Met mijn toenmalige vriendin heb ik in twee jaar tijd twee keer verbaal wat naar mijn hoofd geslingerd heb gekregen. Maar het afgelopen jaar, zonder vriendin aan mijn hand, is me dat al minstens tien keer overkomen. Als het niet vaker is.
Niks ergs. Niks groots. Niks wat mij onzeker maakt. Niks waardoor ik mijn neuspiercing eruit haal en mijn matje uit laat groeien. Toch valt het mij op. En ik vind ik het stiekem ook bloedirritant.
De insinuaties dat ik een ‘lesbo’ ben (zeker waar) of eruit zie als een ‘heks’ (zouden ze vroeger wel hebben gedacht), komen regelmatig voorbij. Welkom in Ommen. Ik ben hartstikke trots op mijn stad, maar ik zie wel een stad die steeds conservatiever wordt. Of in ieder geval conservatiever voelt.
De jeugd is rechtser. Het gaat er altijd over op het nieuws. De kranten staan er vol mee. Ik had er soms nog wel mijn twijfels over. ‘Hoe erg is het daadwerkelijk?’, ‘welke kanten worden er niet belicht?’ en ‘het zal wel meevallen, toch?’, dacht ik vaak.
Maar ik kan er niet meer onderuit.
Een matje, ringen, wijde broek en een geruite bril roepen blijkbaar nogal wat op bij jonge, rechtse jongens. Zo is mijn ervaring. ‘Linkse trut’ kreeg ik laatst naar mijn hoofd. Die pak ik op als een compliment. Weinig aan gelogen. Maar ook de vragen; ‘Wie is de man in de relatie?’ en ‘hoe hebben jullie seks?’, heb ik meer dan eens gehoord. Om antwoord te geven. Niemand in onze relatie is een man lieverd, want er is geen man in onze relatie. En doe alsjeblieft niet alsof je niet weet hoe wij seks hebben. Of ben je soms alle eenzame vrijdagavonden vergeten waarop je dit met plezier hebt bekeken.
Ook de opmerkingen; ‘Waarom moet er een hele dag voor jullie zijn’ en ‘ik vind het prima, maar ik hoef het niet te zien’, komen mijn neus uit. Als het alleen achter gesloten deuren mag, dan vind je het niet dus niet ‘prima’.
Ik hoorde laatst een gesprek van dronken jongens na een avondje stappen. Het ging over onze premier. Rob Jetten is zijn naam. Maar de enige termen die voorbijkwamen waren ‘die homo’ en ‘flikker’. Toen ik samen met twee vriendinnen de discussie aan ging met ze, kwam er meermaals de volgende zin voorbij; ‘Ik zou het echt oké vinden als een vriend van mij homo is, maar ik ga hem dan wel anders zien.’
Anders zien. Van de ene op de andere dag, omdat je vriend op mannen valt. Waar hij niet voor heeft gekozen. Wat niks verandert aan wie hij is als persoon. Maar toch bestempel je hem als ‘anders’. Ik word er verdrietig van.
En zo was er afgelopen weekend ook weer iets. Er werd aan Tessa (een van mijn beste vriendinnen) en mij gevraagd of we een stel zijn. Het klinkt als een normale vraag. Dat was het niet. ‘Ik ben lesbisch, Tessa niet’, was mijn antwoord. Een antwoord waar de desbetreffende jongen, blijkbaar geen genoegen mee nam. Hij bleef namelijk maar doorgaan. Vragen van onze kant als ‘het maakt toch niet uit?’ en ‘waarom stel je deze vraag?’, liet hij onbeantwoord. Alleen de vraag of hij het erg zou vinden als wij wel een stel zouden zijn beantwoordde hij met trots in zijn stem.
‘Neehoor, dat vind ik juist geil.’
Classic. Menig lesbienne heeft dit al eens gehoord in haar leven. Alsof lesbiennes er zijn voor het oog van de man. Mag er ook iets zijn wat niet voor het oog van de man bestaat? Iets wat van vrouwen is en alleen tot vrouwen behoort?
Ik denk dat ook deze vraag door de jongeman onbeantwoord zal blijven.
Evi's Dateleed
In Evi’s Dateleed neem ik je mee in het heerlijke leed dat daten heet. Deze 22-jarige student Creative Business uit een klein gehucht bij Ommen gaat voor jullie schrijven over haar zoektocht naar de ware vrouw. Soms romantisch, vaker rampzalig, maar altijd eerlijk, al is het dan met het schaamrood op de kaken. Ik beloof dat ik swipe, struikel en flirt en hoop boven alles dat ik niet overkom als een halvegare.
Rubrieken
Gerelateerde artikelen
Evi’s dateleed (6): Onderbuikgevoel
Het is klaar met Kos. Ik val maar meteen met de deur in huis. Onverwacht nieuws als je mijn vorige column(s) hebt gelezen. Alles leek zo voorspoedig, rooskleurig, gezellig en onbezonnen.
Evi’s dateleed (5): Al haar vriendinnen ontmoeten
Opeens was daar die ene ontmoeting waar ik al vanaf moment één van dit date-avontuur naar uitkijk. En zenuwachtig voor ben. De ontmoeting tussen mijn beste vriendin (Emma) en Kos. Emma weet alles van mij. Emma is de persoon bij wie ik op de stoep sta als er iets is. Emma voelt moeiteloos aan hoe ik mij voel. Emma heeft altijd de juiste antwoorden op mijn vragen. Emma weet eigenlijk beter wie er bij mij past, dan ikzelf. Haar mening is de enige mening die invloed kan hebben op mij en Kos.
Evi’s Dateleed (4): Gevallen
Toen ik aan deze rubriek begon was het laatste wat ik verwachte. En het is doodeng. Ik hoor je nu denken; ‘Evi je begint toch te daten om een reden’. En dat klopt, maar als je eenmaal op een punt komt dat er gevoelens in het spel komen, twijfel je opeens aan alles. En naast dat ik een enorme blozer ben, ben ik ook een ontzettende overdenker (thanks mam). En voor iedereen die weet hoe het is om iemand leuk te vinden, helder nadenken vliegt als eerste het raam uit.