Docent Gert Talens brengt tweede verhalenbundel uit; “Heb mijn ziel blootgelegd”
Na z’n eerste korte verhalen-bundel ‘Kunnen we het nog aan?’ bijna twee jaar geleden, publiceerde Pabo-docent Gert Talens dit weekeinde een tweede boek. In ‘Heb jij het ook wel eens zwaar?’ schrijft Talens in 85 korte verhalen diep persoonlijk over het leven van alledag, zijn werk als docent en het vaderschap. “Je kinderen loslaten is best spannend.”
Toen Gert Talens, docent natuur en techniek, thuis kwam te zitten met long-covid begon hij met het schrijven van korte verhalen. Elke week zette hij een verhaal op zijn website, om de sombere periode van ziekte en thuiszitten door te komen. Het schrijven bleek een passie te zijn, en ook toen hij hersteld was bleef Talens schrijven. “Ik ben gelukkig beter, maar schrijven vind ik nu zo leuk dat ik er niet mee kan stoppen.”
Na zijn eerste bundel ‘Kunnen we het nog aan?’ bundelde Talens opnieuw korte verhalen. Zijn tweede boek presenteerde hij afgelopen zaterdag in zijn geboorteplaats Dronten. Dat is en blijft speciaal voor hem: “Het is heel bijzonder dat mensen mijn verhalen willen lezen en zelfs mijn boeken kopen.”
De titel van zijn bundel – Kunnen we het nog aan? - is een knipoog naar de tijd waarin we leven. “Er is zo veel ellende in de wereld en iedereen loopt wel ergens mee. Maar ik kies er in mijn verhalen heel bewust voor om zo min mogelijk te klagen. Die donkere kant heb ik zelf ook, maar ik denk dat de wereld niet mooier wordt als we blijven klagen.”
“Voor de klas ben ik dezelfde persoon als thuis of in de supermarkt.”
De tweede bundel is nog persoonlijker voor Talens. “Ik geef in deze verhalen nog meer mijn ziel bloot. Hoe spannend dat ook is.” Maar dat de studenten die Talens lesgeeft zijn verhalen ook kunnen lezen, vindt hij niet erg. “Voor de klas ben ik dezelfde persoon als thuis of in de supermarkt. Ik speel geen toneel als ik voor de klas sta, dus studenten mogen best weten hoe ik mij voel.”
De band met zijn zoon is een belangrijk thema in deze tweede bundel. “Hij ging reizen. Dat vond ik als vader heel spannend”, zegt Talens. “Je wil het liefst je kinderen dichtbij je hebben, lekker veilig. Maar je weet ook dat het heel goed is dat ze hun eigen weg gaan.”
Hierover schreef hij onder andere het verhaal ‘als jij straks daar bent’. Hij stelt zich voor dat zijn zoon aan z’n reis is begonnen, en denkt terug aan momenten van vroeger, toen hij nog een kleine jongen was. Talens schrijft: “Als jij straks daar bent en ik hier in de polder, dan zou het zo maar kunnen dat ik nog wel eens aan je denk. Bijvoorbeeld dat ik, als jij daar straks een duik neemt in zo’n fris Fins meer, dan terugdenk aan hoe je je zwemdiploma A behaalde.”
Herkenning
Talens, naast schrijver ook verhalenverteller, merkt dat mensen zich herkennen in zijn verhalen. “Ouders herkennen de spanning van het loslaten van hun kinderen”, zegt hij. “En collega’s herkennen zich weer in de verhalen over lesgeven.” Dat laat hem zien dat hij altijd over zijn eigen leven kan blijven schrijven. “Er is altijd iemand die zich erin herkent.”
Ook na twee bundels, met in totaal bijna tweehonderd korte verhalen, is Talens nog niet klaar. Hij heeft een nauwgezet ritme: iedere week schrijft hij een kort verhaal. “Dus er komt op zijn tijd vanzelf een derde bundel.” Maar daar blijft het niet bij: Talens werkt naast het lesgeven en het schrijven van korte verhalen aan een volwaardige roman. “Dus één lang verhaal. Dat hoop ik ook als boek uit te brengen. Maar dat gaat nog wel even duren.”
Gerelateerde artikelen
Medewerkers organiseren bijeenkomsten om te praten over alle ‘shit’ in de wereld
Een groep medewerkers van de beweging Samen in Stilte houdt op 30 juni bijeenkomsten in Enschede en Deventer om in gesprek te gaan over hoe je omgaat met alle ellende in de wereld. “In plaats van een debat willen we een dialoog waarin je je standpunten kunt uitwisselen”, zegt Marleen van Grunsven, een van de initiatiefnemers.
Onderzoek naar beleving reorganisatie: medewerkers redelijk positief over hoe ze hun werk kunnen doen, minder over betrokkenheid
Medewerkers van Saxion vinden dat ze hun werk behoorlijk kunnen blijven doen tijdens de (geplande) reorganisatie. Minder enthousiast zijn ze over hoe ze betrokken zijn bij de herinrichting. Die conclusies kun je trekken uit een vragenlijst naar de beleving van de herinrichting, die in totaal door zo’n 1700 medewerkers is ingevuld.
In het hok bij studievereniging IDent: "Er hebben wel eens halve varkenskoppen in de koelkast gelegen"
Bij de opleiding Forensisch onderzoek kom je varkenskoppen tegen in de koelkast, worden er biggetjes begraven in Apeldoorn en testen ze vingerafdrukken op lijken. In het hok van vereniging IDent liggen spelletjes, hangt een verdwaalde Ken die zijn lieftallige Barbie kwijt is en kan je foto’s van oud-leden in lingerie spotten. “We gaan met de vereniging elk jaar naar een snijzaal.”