Maerhaba Yishake (42) haalde onlangs haar zwemdiploma’s; “Wil iedereen in het gezin eruit kunnen zwemmen”
Ze groeide op in Ürümqi in het noordwesten van China, de miljoenenstad die volgens Maerhaba Yishake het verst van een zee of oceaan verwijderd. Daar was het helemaal niet gewoon om als kind op zwemles te gaan. Maar hier, in Enschede, is het dat wel. Haar kinderen van 7 en 11 jaar oud haalden al een poos geleden hun diploma’s tot en met C. Gevolgd door 42-jarige moeder, die onlangs haar C diploma behaalde. “Als ik ook maar één iemand kan inspireren om te leren zwemmen, dan ben ik al blij.”
In haar jeugd was leren zwemmen niet nodig. Ze groeide op in een miljoenenstad en in de vakanties ging ze steevast naar familie op het platteland. “Pas op de universiteit leerde ik te zwemmen van mijn toenmalige vriend die op zwemsport zat”, vertelt Yishake.
Meteen toen ze begon met de zwemles ‘in badje 1’, sloegen ook de hersenen bij Yishake aan. Ze is twee dagen in de week onderzoeker bij het lectoraat Business Models, en verdiepte zich in het fenomeen zwemles. In Nederland, waar ze nu zo’n 15 jaar woont, liggen de zwemvaardigheden heel hoog. “Toch heeft maar 1 op de 3 mensen een C-diploma”, zegt ze. “Terwijl je tal van potentieel gevaarlijke situaties hebt in open water. Niet alleen voor jezelf, maar ook als je reddend wil handelen, bijvoorbeeld als je een kind moet helpen.”
Ze begon, naast het zwemmen, te lezen over het onderwerp. Ze ontdekte dat niet alleen kinderen of bijvoorbeeld migranten met weinig zwem-ervaring verongelukken, maar ook steeds meer 60-plussers. “Je leest dat mensen hun zwemvaardigheden overschatten. Bijvoorbeeld ouders die denken: mijn kind heeft A en B, dat komt wel goed. Ik kan iets anders gaan doen, hoef niet meer op mijn kind te letten. Dat kan hartstikke gevaarlijk zijn.”
Kinderen op zwemles
Maar het zwemmen werd pas echt belangrijk toen de kinderen opgroeiden. Yishake woont in Enschede, pal naast een vijver. “Toen ze vier werden, hebben we de kinderen meteen op zwemles gedaan”, vertelt ze. Toen kwamen ook de zwemvaardigheden van moeder aan bod. “Ik redde me wel redelijk, maar ik kon bijvoorbeeld niet duiken of watertrappelen.”
De bedoeling was om in coronatijd al te beginnen, maar de wachtlijsten waren lang, meer dan anderhalf jaar. In september afgelopen jaar kon ze dan eindelijk beginnen met lessen voor diploma A. “Ik was de enige volwassene in het zwemklasje”, zegt ze. “Ik had een duidelijk doel: mijn zwemdiploma’s halen.” En ze leerde de 16-jarige Palestijnse Amin kennen. “Hij is echt mijn zwemmaatje geworden, het is zo’n supergezellige jongen.”
In november 2024 haalde Yishake haar A diploma, eind februari B en op 8 mei haar C diploma. Ze blijft zwemmen, bij vereniging WS Twente, om nog beter te worden. Met haar kinderen en haar man zwemt ze wedstrijdjes, want de bedoeling van Yishake in om de beste zwemmer van het gezin te worden. “Daar ben ik nogal competitief in”, zegt ze lachend. “Ik wil op z’n minst iedereen eruit kunnen zwemmen in ons gezin. En weet je misschien nog een nieuwe leuke uitdaging voor mij? Ik heb een tijd aan kickboxen gedaan, maar zoek nu eigenlijk weer iets om de focus op te hebben naast het werk.”
En ze komt nog terug op haar boodschap: onderschat het zwemmen niet. Zorg – zeker in een waterrijk land als Nederland – dat je goed kunt zwemmen. Oók als je al wat ouder bent. “Ik vind dat de overheid daar een taak in heeft”, zegt ze. “Zorg dat er klassen zijn voor volwassenen, maar ook voor bijvoorbeeld alleen vrouwen. Heb je dat niet, dan gaan die vrouwen ook niet op les. En zwemles moet financieel haalbaar zijn voor iedereen.”
En bovenal: voel geen schaamte om te leren zwemmen als volwassene. “Het is juist superknap als je iets nieuws leert.”
Gerelateerde artikelen
Afscheidsinterview Willem van Oosterom: tot op het allerlaatst les ‘met het zweet onder de oksels’
Willem is cabaret, zegt een collega. Willem is een ‘legend’, zeggen een aantal van zijn studenten online. Willem heeft als docent bijna veertig jaar topsport bedreven, zegt een van zijn beste vrienden. Hoe het ook zij: na 38 jaar op Saxion gaat docent Willem van Oosterom (SCE) met pensioen.
Opinie: Waardering voor het mooie beroepsonderwijs
De zure reacties op het kabinetsvoornemen een doctorsgraad te kunnen halen op het hbo raken lector Human Capital Stephan Corporaal, schrijft hij in deze ingezonden opinie. Hij vindt dat de afgelopen jaren hard is gewerkt aan breed beroepsonderwijs dat waardering verdient.
Facility Management bestaat 50 jaar: ‘Wij waren de eerste met deze opleiding’
Wat in 1976 ooit begon als Toegepaste Huishoudwetenschappen groeide in 50 jaar door naar Facility Management. Dus viert de opleiding dit jaar een feestje, maar wel op een manier ‘die past bij een ‘tijd vol bezuinigingen’. In die 50 jaar veranderde een hoop voor de opleiding en haar studenten, zegt opleidingsmanager Dicky van der Plas. “Toen we hier mee begonnen waren er nog helemaal geen computers.”