Marty Wessels in Opgevallen: “Ik ben nog nooit zo blij geweest”

Liz Barten (18) noemt meteen Marty Wessels als ze wordt gevraagd naar een naam voor deze rubriek. “Marty is heel grappig, gewoon écht een grappige grapjas zeg maar”, vertelt ze. Ironisch zegt ze tegen haar medestudente tegenover haar: “Niet zoals (naam van collega) bijvoorbeeld.” Ze omschrijft de humor van Wessels als sarcastisch en op een goede manier onserieus. “Hij weet zelfs saaie vakken leuk te brengen, dat heeft niet iedere docent.”

Er zit dus een man vol humor en grappen aan de overkant van deze tafel?
“Nou, het is echt niet één grote comedyshow bij mij in de les, mochten de mensen dat nu denken. Ik vind studeren heel belangrijk, maar een lolletje moet af en toe kunnen. Ik zie mijzelf niet per se als een grappig persoon. Ik probeer te doen wat ik vroeger zelf het fijnste vond toen ik in de schoolbanken zat. Ik vond dan humor, interactie en af en een toe wat luchtigs de beste manier om te leren. Ik wil niet dat studenten met tegenzin naar mijn les komen.”

Waar ligt jouw grens met humor?
“Het moet altijd met respect zijn. Ik ga niet iemand en plein public voor schut zetten bijvoorbeeld. Ik kan mijzelf wel makkelijk voor schut zetten. Laatst hadden we les over zwemkleding en dan laat ik de klas voorstellen dat ik daar in een speedo sta. Wat natuurlijk geen gezicht is. En ik zou daar natuurlijk ook nooit iemand uit de klas voor aanwijzen of uitdagen. Door mijn kinderen weet ik best goed wat speelt bij de jeugd en door welke fases de studenten gaan.”

Hoe oud zijn jouw kinderen?
“Ik heb een zoon van zeventien en een dochter van veertien. Ik ben alweer 27 jaar samen met mijn lieve vriendin en woon al mijn hele leven in Enschede. Je hoort het ook aan mijn accent, ik ben een echte Tukker. Mijn kinderen leren mij veel, met een jongen en een meisje heb je beide smaken en ze hebben echt een mengeling van karkatereigenschappen. Soms begrijp ik ze heel goed en soms totaal niet.”

Kun je een voorbeeld geven van iets dat je totaal begrijpt?
“Mijn dochter is zo sterk met woorden. Ze is nog maar veertien maar ik moet je eerlijk zeggen dat ze het van mij wint met discussies.

Mijn kinderen noemen mij wel liefkozend altijd een trendy nerd. Ik hou van gamen, films, boeken, ga zo maar door. Ik denk dat ze daarin wel gelijk hebben. Ik ben trots op het zijn van een nerd hoor.”

Liz zegt dat jij zelfs van saaie vakken nog iets leuks weet te maken, klopt het dat je saaie vakken geeft?
“Ik begrijp heel goed dat de vakken die ik geef voor meer dan de helft van de klas echt taaie stof is. Het zijn technische vakken waar soms veel uitleg bij komt kijken. Ik zou zelf ook in slaap vallen als een docent alleen maar een presentatie voorleest en er verder weinig gebeurt. Daarom probeer ik woordgrappen of anekdotes erbij te vertellen, zodat je het beter kan onthouden. Ik hoop dat mijn studenten denken; ‘De lesstof van Marty was soms wel wat taai, maar zijn lessen waren wel leuk’. Ik hoop dat ze er iets van opsteken.”

De opleiding heet Fashion and Textile Technologies, maar wordt het soms onderschat hoe technisch de opleiding is?
“Ik denk dat wij als opleiding wel altijd het eerlijke verhaal vertellen. We houden de studenten niet een fashionworst voor. Fashion is maar een derde van de hele naam, de hele techniek erachter is net zo veel. Het kan alsnog gebeuren dat een deel van de aanmeldingen wel echt voor het fashiongedeelte komt, maar ik denk niet dat het door ons praatje komt.”

Hoe zit het met jouw eigen fashionkant? Heb je een kast vol zelfgemaakt kleren bijvoorbeeld?
“Absoluut niet. Ik ben echt van de textiel en de techniek erachter, maar het ontwerpen en maken van kleding laat ik aan anderen over. Ik heb een keer in het lab geprobeerd om van een lap stof een vierkant pennenetui te maken, dat hoort simpel te zijn. Ik was een uur verder, had het zweet op mijn rug en er stond nog steeds geen pennenetui op tafel. Gelukkig kom je hier echt in een warm bad terecht en zijn er altijd collega’s die met alles willen helpen. Als studenten vragen hebben, kan ik ze daardoor alsnog altijd helpen.”

Want hoe is het zo gekomen dat je vier jaar geleden op Saxion terecht bent gekomen?
“De droom om docent te zijn zat er altijd al in. Als klein jongetje dagdroomde ik al dat ik voor de klas stond. Ik rolde per toeval in de textielwereld door een bijbaantje dat ik had, toen heb ik allerlei banen gehad in de textiel, in verschillende functies. Ik was bijvoorbeeld een tijdje operationeel manager in de bruidsmode. Ik zag toen een vacature voor vakdocent op Saxion voorbijkomen en dat was helemaal in mijn straatje. Ik heb meteen gesolliciteerd en nu is het alweer vier jaar later.”

Hoe bevalt het docentschap tot nu toe?
“Ik vind het fantastisch. Ik ben in mijn leven nog nooit zo blij geweest. Ik heb het onderwijs gevonden en daar ga ik niet meer weg. Ik ga elke dag blij naar mijn werk. Ik hoop de studenten elke dag wat te leren, maar anders leren ze mij in ieder geval elke dag iets.”

Zoals?
“Hun kijk op de wereld van tegenwoordig. We praten bijvoorbeeld veel over duurzaamheid. Honderd jaar geleden werd alle kleding nog om de hoek gemaakt en tegenwoordig kun je alles voor een paar euro uit China bestellen. Je probeert studenten dan aan te leren dat die industrie moet veranderen, maar studenten leven wel met een bepaald budget.

De problematiek van de jeugd is een thema waar je ook veel mee te maken krijgt. Ik ben slb’er en dan krijg je veel verhalen te horen. Het is anders dan toen ik jong was, er is meer stress, er zijn meer prikkels en er wordt meer van ze verwacht. Die problematiek speelde misschien wel in mijn eigen tijd, maar ik had er zelf geen last van. Het zou kunnen dat ik nu meer zie en die problematiek er niet per se meer is, daar ben ik nog niet uit.”

Is die vervuilende kledingindustrie nog wel te redden? Of is het bij voorbaat al een verloren strijd?
“Het is nooit te laat om te beginnen. Als we allemaal zouden denken dat de wereld niet meer te redden is, dan komt niemand meer in achtie. Het voelt misschien wel als onbegonnen werk, maar als iedereen een beetje meer leert en af en toe andere keuzes maakt, kan een hoop veranderen.”