingen. Een erg ingewikkeld en uitdagend project, zoals ze zelf zegt. Serena: “Ze waren er al langer mee bezig, maar kwamen er niet uit, daarom is het extra bijzonder dat er bij mij zo’n mooi resultaat uit kwam.”
In de zevende hemel
En dat resultaat leverde haar die 10 op. “Toen ik erachter kwam was het alsof ik voor een paar uur op een andere planeet zat, zo onwerkelijk voelde het”, zegt Serena. Een 10 halen was niet per se haar doel, maar ook tijdens haar studie probeerde ze altijd een hoog cijfer te halen. “Een 8 of 9 was ook prima geweest.”
Eerder in de opleiding haalde ze ook al een aantal tienen, waardoor nu op haar cijferlijst vijf keer een 10 staat. Maar kritisch op zichzelf blijft ze toch. “Een 10 is perfect. En ik zou niet willen zeggen dat mijn project perfect is. Het blijft een work in progress. Als ik mezelf een cijfer had moeten geven, dan zou het een 9 zijn geweest.”
Serena: “Een 8 of 9 was ook prima geweest.” Foto's: Tijmen Bartels
Onmogelijk
Ze komt uit Roemenië, waar volgens haar veel vaker een 10 wordt uitgedeeld. “Als ik tegen mijn vrienden daar zeg dat ik een 10 heb gehaald reageren ze bedeesd. Maar als ik het hier in Nederland aan mijn klasgenoten vertel dan zeggen ze: Wat?! Een 10?!” Dit heeft volgens haar ook te maken met dat ze vaker van docenten hoort dat een 10 halen eigenlijk onmogelijk is. “Dan zeggen ze: ‘Een 10 is perfectie, en perfectie bestaat niet.’”
Mirjam van Tilburg, teamleider CMGT, heeft zo’n uitspraak ook voorbij horen komen. “Maar je zit op een schaal van 1 tot 10, dus een 10 is haalbaar”, zegt ze. Ze denkt dat docenten met dit soort uitspraken alleen maar willen benadrukken dat een 10 halen een hele bijzondere prestatie is. En dat is het ook, want volgens Van Tilburg komt het op CMGT niet ieder jaar voor dat een student afstudeert met een 10. Van Tilburg: “Het is zeker een zeldzaamheid.”
Een beleid voor het geven van een 10 is er niet, zegt Van Tilburg. Zo zijn er bijvoorbeeld ook niet een maximaal aantal tienen die gegeven kunnen worden in een schooljaar.
Voor Serena is er een last van haar schouders gevallen nu ze klaar is met studeren. Maar de volgende uitdaging dient zich alweer aan. Serena: “Dat ik een 10 heb gekregen betekent niet automatisch dat ik baanzekerheid heb.” Een baan vinden in de gaming industrie is een uitdaging zegt ze, en al helemaal in het oosten van het land. “Ik hoop snel wat te vinden, want ik wil heel graag in Nederland blijven. En het liefste ook in Enschede.”
Gerelateerde artikelen
Asle Lubbers ontfermt zich over in auto opgesloten hond; maar een bedankje zit er niet in
Asle Lubbers heeft net haar eindgesprek gehad voor de deeltijdstudie Integrale Veiligheidskunde, als ze vanuit haar auto de kop van een hond omhoog ziet komen in de auto ernaast. Ze belt de politie, die de ruit intikt om de hond te bevrijden. De eigenaresse van de hond verschijnt ook, maar is lijkt zich van geen kwaad bewust. “Vindt u dit zelf niet erg dan?”
Hogeschool onderzoekt verkoop Epy Drost-gebouw
Saxion overweegt de verkoop van het Epy Drost-gebouw, in de volksmond ook wel bekend als ‘de glasbak’. In dat gebouw is nu nog de Academie Creatieve Technologie (ACT) gehuisvest. Voor de opleidingen van die academie zou dan een andere plek moeten worden gezocht.
Vijf voor twaalf voor moestuin; docent Vera Bextermoeller wil tuintje redden nu het nog kan
Als voor de zomer zich nog steeds niemand ontfermt over de moestuin bij Ko Wierenga in Enschede, dan gaat niet de schoffel, maar de streep erdoor. Dat is de onomwonden boodschap van Dennis Meijer (teamleider facilitair bedrijfsvoering). Dit geluid kwam ook bij SFIB-docent Vera Bextermoeller terecht. Zij wil de moestuin misschien wel onder haar hoede nemen. “Zó jammer als de tuin zou verdwijnen.”