Docent Timme Dankers in Opgevallen: “Mensen kijken wel raar op dat mijn lange haar eraf is”

Je bent je kenmerkende lange haren kwijt, vanwaar dit korte kapsel?
“Ik heb mijn lange haar twee maanden geleden afgeknipt. Ik vond het tijd voor wat anders. Ik ben vrijwilliger bij de brandweer en daar kwam het onder mijn nekflap uit, als dat in de fik vliegt dan ben je meteen al je haar kwijt. Ik heb, zolang ik mij kan herinneren, lang haar. Het kwam vroeger zelfs tot mijn borst. Een man met lang haar valt wel op, maar daar heb ik geen problemen mee.”

Vroeger ook geen vervelende opmerkingen over gekregen?
“Eigenlijk niet. Op de middelbare school hoorde ik bij een clubje alternatievelingen. Ik was toen zelf een skater-type. Toen ik op Saxion ging studeren zat ik bij een surfvereniging, dus het paste bij dat surfer-uiterlijk. In de hoek van alternatievelingen werd ik helemaal geaccepteerd. Daarbuiten heb ik ook nooit iets vervelends erover gehoord. Mensen kijken wel raar op dat mijn lange haar eraf is. Gelukkig krijg ik soms complimenten. Mensen vinden het vast wel mooi.”

Je bent hier in je studententijd beland en werkt nu op Saxion als docent, ben je hier niet weg te slaan?
“Ik heb hier zeker niet altijd rondgelopen. Soms loopt het leven zo. Ik ben hier inderdaad begonnen bij, toen nog, de opleiding Crime Science. Nadat ik was afgestudeerd ben ik mijn eigen bedrijf gestart, als forensisch onderzoeker. Vroeger zouden ze privédetective hebben gezegd. Ik kwam bij gedetineerden op bezoek, werkte voor tbs-klinieken, ga zo maar door. Ik vond het echt hartstikke leuk werk. Toen kwam er een vacature voorbij voor docent Forensisch Onderzoek en toen heb ik gesolliciteerd. Eerst combineerde ik mijn eigen bedrijf nog met dit werk, maar inmiddels ben ik alleen docent.”

Was je nooit bang voor gedetineerden?
“Bang ben ik nooit geweest. Het interessante is dat achter elke moord wel een persoonlijk verhaal zit. Ik praat moord niet goed, maar het blijven altijd mensen. Je treft voorzorgsmaatregelen om te voorkomen dat je bang wordt. Ik had een geheim adres bijvoorbeeld en hield privé en werk strikt gescheiden. Ik heb werk gedaan voor het hoofd van een motorbende, dat zijn wel bepaalde types. Een andere keer had ik afgesproken met een cliënt en die kwam niet opdagen. Later hoorde ik dat hij onderweg naar onze afspraak is neergestoken. Zulke milieus kom je tegen.”

Als je zo praat is er toch een accent te ontdekken. Kom je ergens uit het zuiden?
“Jazeker. Ik ben een echte Brabander. Ik ben in gemeente Tilburg opgegroeid. In 2008 ben ik naar Twente gekomen voor de studie en eigenlijk nooit meer weggegaan.”

Wil je niet dat je dochter een Brabants accent krijgt?
“Zij krijgt de Brabantse mentaliteit al mee. Niet te druk maken om alles en grenzen opzoeken. Het is een ondeugend type met flink wat pit in haar karakter. Ik juich dat alleen maar toe. Je moet de kaas niet zo snel van je brood laten eten. Ik heb zelf ook moeten leren om stevig in mijn schoenen te staan. Zowel gedetineerden als advocaten zijn geen lieverdjes. Als vrijwilliger bij de brandweer tref ik mensen op de slechtste dag van hun leven. Ik ben wel harder geworden. Je ziet veel van de slechte kant van de wereld. Ik focus mij dan op dingen waar ik invloed op heb en die mooi zijn, zoals mijn dochtertje.”

Vind je het niet jammer dat je meer verhard bent dan vroeger?
“Nee, ik heb een heel zachte kant. Mensen om mij heen, die veel voor mij betekenen, die krijgen mijn zachte kant heel vaak te zien. Studenten ook, in dit werk is het niet nodig om hard te zijn. Ik wil de studenten graag helpen, hen wat leren en hun verhalen aanhoren. Als een collega niet lekker in zijn vel zit dan spreek ik hem aan of bel ik hem op. Je doet dat voor elkaar.”

Wat leren studenten jou?
“Elke student heeft weer een ander verhaal. Je kan bij een student die slechte cijfers haalt meteen denken dat die er met de pet naar gooit, maar er kan thuis iets spelen. Elk jaar komen er 120 nieuwe studenten binnen, over vier jaar tijd zijn dat er rond de 450 (er vallen er altijd wat uit), dat zijn 450 verschillende karakters. Je moet bij iedere student zoeken naar de beste omgang.”

Zit er geen overlap in de karakters van 450 studenten Forensisch Onderzoek?
“Ze zijn stuk voor stuk nieuwsgierig, dat zit in de aard van het beestje. Het zijn ook mondige studenten. Ze nemen niet alles wat je vertelt klakkeloos aan omdat jij de docent bent. Ze gaan met je in discussie, of vragen om meer uitleg. Ik was zelf net zo als student.”

En als docent? Ben je nu niet meer mondig?
“Ik durf die discussies wel aan te gaan, maar je moet ook goed kunnen reflecteren. Soms krijg ik kritiek omdat studenten vinden dat ik een toets niet goed heb gemaakt, dat vraagt om naar mijzelf te kijken. Binnen de opleiding zie je ook dat we niet zomaar door de hoepel van Saxion springen. We gaan met het management in discussie, maar proberen wel samen tot een werkende oplossing te komen. Altijd met een open vizier. Bij onze opleiding krijgen studenten allerlei vakken van vijf zeer verschillende leerlijnen. Wij vallen niet onder één categorie. Je ziet daaraan dat niet elke opleiding past binnen generalisatie. Je moet dan samen zoeken naar een oplossing.”