Maken we met zijn allen een verschuiving mee? Waar enkele jaren geleden de meeste twintigers en dertigers ongehuwd, kinderloos en job-hoppers waren, verandert dit volgens mij steeds meer.
De eindeloze vrijheid en keuzes worden ingeruild voor stabiliteit en zekerheid. Drie of vier studies achter elkaar volgen en net zo veel tijd in de kroeg spenderen als thuis, lijkt verleden tijd. Of dit met de coronacrisis te maken heeft of niet, het is best interessant. Ik dacht dat deze generatie nooit écht zou settelen. Worden we nu ineens volwassen?
In de meeste landen word je rond je achttiende verjaardag als volwassene beschouwd. In Nederland is het zo dat je vanaf 18 jaar meerderjarig bent en vanaf 21 geheel 'onafhankelijk. Helemaal volwassen. Bij ouder en volwassen worden, komen verantwoordelijkheden kijken. Echt je eigen boontjes doppen.
Je gaat je bezig houden met financiën, want hoe ga je die torenhoge studieschuld ooit afbetalen? Of een huis kopen? Met de beruchte BKR-registratie die in de lucht hangt, kun je adios zeggen tegen je vrijheid. Want als die registratie er eenmaal is, dan woon je de komende 20 jaar nog thuis. Volwassen of niet.
Geen doordeweekse avonden in de kroeg meer, want je moet ’s morgensvroeg weer fris en fruitig op je werk verschijnen. Om nog maar niet over de vraag welke zorgverzekering jouw soulmate is, het regelen van je inkomstenbelasting, pensioensregelingen treffen en zelf uitvogelen welke kleur kliko morgenochtend aan de straat hoort te staan.
Het leek even alsof deze generatie daar dus niet op zat te wachten en dat settelen werd nog even uitgesteld. Maar dát is niet langer zo, ofwel?
Vriendinnen gaan samenwonen en worden zwanger, vaste contracten en nieuwe woningen komen ter sprake. En niet alleen in mijn directe omgeving, maar ook bij collega’s, op Facebook en in het nieuws zie ik steeds meer ‘volwassen-dingen’.
De coronacrisis heeft er misschien voor gezorgd dat we meer tijd thuis doorbrengen, maar toch niet dat we meer achter de geraniums zitten? Alhoewel ik wel meer aandacht heb voor mijn omgeving en de kleine dingen. Maar is dat nou te danken aan die crisis, of aan mezelf?
En dan ineens is daar het besef. Het is niet de coronacrisis of de generatie die aan het veranderen is: ik ben het zelf. ík ben degene die nadenkt over het afval, een andere zorgverkering en het afbetalen van mijn studieschuld. En ook al krijg ik het Spaans benauwd van alle veranderingen, ik word ouder en dit hoort er denk ik bij. Ik zou het bijna volwassen noemen.
Maxime Gokoelsing (21) is vierdejaars student creative business
Gerelateerde artikelen
Studium Generale over datalekken: die zijn al lang geen ver-van-je-bed-show meer
Afgelopen zomer schudde het datalek bij het bevolkingsonderzoek naar baarmoederhalskanker Nederland wakker. Vorige maand was het opnieuw raak: miljoenen Nederlanders werden slachtoffer van een hack bij Odido. Tijdens een Studium Generale-bijeenkomst werd verslaggever Sterre Woddema extra duidelijk dat datalekken en hacks allang geen ver-van-haar-bedshow meer zijn.
Eerste HBS-studenten in Verenigde Emiraten weer in Nederland, anderen komen zo snel mogelijk terug
De twaalf studenten van de Hospitality Business School die voor hun stage of afstuderen in de Verenigde Emiraten zijn, komen terug naar Nederland. De eerste studenten zijn gisterochtend aangekomen, voor de anderen zijn terugvluchten georganiseerd, laat Inge Doeve (International Office) weten. Saxion wil niet dat ze hun stage afmaken in de regio vanwege het conflict rond Iran.
Column: Poep
De website van het CBS is soms een mooie en wonderlijke plek voor informatie die ik nog niet had, maar waarvan ik ook niet wist dat het leven er een beetje grappiger door zou worden. Bijvoorbeeld hoe oud motorrijders en hun motor zijn of hoeveel mensen last hebben van hondenpoep in hun buurt (6 op de 10 in 2024, een stijging van 57% ten opzichte van 2023). Gemeentes zijn er maar druk mee.